Vandaag zijn de weervoorspellingen niet zo bijster. Regen- en hagelbuien zullen over ons neerkomen. Maar een wandelaar laat zich niet zo gauw ontmoedigen. Dat blijkt maar weer, want 84 mensen zijn naar Lunteren gekomen voor het 3e Rondje Lunteren. Helden worden we genoemd door Casper Seijn, de organisator van deze tocht. En hij is deze dag onze grootste held.

lun 1In de kantine van VV Lunteren ontwaar ik Hans Oostveen van de S.G.W.B. en ook Co Stam. Ik ben blij dat ik hem weer zie.

Buiten wordt een certificaat voor 72 S.O.P tochten aan Deliana Pison uitgereikt - eens de 10.000e deelnemer sinds de oprichting van “Samen Op Pad”. 

Een 2e certificaat is voor Kobie Reurink, maar die is jammer genoeg voor Casper niet aanwezig.

We vertrekken met een hagelbui. Als we door het centrum heen zijn, steken we het vroegere “Kippenlijntje” over nabij station Lunteren. Het heet nu de Valleilijn en is een hoogfrequente treinverbinding tussen Ede-Wageningen en Amersfoort. De Valleilijn is op 10 december 2006 van start gegaan.

Daarna lopen we het Luntersche Buurtbosch in. Dit is een bosgebied – Casper schreef er al over in zijn voorbeschouwing - dat aangelegd is in de jaren 90 van de negentiende eeuw door notaris J.H.Th.W. van den Ham (1822-1912). Bij het overlijden van Johan van den Ham ging het eigendom over op een stichting, die tot op heden het bos beheert.

We moeten de Galgenberg op, waar De Koepel staat, een soort uitkijktoren wat heden ten dage een rijksmonument is.lun 2 Tegenover dit markante gebouw staat een pomp ter nagedachtenis aan Jacob Groeneveld, die eens bestuurder was van de Stichting Het Luntersche Buurtbos.

Al gaandeweg loop ik een stuk op met Dick uit Hoogland. Hij vertelt over zijn vele tochten in heel Nederland. Ik ken hem van de Vierdaagse van Apeldoorn, waar hij in 2017 voor de 50e keer de 50 km liep. Geweldig.

En dan de 1e wagenrust. Ik pak een gevulde koek en een appelsapje. Heerlijk, hoor. Casper vertelt aan de geachte aanwezigen, dat Bernard uit Driebergen weliswaar geen SOP-boekje heeft, maar wel inmiddels 130 tochten op zijn naam heeft staan. Ook dat is geweldig.

Na het oversteken van de Edeseweg lopen we het rustige en uitgebreide bosgebied De Roekel in met vele kleine paden. Als we stil zijn, kunnen we een edelhert of een wildzwijn tegenkomen. Nou, liever niet.

De hoofdrust is in restaurant “Vroeger” aan de Otteloseweg in Ede. Hier mogen we niet ons eigen brood opeten. Ik kijk spiedend om me heen of iedereen zich daaraan houdt. Ik dacht het wel. Wel zie ik voortdurend koppen soep van Vroeger langs komen. Zelf drink ik thee van Pickwick van 1753. Ik zit echt te genieten,  temeer omdat ik aan een tafel zit met 4 lollige mannen.

Na deze pauze vertrekken we met een stralende zon.  Dat is mooi. We lopen door het landgoed Kernheim.  We staan even stil bij een bloedsteen, die bij volle maan om 24.00 uur bloedt.  Wel eng, hoor, laten we maar doorlopen. 

lun 3Dan gaan we de Doesburger Eng op. En daar bij die molen, die mooie molen......... zouden we de 2e wapenrust hebben, maar Casper is zijn chocolaatjes vergeten!! Laat ik nou ineens ontzettend veel zin hebben in chocola........ 

Na ca. 5 km komen we weer in de bebouwde kom van Lunteren. We doorkruizen het gezellige centrum en zien "Het Lunters Vrouwtje" , een beeld van 110 cm hoog, voorstellende een Lunterse huisvrouw uit de jaren 20 van de vorige eeuw in Veluwse klederdracht. Eenvoudig van snit en vroom, is zij op weg naar de kerk?, natuurlijk, ze heeft immers een kerkboek in haar hand.

Dan zie ik de kantine van de voetbalclub weer. Het zit er op.

Casper, bedankt voor deze geweldige tocht. Chapeau. En van die vergeten chocola…. Het zij je vergeven.

Zeist, 18 januari 2018

Jeannette van Buuren

Lunteren 2018

Copyright © 2018 Samen Op Pad . Alle rechten voorbehouden.
Joomla! is vrije software uitgegeven onder de GNU/GPL Licentie.