Afdrukken

Waar kun je vandaag beter zijn dan in Elspeet, een klein dorp op de Veluwe met veel toerisme.

Het is een gezellige drukte in het “Oud Veluwsch Eethuis”, de locatie waar we ons kunnen inschrijven voor de Elspeter Bloeiende Heidetocht.

Op weg hier naar toe hebben we langs de A 28 tussen Zeist en Amersfoort al behoorlijk kunnen genieten van veel bloeiende heide op de taluds.

97 wandelaars vertrekken om 10 uur precies op mijn horloge onder leiding van Rina Prins en Kobie Reurink. Via een schelpenpaadje verlaten we het dorp en komen op de Molenweg langs – hoe kan het ook anders – een molen, genaamd “De Hoop”, een achtkantige houten korenmolen uit 1894.

El 1Na zo’n 14 minuten lopen, zien we al de eerste heidevelden. Alice uit Nunspeet vertelde mij bij de start, dat de regen op het juiste moment was gekomen, vandaar dat de heide nu zo mooi bloeit. Ze heeft gelijk, het is werkelijk prachtig om te zien.

We lopen op een fietspad langs Kleine Kolonie, een buurtschap, 2 km in zuidwesterlijke richting. Inmiddels heb ik het gevoel dat de voorste lopers er behoorlijk de sokken in hebben. Het tempo is hoog en er vallen nu al gaten in de groep. Welke trein zouden we moeten halen?

Dan betreden we de bossen in het gebied van Landgoed Staverden. Het is een oud en ontwikkeld landgoed met veel landschappelijke afwisseling. De bossen en beukenlanen worden afgewisseld met akkers, heidevelden, weilanden en monumentale boerderijen. Als vanzelf komen we bij Kasteel Staverden. In het park zie ik een waarschuwing op een paal: Let op, eikenprocessierupsen, vermijd contact. Nou, het Gelders Landschap hoeft echt niet bang te zijn dat ik die beesten ga aaien, ik kijk wel uit.

De botanische tuin in het park is een lust voor het oog. Ik zie vele mensen foto’s maken.

We steken een weg over en komen in het gemeentebos Nunspeet. Op de hoek Hooiweg/Schotkampweg is de 1e wagenrust. André Loos biedt ons “loop”wafels aan en Harry Prins staat er met de sapjes. Hier kan ik ook even uitpuffen. Goeie grutten, ik ben nou al moe. Na deze pauze volgt een schitterend stuk heide, waar we naast een herder met schapen ook wandelaars en fietsers zien. Zelfs een meisje op een paard ontbreekt niet in die mooie gebied.

Via de straat ’t Frusselt lopen we Vierhouten binnen en zien fraaie stulpjes met fraaie tuinen.

In het dorp wil ik weer pauzeren in “De Vossenberg”. Ik ben nieuwsgierig of Deliana daar ook is en wat ze uitspookt. En ja hoor, dacht ik het niet, ze zit weer onder het bord met aanbeveling van 6 verschillende soorten bier (zie mijn verslag van 15 mei ’19). Maar gelukkig zie ik dat ze een glas Latte Macciato heeft gekozen. Eigenlijk zou ik wel een houthakkerschnizel lusten, maar ik bestel toch een kopje thee en een broodje kaas. En terwijl ik zit te wachten, vertelt Deliana een anekdote over een herder met schapen, welke ik u niet wil onthouden.

Een herder hoedt zijn kudde schapen op een veld als hij een rode Lamborghini ziet naderen. Een man, volgens de duurste mode gekleed, stopt, en vraagt aan de herder: “Als ik jou precies vertel hoeveel schapen jij hebt, krijg ik er dan eentje van je?” De herder zegt: “oké, waarom ook niet”.

De man trekt onmiddellijk zijn laptop van Dell op schoot en via de satelliet, vele omwegen en lang zoeken zegt hij uiteindelijk: “je hebt exact 1586 schapen”. “Dat klopt”, zegt de herder, “je mag dus een schaap uitzoeken”. De man stapt uit, zoekt een dier uit en doet hem in zijn achterbak. Dan zegt de herder: ”als ik jouw beroep raad, geef je dan m'n dier terug?” De man denkt even na en zegt: “ok, waarom niet”. De herder zegt: “je bent een manager”. ”Ongelooflijk”, zegt de man, “hoe weet je dat”. “Da's niet zo moeilijk”, zegt de herder, “ Je begrijpt niks van mijn werk. Dus geef mijn hond terug”.

 

El 2Om 14.00 uur verlaat de karavaan het dorp en komt in het Vierhouterbos terecht.   Ook weer zo’n mooi gebied. De kilometers bomen maken op een gegeven moment plaats voor

heide met de waterwerken van Daniël George van Beuningen, waarover Rina al in haar voorbeschouwing schreef. We zien kleine en grote vijvers met allerlei soorten planten, verbonden met stenen geulen. Het doet me denken aan de levada’s op Madeira.

Komend uit dit gebied wacht ons een grote verrassing. Daar staan André en Jan mini-versnaperingen uit te delen onder het toeziend oog van Harry.

Daar spreekt Ab uit Wapenveld mij aan; we treffen elkaar al jaren bij de starttafel van de Vierdaagse van Apeldoorn. We lopen de laatste 2 km samen op. Ik vind het een gezellig weerzien.

Om precies 16.00 uur arriveren we weer bij het “Oud Veluwsch Eethuis”.

Uitgeput plof ik op een stoel neer en terwijl ik mijn sapje drink, vraag ik me nog steeds af welke trein we moesten halen, want in Elspeet komt er helemaal geen trein!

Rina en Kobie, wat een prachtig parcours hebben jullie bedacht. Werkelijk schitterend.

Jullie hebben het verdiend dat vandaag de zon scheen en dat jullie in gezelschap waren van vijf en negentig vrolijke wandelaars.  Bedankt en met jullie ook André, Harry en Jan.

Zeist, 15 augustus 2019

Jeannette van Buuren