Route informatie GW

 

2 e Uiterwaarden Woudrichemtocht (Wandelcomité Samen Op Pad)

Nadat we enkele keren een tocht maakten vanuit Nieuwendijk en Giessen, gaan we vandaag weer vanuit de kantine van Kozakken Boys in Werkendam op pad. Vandaag gaan we richting Woudrichem. Deze keer doen we dat in omgekeerde richting dan twee en half jaar geleden.

Eerst gaan we via Fort Altena aan de Hollandse Waterlinie  naar natuurgebied

’De Zevenbansche Boezem’. We wandelenlangs een afwateringskanaal en langs twee molens, n.l.’DeUitwijksemolen’ en ’De Zandwijkse molen’. Het zijn molens van het type ’Wipmolen’ en zijn bedoeld om de polders te bemalen. Met zekerheid wordt beweerd dat beide molens er al voor 1537 stonden. Ze werden gebouwd rond het jaar 1500 en zijn sindsdien meerdere malen vernieuwd.

Tussen 2009 en 2012 zijn ze gerestaureerd door Molenstichting ’Land van Heusden en Altena’.

We gaan  langs biologische zorgboerderij ’Kraaiveld’ en via het gehucht Oudendijk naar Woudrichem. Eerst gaan we nog voor een lunchpauze naar dorpshuis ’Het Rondeel’. Hier mogen we onze  meegenomen boterhammen nuttigen, mits we wat te drinken afnemen van de gastvrije uitbater van het dorpshuis. Er is eventueel ook een snack voor de liefhebbers verkrijgbaar.

Van hier gaan we weer op stap voor het tweede deel van de tocht. Eerst doen we de historische vestingstad Woudrichem aan en komen we  langs de opnameplaatsen van de tv-serie ’Dr. Tinus’. We kunnen ook de woning van dokter Tinus bewonderen. Via de historische haven verlaten we Woudrichem weer. Achter langs camping ’De Mosterdpot’ aan we naar natuurgebied ’Groesplaat’. Als het weer en de waterstand van rivier ’De Merwede’ het toelaten, gaan we langs de rivier naar de jachthaven van Sleeuwijk. Hier is de wagenrust gepland. Vandaar gaan we verder en weer hopen we dat de weergoden meewerken, zodat we via de Sleeuwijkse waard richting de A27 met de Merwedebrug kunnen wandelen.

Vanaf de brug gaan we via een stukje Merwededijk en een polderweg terug naar sportpark ’De Zwaaier’ van Kozakken Boys.

Prettige wandeling Bert Faro


1e  2 Verentocht  -  Wijk bij Duurstede

Deze nieuwe tocht in het Sop programma start in Wijk bij Duurstede. Nadat we de gezellige kantine van CDW verlaten, lopen we rechtsreeks naar onze 1e oversteek met het veer. Het wijkerveer vaart over de Lek en verbindt Wijk en Rijswijk met elkaar.  Een klein dorpje waar we langs lopen. En dan over de dijk naar Maurik.  En ondanks dat we voor de veiligheid voor U veel onderaan de dijk zullen lopen kunnen we toch genieten van de mooie uitzichten over de Lek. We lopen door het dorpje Maurik met in het midden de imposante N.H St Maartenskerk met het pittoreske dorpspleintje. Als je de kaart van Maurik zou bekijken zie dat het hele stratenstelsel van het oude gedeelte van het dorp om de kerk is gebouwd. Na nog een klein stukje over de dijk, komen we bij het 2e veer, tussen Amerongen en Eck en Wiel. Het veer is al 200 jaar in bedrijf, en volgens de veerbaas een gierende ervaring. Het veer noemt men in vaktermen een kabelgierpont . Vroeger toen er nog geen stuwen lagen in de rivier gierde men met een kabel van de ene naar de andere oever. Toen nog puur handwerk . De café rust hebben we in het kasteel café van Kasteel Amerongen. Het is Uw organisator na veel praten gelukt te mogen rusten in de paardenboxen tegenover het kasteel, zo mooi en dichtbij  hebben wij het kasteel nog nooit gezien. Na de koffie lopen we door de tuinen van het kasteel. Vervolgens via mooie klompenpaden op weg naar Wijk. Deze keer niet door het centrum van Wijk maar buitenom langs de Haven met uitzicht op de Lek en het veer.

