Afdrukken

Op de weg is het nog te merken dat het vakantie is in Midden-Nederland, al na goed drie kwartier rijden zijn we vanaf onze carpoolplek in Brabant bij de Mixed Hockey Club in Ede.

Daar staat een nieuwe routebouwer, Diny Meurs, ons op te wachten. Diny, nieuw als routebouwer, maar een trouwe SOP-wandelaar en helper, heeft partner Piet ingeschakeld voor het inschrijven. Met Henk en Peter noteert hij maar liefst 105 wandelaars. Diny is helemaal blij. Zij had een voorzichtige inschatting van 70 gemaakt. Nou Diny, het zijn er een paar meer geworden!

Na een woord van welkom en bijzonderheden over de tocht, meldt Diny dat Wim Freriks vandaag 45 jaar getrouwd is. Ze heeft een bloemetje voor hem. Wim komt naar voren en krijgt applaus voor deze mooie mijlpaal.

Inmiddels is het ruim na 10.00 uur en de groep enthousiaste wandelaars zet zich in beweging. Onder een stralend zonnetje lopen we naar de rotonde, waar we de drukke weg Apeldoorn-Ede oversteken. Snel laten we de geluid van het autoverkeer achter ons en lopen een machtig mooi beukenbos in. Hier in Gelderland zijn de bossen toch net wat anders dan in het Brabantse land!

Het is heerlijk koel onder de bomen en het is fijn lopen hier.

ede 1Maar Diny heeft variatie voor ons in petto. We verwisselen het bos voor landgoed Kernhem. Door een laan met tal van vleermuiskasten aan de bomen lopen we naar het fraaie, in 1803 gebouwde Huis Kernhem. We maken een lusje door de kruidentuin, waar de buxusmot zich dik gegeten heeft aan de ooit mooie haagjes. Na dit extra rondje lopen we door een nieuwbouwwijk die er wezen mag. Veel groen, wilde bloemen, een groensingel en een verrassend kunstwerk van een wolf. Deze loopt sinds dit jaar rond op de Veluwe, maar heeft hier in Ede heeft ook al z'n plekje gevonden!

Dan lopen we tussen de landerijen naar de eerste wagenrust op een hele mooie plek. Bij een veld vol zonnebloemen staat Piet ons op te wachten met een sapje en een lekkere koek. We staan vlakbij de Doesburgermolen, één van de oudste windmolens in Nederland. Wat een prima plekje. Het is dat we vandaag 25 km willen lopen, maar anders was hier wel een extra uurtje pauze vol te maken!

We stappen weer aan en gaan het Edese bos in. Het is heerlijk lopen in het schaduwrijke bos. We kletsen gezellig en de kilometers verdwijnen onder onze voeten.

Ineens staan we weer aan de bosrand. We steken de drukke weg over en lopen naar het clubgebouw van de hockeyclub voor de pauze.

In rap tempo komen de koppen tomatensoep, broodjes kroket en tosti's uit de keuken, maar het duurt toch wel even voor iedereen aan de beurt is geweest.

Veel mensen zitten op het terras te genieten van het mooie weer. Maar dan klinkt daar toch het fluitje en weten we dat we weer op pad gaan. Al gauw lopen we bij de Sherman Tank langs de Arnhemseweg. Deze tank herinnert de inwoners van Ede aan de bevrijding van Ede op 17 april 1945. Iets verder zien we inderdaad schoenen in de boom hangen. Diny schreef er al over in haar voorbeschouwing. Het lijken wel echte wandelschoenen. Wie bedenkt zoiets?! Niemand voelt de behoefte om de eigen schoenen te wisselen.

En dan verschijnt een paarse gloed door de bomen, de Ginkelse heide! Zo mooi!

Iedereen heeft het er over: Na de droogte van vorig jaar zou de heide zeker 2 zomers nodig hebben om teede 2 herstellen. Maar de regen van de afgelopen weken is precies op tijd gekomen om ons te laten genieten van prachtige paarsgekleurde heide.

Menigeen vond de Elspeter heide van vorige week nog intenser paars, maar hier is het ook fantastisch. Het is wel banjeren door het mulle zand van het brede pad, maar dit heeft ook weer een verrassing in petto: ik zie de hoefafdrukken van een ree.

Ook vlinders en libellen weten van de heide te genieten!

Dan staan we voor de uitdaging om aan de andere kant van de provinciale weg te komen. Een lange stroom verkeer.... Maar daar weten onze SOP-begeleiders wel raad mee. Dapper stappen ze op een geschikt moment de weg op en houden het verkeer tegen. Je moet het maar durven. Veilig komen we aan de overkant. Dank heren!!

ede 3We maken een uitstapje naar de tweede wagenrust. En wat voor een!! Pannenkoekjes! Diny heeft gisteren de hele middag staan bakken en heeft de avond volgemaakt met het vullen van de ruim 100 pannenkoekjes met aardbeienjam, stroop of suiker. Het smaakt meer dan lekker en Diny krijgt heel wat terechte complimenten.

Na deze verrassende tussenstop gaan we op weg voor het laatste uurtje. Een spannend vlonderpad leidt ons naar de Kreelseplas, We lopen langs rietkragen en zien waterlelies. Dat verwacht je hier niet, in een droog heidegebied.

ede 4Maar we krijgen nog iets wat we niet verwachten, de schaapskudde is op de heide. Maar wat beweegt daar voor groens?? Militairen, met geweer in de aanslag, gezichten vol modder, verplaatsen zich over de heide. Ze krijgen tal van opmerkingen van passerende fietsers, ook van ons wandelaars, maar ze blijven in hun rol. Wat een contrast, de vreedzame schaapskudde op de heide en dan die militairen.....

Ondertussen ben ik in de achterhoede geraakt. Ik wilde graag de schapen op de foto zonder militair, maar dat duurde even. Met een klein groepje lopen we de laatste stukje terug. Als we aankomen bij het clubgebouw, rijden de eerste auto's al van de parkeerplaats. Ook wij aanvaarden de terugreis.

Diny, bedankt voor deze fantastische wandeldag en Piet voor de prima verzorging. Deze dag én de pannenkoeken zullen we ons lang herinneren.

Diny, voor mij ben je geslaagd als routebouwer!!! Ik kijk al uit naar je volgende tocht.

Myriam van den Berg