Route informatie GW

De wandeltocht op 3 mei is niet zoals in het programmaboekje staat vermeld  “De Ronde Hoep Tocht” maar “De Tolhuis de Lucht tocht”, deze hebben we wegens verbouwingsplannen moeten verwisselen met de tocht die op 16 augustus staat gepland. Er verandert niets aan de startlocatie, i.p.v. naar het noorden gaan we nu naar het zuiden.

Onze startlocatie is in Het Rechthuis Schans 32 Uithoorn. 1421BB-0297561380

De ingang zijde met terras is aan de Amstel en sluit aan op het winkelcentrum Amstelplein, te bereiken via de Laan van Meerwijk tegenover het Gemeentehuis.  Als oriëntatie zijn de hoge Kerktorens zonder kruis en torenhaan zijn deze een baken waar dit complex omheen is gebouwd. Er is daar een grote parkeerplaats en ook een gratis parkeergarage, deze staat met een grote P aangegeven. Er is op het plein ook een bushalte, lijn 170, met een busverbinding vanaf het busstation Uithoorn van en naar diverse richtingen. Om in Uithoorn met eigen vervoer te komen kan misschien wat verwarring geven omdat de doorgaande N201 is omgelegd en buiten Uithoorn omgaat. U moet zijn in het Oude Dorp op de kruising van  de N196-Kongingin Maximalaan naar Meerwijk via de Laan van Meerwijk en dan de eerste weg links met daar de parkeerplaatsen en parkeergarage van het Amstelplein en Het Rechthuis.

Onze startlocatie heeft een historisch verleden en gaat terug tot in de zestiende eeuw en volgens het volksverhaal was daar ook het spook Rosalinde die rondwaart en haar zuchten zijn daar ’s nachts te horen. Onze route start in de Schans,het oudste oorspronkelijke deel van Uithoorn wat in 1781 grotendeels  door brand werd verwoest en komen langs de bouwvallige R.K. Kerk zonder kruis en torenhaan en langs de provinciale-weg naar het Zijdelveld met geurige? Meidoorns en waar ook nog een maretak groeit, de enigste in Uithoorn. Via de Boterdijk met Poldersport gaan we naar De Kwakel een agrarisch gebied behorende bij Uithoorn en een fort waarom heen een bungalowpark is gebouwd en volgen de Drechtdijk naar de Vrouwenakker en over de  brug gaan we langs  de Drecht. Helaas is hier geen fiets-of wandelpad en moeten we ons houden aan de verkeersregels, rechts lopen en niet uitwaaieren en ook proberen om een veilige wagenrust te creëren, helaas zijn ook de toiletbosjes erg schaars.

We nemen de afslag Nieuwveen langs een kweekveld van pioenrozen en het wandelbos van de Johannes- en Ursula stichting, een zorgcentrum voor mensen met een verstandelijke beperking. We volgen de doorgaande route langs een lintbebouwing op de verhoogde dijk met nieuwbouwwijken en een golfbaan in de lager gelegen polder. We wijken even van de route af voor de grote rust na 12.5 km  in de Theetuin “De Sfeerstal” met een groot (overdekt) terras waar we bij gebruik van een consumptie ons lunchpakket buiten mogen nuttigen. Er valt ook wat te bestellen en dat kan u alvast bij de start opgeven, Soep, broodjes en het tapbiertje staat al koud. Voor de tuinliefhebbers is het een mogelijk om de decoratieve tuin met de voorjaarsbloemen te bewonderen. Even terug om de route weer op te pakken en na de Nieuwveense brug over het Aarkanaal krijgen we een fiets-wandelpad en passeren op afstand de Tolhuissluis een splitsing/samenkomst van De Drecht met het Aarkanaal om uit te komen op ons keerpunt in de Bilderdam, een kleine woongemeenschap wat valt onder de Gemeente Kaag en Braassem.