Prettige wandeling Casper Seijn

Het is niet mogelijk bij de startlocatie te parkeren.

Er kan gebruik worden gemaakt van de parkeergelegenheid bij kasteel Doorn.

Deze is 200 meter verwijderd van de start.

Er is wel een parkeerschijf verplicht met een duur van 5 uur.

De cafe rust is bij de start, dan kan de parkeerschijf opnieuw worden ingesteld.

 

1e Gerrit Achterberg pad  -  Doorn

Het Gerrit Achterberg pad vanuit Doorn is een pad opgedragen aan Gerrit Achterberg. Hij werd geboren in een Calvinistisch gezin en was een van de negen kinderen in het arme gezin. Gerrit blonk uit op school en ging later als leraar werken. Daar ontwikkelde hij zich als schrijver van gedichten.  Hij werd algemeen gezien als de grootste Nederlandse dichter van de 20e eeuw.  Ook was hij beroemd en berucht om zijn afwijkende levenswijze. Hij werd gezien als een dwaas, geestesziek en godsdienst fanaticus. Relaties met vrouwen waren voor hem bijzonder moeilijk want zei hij, ik begrijp ze niet.  Treurig hoogtepunt is dat hij in 1934 zijn Hospita en vriendin vermoorden en haar dochter ernstig verwonden.  Achterberg is voor deze misdaad echter nooit veroordeeld omdat hij ontoerekeningsvatbaar werd verklaard. Wel heeft hij tot 1955 in verschillende Psychiatrische inrichtingen gezeten, waar hij werd behandeld. Vreemd genoeg heeft hij volgens de kenners juist in die periode zijn besten bundels geschreven. De route loopt over het Gerrit Achterberg pad  gemaakt door de VVV, loopt over en langs de plekken waar Achterberg gewoond, geleefd en gewerkt heeft.  De route is opgebouwd in 2 lussen van ongeveer 12 km, halverwege komen we weer terug in Doorn bij het startpunt waar ook de café rust is.  In de 1e lus lopen we langs verschillende mooie landhuizen en kastelen o.a. Kasteel  Leeuwenburg en Kasteel Moesbergen en door de tuinen van Huize Doorn. In de 2e lus lopen we het Gerrit Achterberg pad en langs Kasteel Sandenburg “ het witte kasteel” , en over vele land en veldwegen. Onder weg  kunnen we even stil staan als we een gedicht van Achterberg tegen komen om het te lezen. Verschillende van zijn gedichten staan op borden langs de route.

Prettige wandeling Casper Seijn

ZWIJNDRECHT  SOP- MOOI ZWIJNDRECHT 8 SEPTEMBER 2015  25 KM

Vandaag komen Henk en Bert bij mij in Zwijndrecht voorlopen om te kijken of mijn tocht voldoet aan de eisen die daaraan gesteld mogen worden. Het lijkt een mooie dag te worden, want hoewel de herfst met frisse ochtenden reeds in aantocht zijn, springt deze dag eruit met een blauwe lucht, versiert met enkele vrolijk witte wolkjes. En de aangekondigde wind laat nog even op zich wachten. Henk meldt zich als eerste reeds om half negen aan en Bert staat niet veel later op de stoep om ook binnengelaten te worden. De vrouw des huizes zorgt voor een ouderwets gezet kopje koffie en ik heb voor de gelegenheid heerlijke appelcakejes gebakken. We laten het ons goed smaken, alvorens we om even vóór half tien de deur achter ons dichttrekken om naar de originele startplaats te rijden.

