Om 8.45 uur komt mijn zwager Rien mij ophalen om naar de SOP-tocht in Rhenen te gaan . Het belooft een zonnige dag te worden. We nemen bij Maarsbergen de snelweg. Met een vaartje van 130 km per uur sjezen we over de A12 en nemen afslag 23a naar Rhenen.
Als ik aan Rhenen denk, denk ik aan de erebegraafplaats. Daar ligt een man begraven die drie dagen later is geboren dan mijn vader. Mijn vader mocht 85 jaar worden en deze soldaat slechts 27 jaar. Elke keer als ik de begraafplaats bezoek, leg ik een bloem op zijn graf (wat officieel niet mag, geloof ik). Deze dag zullen wij niet die kant uit gaan, heeft Casper Seijn al in zijn voorbeschouwing aangegeven.

In restaurant Cunera is het al een gezellige drukte. In totaal zullen we 106 deelnemers hebben. Klokslag 10 uur doet Casper zijn welkomwoordje. Hij vertelt tevens dat Henk Pashouwers – “onze” man in Schaijk - volledig genezen is verklaard van kanker, waarop terecht een hartelijk applaus volgt.

Rhenen ligt op de zuidoostpunt van de Utrechtse Heuvelrug. De oostelijk gelegen en tot de gemeente behorende Grebbeberg is de laatste heuvel van deze stuwwal, alvorens deze overgaat in de Gelderse Vallei. Rhenen kreeg in 1258 stadsrechten en op enkele plekken zijn nog stadsmuren te zien. We lopen een rondje om de Cunerakerk en zien op een hekwerk het hele verhaal van Vrouwe Cunera.
We vervolgen de route langs de Koning van Denemarken en slaan het Paardenveld in.
Naast de Grebbeberg heb je in de gemeente Rhenen nog de Elsterberg, Prattenburgse Berg, Sparreboomsche Berg, Buurtsche Berg, Paasheuvel, Thymse Berg, Koerheuvel, Donderberg en de Laarschenberg. Maar het Paardenveld is ook niet vlak. Tsjonge, tsjonge.

In het bos kun je in deze tijd van het jaar lekker banjeren door de reeds gevallen bladeren. De herfstkleuren zijn volop aanwezig, daarom geniet ik met volle teugen.
Bij landhuis 'de Tang' maken Marie-José uit Nieuwegein en ik ons een voorstelling hoe je daar zou kunnen wonen, met of zonder huishoudster, met of zonder tuinman. Het huis is in ieder geval mooi gelegen op de zuidwand van een stuwwal en is vanaf de provinciale weg duidelijk te zien.

Later passeren we kasteel Prattenburg op het gelijknamige landgoed.
Als we de bossen verlaten steken we het Kerkeveld over. Ik ben benieuwd of de 3 zussen thuis zijn; ja hoor de koffie is al klaar en nog veel meer. Na een half uur verdiende rust gaan we weer verder. We krijgen nu vooral te maken met flinke klimmetjes. Ik ben daar niet goed in en sjok achteraan. Echter, ik weet uit ervaring dat ik nooit alleen gelaten zal worden, want Wim Freriks houdt zijn schaapjes altijd bijeen.
En eerlijk is eerlijk, ik ben nog nooit zo blij geweest met de tweede wagenrust in zicht.
Daarna matig ik mijn tempo, maar dat doen er meer: er vallen gaten in de groep.

Via Achterberg lopen we over de Cuneraweg naar het eindpunt. Precies om 16.00 uur stap ik heel erg moe, maar ook heel erg voldaan het restaurant weer in. Het was een waardevolle dag.
Hierbij wil ik Casper en zijn mede-organisatoren bedanken voor deze prachtige tocht. Heel lief van jullie dat jullie dat voor de Soppers gedaan hebben. Chapeau! !

Zeist, 19 oktober 2017.
Jeannette van Buuren

Rhenen. Okt. 2017

Copyright © 2018 Samen Op Pad . Alle rechten voorbehouden.
Joomla! is vrije software uitgegeven onder de GNU/GPL Licentie.