Het is net half tien geweest als we bij Xiejezo onze GPS-instrumenten hebben ingesteld en 'de mannen' mij volgen op het het door mij uitgedachte parkoers. De details van de route zal ik nu nog niet verklappen, want die worden over een week of drie uitvoerig uit de doeken gedaan. Uit gewoonte neemt Henk al spoedig 'de kop'  over en komt ondanks zijn korte beentjes tot de SOP-snelheid. We proberen hem wel te matigen, maar dat is tegen dovemansoren gesproken, dus laten we het maar zo. Des te eerder is de klus geklaard en zitten we aan de uiensoep die ik gisteren als verrassing heb gemaakt.

Na enkele Zwijndrechtse straten doorkruist te hebben, komen we op één der punten waar Zwijndrecht zo trots op is en waar zelfs Henk zijn camera tevoorschijn haalt om het beeld vast te leggen en er thuis over op te scheppen. En aan de lovende woorden van Bert te horen, heb ik een schot in de roos getroffen. Maar we moeten verder. Het waterrijke Zwijndrecht met als hoofdmoot de Oude Maas leent zich uitstekend voor een route langs de rivier met zijn vele opmerkelijke punten. Na een zestal kilometers wijs ik de heren voorlopers op de plek waar ik de eerste wagenrust gepland heb. Nu is hier natuurlijk niets te halen, maar even verderop als we een wereldbekende fabriek voorbij zijn, worden we opgewacht met drinken en een versnapering door onze zorgzame huisvrouw.

Natuurlijk mag op deze tocht, de Devel, waaraan onze gemeente is ontstaan niet ontbreken en het daarop volgende Arboretum doet de monden openvallen van verbazing. Zoveel schoons in zo'n kort tijdsbestek, het is haast niet te geloven. Zoiets moet je meemaken en beleven. En aan één der oudste wegen, nu natuurlijk geasfalteerd, vinden we onze 'grote rust' op bijna 12 kilometer. Na binnen rondgekeken te hebben en de goedkeurende blikken in mij opgenomen te hebben, beginnen we aan een rondleiding door het 'Zwijndrechts Buitengebied', het Develbos met zijn verrassende paden en waterpartijtjes. Heerlijk wandelen is het hier.

De volgende verrassing is de door mij ingelaste 'stop' bij een boer op het erf. Een soort van kantine met een goed bakkie koffie, waar we in gesprek komen met de jonge boer. Toevallig heeft zowel Bert als ik gemeenschappelijke kennissen in de voetballerij. Vervolgens trekken we verder en komen uit in het nieuwste natuurgebied van onze gemeente, de Hoge Nesse, waarin we ruim een half uur in rondtrekken. Maar eerst heb ik de plek aangewezen waar een tweede wagenrust zal worden gehouden. Weer terug op de Lindtsedijk lopen we over de tunnel waar de HSL onder de grond duikt om ergens aan de andere kant van de Oude Maas weer boven te komen. Even doorstappend zijn we weer bij de Devel, maar nu aan de andere kant en lopen we richting 'de stad'.

En passant werpen we een blik op de monumentale Pietermankerk, lopen onder het gelijknamige viaduct door en een kilometer verder zijn we terug bij Xiejezo.
Quirinus.

 

VOORBESCHOUWING '2e MOOI ZWIJNDRECHT'

Zwijndrecht heeft een bijzonder rijk historisch verleden, maar helaas is er weinig van overgebleven. Toch gaan we iets uit het de oudheid proeven op onze 2e tocht door Zwijndrecht. Als we het startlokaal verlaten hebben en via enkele straten het Noordpark bereikt hebben, zien we aan de overkant van het water op korte afstand de oudste stad van Holland liggen. Zelfs onze koning was hier zo van onder de indruk dat hij deze plek uitkoos om er zijn bezoek aan Dordrecht mee te beginnen. Maar eerst hebben we nog oog in oog gestaan met het roemrijke Drierivierenpunt, ooit en misschien nog wel, het drukst bevaren vaarwater van Europa. Al lopend langs de oever van de Oude Maas kunnen ons de kunstwerken die daar uitgestald staan niet ontgaan. De bekendstaande Zwijndrechtse spoorbrug en de kort daarachter liggende stadsbrug kunnen we ook niet ontlopen. Onder de oprit van de Stadsbrug, na een zestal kilometers, is de eerste wagenrust.

Vervolgens lopen we onderlangs de beschermende rivierdijk met links een groot deel van de Zwijndrechtse industrie en rechts van ons de wat oudere nieuwbouwwijken. Even verderop gaan we via een prachtig wandelpad door het stedelijk groen waaraan Zwijndrecht zo rijk is naar het buitengebied, waar we in de Hooge Devel, een manege, halverwege het parkoers, gaan rusten.

Na de rust trekken we het Develbos, een prachtig ontwikkeld natuurgebied, in om uit te komen in het beroemde beschermde Develgebied, een broedplaats voor vogels. Als we dit achter ons gelaten hebben, gaan we via particulier terrein en over het erf van boer Groeneveld terug naar de Lindtsedijk om dan de Hoge Nesse te betreden. Alvorens we door het hek gaan, houden we nog even een korte rustpauze. De Hoge Nesse is een voormalige stortplaats van het Rotterdamse havenslib, waar de natuur zijn werk heeft gedaan. Vrijwilligers hebben het omgetoverd tot een ware oase voor wandelaars. De natuurlijke schoonheid van dit gebied waar een drie kilometer lang pad zich doorheen slingert zal u aanspreken.

 Daar waar de HSL de diepte induikt, verlaten we de wildernis om een paar honderd meter verderop langs de Devel weer terug te keren naar het bewoonde deel van onze gemeente. We komen uit bij het eeuwenoude Pietermankerkje, een monument. Dan gaan we onder de Pietermantunnel door en slaan rechtsaf naar de Jeroen Boschlaan en gaan na de Algemene Begraafplaats de 'sterrenbuurt' in naar Xiejezo in de Grote Beerstraat.

Quirinus.

3e Ginkelse Heidetocht 

De start is vanuit het gezellige clubhuis van WSV Blauw Wit. En zoals de naam al doet vermoeden gaan we de Ginkelse en Edense heide op . Laten we hopen dat deze keer de heide nog wel in bloei staat. Als we Ede uit zijn en de heide oplopen komen we al gauw langs het Belgenmonument. Het is een gedenksteen ter nagedachtenis van het Belgisch vluchttelingenkamp uit de 1e W.O, Meer dan 1 miljoen Belgen vluchtte uit hun land naar Nederland, 5.300 van hen werden in Ede op deze plaats gehuisvest. Het was een volledig dorp met slaapbarakken, hospitaal, Winkel, werkplaats en kerk. Het monument is een zwerfkei geplaatst op de fundering van een barak, en is geschonken door de dankbare vluchtelingen. Vervolgens op weg naar de koffie in het mooie natuurhuis de Veluwe, U mag er uw brood op eten. Wel een consumptie nemen a.u.b., dan kunnen we er nog eens terugkomen. Na de koffie lopen we langs het Airborne monument. De herdenkingsplaats voor de luchtlandingen, die hier op deze heide plaats vonden, Operatie Market Garden. Ook even langs de mooie schaapskooi, kijken of de kudde thuis is, anders treffen we hem wel op de heide. En dan gaan we  zwerven door de mooie bossen die de Ginkelse Heide omzomen. Al gauw komt de Kreelse Plas inzicht. We lopen over de nieuwe vlonders die aangelegd zijn rond de plassen en die een mooi uitzicht op de plassen geven. Hoe de Kreelse Plas is ontstaan, is onbekend. Waarschijnlijk is hij ontstaan door smeltwater uit de laatste ijstijd. Bij vissers staat de plas bekend als de karper vijver. Nu valt de plas onder toezicht van natuurmonumenten. Die hebben er een prachtig natuurgebied van gemaakt waar vele zeldzamen waterplanten groeien, en verschillende watervogels broedden. Na de plas gaan we de heide weer op en zwerven via leuke smalle paadjes over de bloeiende heide. Landgoed Kernheim is ons volgende doel, een prachtig landgoed met in het midden een groot landhuis, gebouwd in 1803 op de fundamenten van een middeleeuws kasteel. Midden op het landgoed ligt een grote steen, een heilige plek waar de Kelten vroeger hun rituelen en inwijdingen hielden. De Germanen hadden daar een offerplaats, in wit geklede priester offerden daar mensen en dieren om hun zonnegod “Kere” gunstig te stemmen. Volgens de legende komt er bloed uit de steen als je er bij volle maan om 12.00 uur s’nachts met een spelt inprikt.  Ook is er een legende over de witte juffer van Kernheim, ooggetuige hebben een witte geest door het bos zien dwalen. Dat zou de dochter van de 7e kasteelheer zijn. De beeldschone Jonkvrouw was smoorverliefd op een koene jonge ridder, maar die beantwoorden haar liefde niet omdat hij zich niet wilde binden aan een vrouw. Op een kwade dag verdween hij. De dood ongelukkige Jonkvrouw bleef haar hele leven wachten op haar liefde maar die kwam nooit meer terug. Na haar dood vond haar ziel geen rust en dwaalt nu nog steeds in de vorm van een witte geest rond in de bossen van Kernheim. Mensen die met 2 benen stevig op de grond staan, zoals wij wandelaars begrijpen dat dit mistflarden zijn die in de bossen hangen. Vlak voor we Ede binnen lopen gaan we even op bezoek bij de familie vleermuis. We lopen door een vleermuizen reservaat. Maar veel kans dat we ze zien hebben we niet omdat het nachtdieren zijn, en wij zijn er overdag. Terug in het clubhuis van de WSV  blauw wit kunnen we bij een kop koffie of biertje nog even uitpuffen en dan op weg naar huis.

Prettige wandeling Casper Seijn

Bij deze wat meer informatie over onze SOP-wandeltocht op 2 september. Ik wil er wel bij zeggen dat in deze tocht enkele graspaden met overstap hekjes zijn opgenomen die misschien niet voor alle deelnemers aantrekkelijk zijn. Geen probleem, de route kan ook over de verharde weg gelopen worden en dat maakt de tocht niet minder aantrekkelijk. We kunnen ook niet toezeggen dat de graspaden zijn gemaaid en de stekelige begroeiing is gekortwiekt. Zo niet, dan maar als voorzorg een paar stevige schoenen, hoge sokken of naar beneden getrokken broekspijpen.

Vanuit Mijdrecht even door de bebouwde kom en langs de Kerkvaart naar Wilnis waar de graslopers een gras-pad opgaan aan de andere zijde van de Enschedeweg, alternatief kunnen we vanuit Wilnis-Dorp de Wilnisse Zuwe opgaan om daarna onze weg te vinden naar de wagenrust op de PP-plaats Heinoomsvaart, navig. Bovendijk 2- coörd. 52.17625-490405, met een klein toiletgebouw op 7.5 km

We vervolgen onze route over de Wilnisse Zuwe en gaan richting Kanis/Kamerik voor de grote rust na 11.5 km in een voormalige stal van een biologische boerderij, De Beekhoeve aan de van Teylingenweg 172 te Kamerik, met verkoop van biologische producten. Ook hier weer de mogelijkheid om bij onze inschrijving alvast op te geven voor iets eetbaars tijdens de grote rust.

We hebben 30 min. de tijd om ons voor te bereiden om de Houtkade op te gaan naar het riviertje de Grecht, richting de Woerdense Verlaat waar we over de sluis gaan en via de brug van Slikkendam naar het Noordse Dorp. Hier moeten we beslissen welke weg we kiezen, of de verharde weg door het tuinbouwgebied of toch het graspad met het handpontje in het Pietersenpad en de Marskramerroute.

We ontmoeten elkaar weer aan het einde van de Floralaan waar ook onze catering naar toe wordt geloosd. We volgen een fietspad waar ook schapen gebruik van maken, een hoevenkrabber kan misschien nuttig zijn.  We komen langs een bungalowpark en gaan de fietsbrug over en zijn weer terug in De Ronde Venen. We nemen de korstte weg door dwars over een camping te gaan en krijgen zicht op de R.K. Kerk van Wilnis/Mijdrecht, recht voor ons. We schieten de bebouwde kom in en door het hertenkamp en winkelcentrum komen we weer terecht op de plaats waar wij gestart zijn.

De route is door onze Aad in kaart gebracht en waarbij de afstand in de huidige situatie met mooi en droog weer is vastgelegd met een afstand van 25.5 km. Door de smalle graspaden, overstaphekjes en handpontje kan het misschien wat vertraging opleveren in ons wandeltempo en terugkomst, een mogelijkheid om de route in te korten is geen optie.

Hopelijk mogen wij u toch welkom heten op deze SOP-wandeltocht vanuit Mijdrecht.

Groet Ans en Chris Woerden.

Zoals het er nu uitziet is dit voorlopig de laatste SOP-wandeltocht “Tussen de Amstel en de Drecht” vanuit Mijdrecht en hebben wij alvast vanuit een startlocatie in Uithoorn enkele wandeltochten uitgezet die ons weer wat verder brengen zoals Ouderkerk a/d Amstel, de Bilderdam, Kudelstaart-Kalslagen, Aalsmeer tot zelfs in het Amsterdamse bos en waarbij wij de Amstel en de Drecht niet uit het oog verliezen.

Voor iedereen natuurlijk een fijne vakantie toegewenst en voor diegene die alweer op zoek zijn voor een midweekse SOP-wandeltocht kunnen met deze info zich alvast beraden op onze vakantietocht van 19 augustus vanuit Mijdrecht.

Het is alweer de 5de vakantietocht, deze wandeltocht loopt langs de drie voormalige riviertjes en slingert door 3 provincies, Utrecht, Noord- en Zuid Holland. Vanaf onze start gaan we door een woonwijk en via de polder met hoofdzakelijk veeteelt en manegepaarden sluiten we aan op de Kromme Mijdrecht. In het verleden staat deze genoemd als De Cromme Miert die in de 17de eeuw de westgrens vormde van de Proostdijlanden. We volgen de dijk langs het water met enerzijds veel watervogels en oeverbegroeiingen en aan de polderzijde een ruime variatie van boerderijen  en voormalige daggelderswoningen die steeds meer plaats gaan maken voor luxe woningen. We komen terecht in De Hoef, een kleine woongemeenschap van Ca 1000 inwoners, met een zeer actief verenigingsleven. We passeren een R.K. kerk Sint Anthonius en een gezellig koffiehuis tevens een pannenkoeken restaurant met een gelagkamer die de naam van De Cromme Miert in eren heeft behouden. Alvorens we de voormalige spoorbrug overgaan hebben we nog een wagenrust op een picknickplaats na Ca 7.5 km met achter de bosjes misschien een mogelijkheid om je even af te zonderen. Direct na de brug, met een Verkeerslicht !!, vervolgen we de dijk langs De Kromme Mijdrecht met ruim zicht over een polder richting Nieuwveen met veel flora en fauna. We komen langs een zorgboerderij met verkoop van biologische producten, misschien is daar ook een mogelijkheid voor een sanitaire stop.  Nabij het “verdronken eiland” splitst de Kromme Mijdrecht en sluit links aan op De Drecht om bij het Tolhuis op het Aarkanaal over te gaan, en sluit rechts aan op De Amstel die uiteindelijk via Uithoorn doorgaat naar het IJ in Amsterdam. Op onze route gaan we verder langs de Drecht en komen we langs het punt nabij de Vrouwenakker waar de drie provincies op elkaar aansluiten. Als we de brug overgaan volgen we de Drechtdijk naar De Kwakel, een gebied behorende bij de gemeente Uithoorn, van oorsprong een tuindersgebied. We maken een rondje langs Fort De Kwakel waar een bungalowpark omheen is gebouwd en vinden onze grote rust op 14.5 km in het Dorpshuis De Quakel waar de koffie en thee klaar staan en bij gebruik van een consumptie mag u hier uw eigen lunchpakket nuttigen. De uitbater kan ook zorgdragen dat er frituur beschikbaar is. Bij het inschrijven op de tocht kan u opgeven of u zich zelf daarop wilt trakteren en voor de liefhebber is daar ook een koud tapbiertje te bestellen. Nog even door de oude en nieuwe woonwijk van De Kwakel en volgen een klein stukje de voormalige verdedigingslinie met een toepasselijke naam van Vuurlijn met de 7 heuveltjes. We gaan langs de huisartsenpost en steken de Koningin Maximalaan over naar de woonwijken van Uithoorn met een smal slingerend wandelpad op een geluidswal. We vinden onze weg langs het busstation en via een gras- en sintelpad komen we terecht in de oorspronkelijke oude woonkern van Uithoorn, het voormalige Thamen aan de Amstel, met een vernieuwde waterlijn van De Amstel met ruime aanlegsteigers waar de plezierbootjes kunnen aanmeren en de opvarende, en iedereen die daar behoefte aan heeft, kunnen daar op de vele verschillende terrassen een keuze maken voor een ijsje, hapje of een drankje. Van oorsprong was hier een vee- en kaasmarkt met nu nog een beeld van Kees Verkade, die daar aan herinnert, nabij het voormalige gemeentehuis wat nu in de huur of verkoop staat voor een mogelijke horecavestiging. Via een loopvlonder onder de Irenebrug door en over de brug heen komen we uit in de Amstelhoek en vervolgen we het wandeldijkje langs de Amstel tot aan het  “verdronken eiland” waar we tegengesteld maar wel aan de andere zijde terug zijn langs de Kromme Mijdrecht. Ook hier weer het ruime zicht op de Mijdrechtse polder en de vele dijkwoningen. Bij de Pondskoekersluis met een ruime picknickplaats wacht ons na 22.5 km een wagenrust. Het sluisje is een schutverbinding tussen de rivieren en de waterwegverbinding naar Mijdrecht en de Vinkeveense-plassen. De naam Pondskoekersluis is ontstaan door het schutten van de vele vrachtschepen die graanproducten moesten afleveren bij de voormalige koekfabriek in Mijdrecht. Het laatste deel van onze route gaat over het fietspad langs een polderweg en via een woonwijk komen we uit bij onze startlocatie op het Burg. Haitsmaplein. We moeten nog wel even vermelden dat deze tocht iets langer is dan de gebruikelijke 25 km, de coördinaten liegen niet en geven aan dat de afstand 26.5 km is.

Twee weken later op 2 september hebben we van uit mijdrecht nogmaals een SOP-wandeltocht maar deze loopt via Wilnis over een graspad tussen de koeien door en is verboden voor honden en gaan we verder over de Wilnisse Zuwe richting Kanis om door het polderlandschap heen te steken naar de Grecht, een riviertje aansluitend in de Woerdense Verlaat met een Schutsluis op de Kromme Mijdrecht. Op de brug staat een kunstwerk van een schipper aan het roer met de tekst “De beste stuurlui staan aan wal” Afhankelijk van de weersomstandigheden kunnen we kiezen om over  verharde wegen door het tuindersgebied van het Noordse Dorp te gaan of via een handpontje en graspaden met overstaphekjes langs het water van de Marskramer-route en door te lopen naar de fietsbrug in De Hoef en dan door de Mijdrechtse polder gaan we terug naar onze startlocatie. Meer info van deze tocht kan u straks vinden op een flyer tijdens een tussenliggende SOP-tocht.

Nabij de startlocatie is een ruime parkeerplaats langs de Rondweg waar ook een bushalte is vanuit Uithoorn en Breukelen/Hilversum.

2016 is nog ver weg, in Mijdrecht hebben we nu alle richtingen al gehad en gaan we op zoek naar een andere startlocatie en hopelijk kunnen wij u weer dan wat anders laten zien in onze woonomgeving.

Groet, Ans en Chris Woerden.

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Vooruitblik SOP wandeltocht Ommetje Rosmalen – 17 juni 2015

 

We wandelen vandaag door een afwisselend gebied ten Zuiden van de plaats Rosmalen. We komen ook door Nuland en pakken een stukje van Berlicum mee.

Het gebied kenmerkt zich door kleinschalige bos- en landbouwgebiedjes, waterlopen, enkele landgoederen, mooie oude Brabantse boerderijen. Kortom veel variatie.

Na het inschrijven in het restaurant van verpleeghuis Mariaoord stappen we vrijwel direct de natuur in.

We lopen door het bosgebied dat rondom het verpleeghuis ligt. We pakken een stukje nieuwe natuur mee. Een mooi stukje bosgebied volgt: Uiteindelijk komen we in het kerkdorpje Maliskamp.

Al snel lopen we via een fraai pad langs de golfbaan en komen op het terrein van Coudewater, een voormalig psychiatrisch ziekenhuis. Tal van monumentale gebouwen op dit landgoed verdienen onze aandacht. Op het terrein staan bovendien wel 100 verschillende soorten bomen.

Snel komt een volgend landgoed in zicht: de Wamberg, is een bosrijk landgoed van ongeveer 182 ha groot. Er is een kasteeltje, boerderijen, een tuinmanswoning en een koetshuis met een poort. Ook zijn er vijvers die onderling met elkaar in verbinding staan. Het gebied is in de tweede helft van de 14e eeuw ontgonnen. De Wambergse Hoeve is de oudste boerderij en dateert eveneens uit de 14e eeuw. Aan de oostzijde van het terrein staat het schitterend bewaard gebleven 'Eikenlust'. Het komt al voor in geschriften van 1370.
We  lopen een mooie route over dit landgoed met z'n fraaie waterpartijen. Misschien kunnen we nog genieten van restjes rododendrons....
We verlaten het gebied en komen langs het fraaie Eikenlust met z'n markante torentje.

Via de Grote Wetering lopen we over de stuw naar het bos van Maliskamp. Enkele mooie bospaden en waterlopen volgen. Via een avontuurlijk kruipgat komen we aan de andere kant van de A59. We lopen over een bescheiden heuvelruggetje en dan komt Mariaoord weer in zicht voor de lunchpauze.

Na de pauze gaan we de Oostzijde ontdekken. We komen langs de Zorgboerderij Mariaburg en gaan dan de bossen van het waterleidingsgebied van Brabant Water in. Volgens zeggen wordt hier het lekkerste drinkwater gewonnen. We lopen kris kras voor het bos en komen aan de Nulandse zijde weer in de bewoonde wereld.

Een stukje bebouwde kom van Nuland volgt. We zien het oude Klooster, nu een woninginrichting annex trouwlocatie. Via een grillig kerkepad komen we aan de rand van Nuland en passeren de achterzijde van de kerk. Het Kerkdijkje leidt ons naar buurtschap Heeseind. Vandaaruit gaan we natuurgebiedje de Karregat in. Dit is gelegen aan weerzijden van de spoorlijn Den Bosch - Nijmegen. Hier ligt een beschermd stuifzandcomplex met zeldzame plantengroei.

We vervolgen de route over de Nulandse heide, open stuifzand met opgestoven koppen, waar we vooral zomereik en grove den vinden. Het is even ploeteren door het zand. Dan komt een fraai heidestukje in zicht. We komen op het terrein van Cello, een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking.

We verlaten het terrein en na een mooi stukje nieuwe natuur komen we langzaam aan het einde van onze wandeling. Nog een fraaie laan en we zien Mariaoord opdoemen.

Een fijne wandeling gewenst!

Myriam van den Berg

Copyright © 2018 Samen Op Pad . Alle rechten voorbehouden.
Joomla! is vrije software uitgegeven onder de GNU/GPL Licentie.