Over de brug staan bordjes van het Pelgrims-pad met op een gevel een tekst van een Pelgrimsgebed. Een leuk en knus hoekje met uitzicht over De Drecht en een klein haventje waar de weg stopt en overgaat in een smal verhard pad wat is overgebleven van het trekpaard voor de trekschuit. Dit pad, op sommige plaatsen een smalle weg, blijven we houden tot aan de Vrouwenakker. We hebben weids uitzicht over de polders en de “Banken”  en zien op afstand de watertoren van Aalsmeer en de kerktoren van Kudelstaart en Vrouwentroost. Af en toe langs een huis en over het erf van een boerderij en waar de schapen vrij rond lopen. Het pad eindigt bij “Jan Ploegensluis” met de sluisdeuren als een monument op het droge. We proberen hier nog een wagenrust te maken met eventueel wat zitplaatsen op twee banken en op de loopvlonders van de aanlegsteigers. Het laatste deel met zicht op de woonwijken van Uithoorn met het baken van de kerktorenspitsen met een klein stukje woonwijk en zijn terug op het Amstelplein. Hopelijk dat het weer meewerkt aan deze tocht want het is een open gebied met een agrarisch weids uitzicht. (info Ans en Chris Woerden. 06-42755114 -  0297 567562)

Route Tolhuis de Luchttocht

 

NAAR DE BOLLEN EN DE ZEE

                                                 

  

Vanuit de kantine van FC Lisse gaan we vrijwel direct het Keukenhofbos in voor een stukje bospad, waarna we langs tentoonstellingsterrein ‘De Keukenhof’ richting het laarzenpad aan de noordzijde van de Stationsweg gaan, om bij het oude station van Lisse weer op de verharde weg te komen.

Dan volgen we de Delfweg langs de bollenvelden om na het kleine buurtschapje ‘de Ruige Hoek’ de duinen in te gaan over een fietspad langs de Amsterdamse Waterleidingduinen en het zweefvliegveld. (Misschien kunnen we achter de hekken nog damherten spotten.) Bij Natuurgebied Langeveld volgen we een stukje graspad langs de oevers van een duinbeek.

Op enkele graslanden na werd dit gebied omstreeks 1960 beplant met loofhout (eik, beuk, iep en esdoorn). Sinds 2002 is het landschap hier ingrijpend veranderd. Het grasland werd afgeplagd en een deel van het bos werd gekapt. De beheerder, het Zuid-Hollands Landschap, heeft hiermee een afwisselend landschap met fraaie doorkijkjes doen ontstaan. Het kwelwater uit de duinen wordt opgevangen in nieuw gegraven paddenpoelen en een duinbeek. Binnen enkele jaren heeft zich hier een bijzondere flora ontwikkeld met soorten als waterpunge, duizendguldenkruid en leeuwenklauw. Ook de rugstreeppad en veel libellensoorten weten het gebied nu al te vinden. Op vochtige plaatsen groeien zeldzame paddenstoelen en mossen.

Dan zetten we koers richting de Langevelderslag om, na de wagenrust, het strand op te gaan in Zuidelijke richting, wat meestal betekent: tegen de wind in. Na 2 km klimmen we de zeereep over om het Hollands Duin in te gaan. Eerst nog vlak achter de zeereep, maar later via het beboste gebied terug naar de Noraweg, waar we het duin verlaten en vrijwel direct aankomen bij:

 Pannenkoekenboerderij Langs Berg en Dal  op ongeveer 16 1/2 km.

                        

 

  

Langs een stukje bollengrond gaan we naar het Oosterduinse meer waarna we de N206 kruisen en wederom wat bollenvelden te verwerken krijgen. We kruisen de Leidsche vaart en gaan na station Lisse een laarzenpad op aan de Zuidzijde van de Stationsweg.

We volgen nog een stukje Stationsweg waarna we, na een rondje om kasteel Keukenhof, door het Keukenhofbos terug zullen komen bij de kantine van FC Lisse.

Prettige wandeling Monique van der Slot

                                        Route Naar de Bollen en de zee

 

5e SOP 2 daagse  -  Leersum

Voor de 5e keer organiseert het SOP de 2 daagse, deze keer vanuit Leersum.  Starten en finishen doen we vanuit de gezellige kantine van VV HDS in Leersum. 2 dagen wandelen in de prachtige omgeving van Leersum, Amerongen en Doorn. Deze omgeving is bekend om zijn mooie natuur, heide, bossen en natuurplassen. Wij hebben 2 prachtige routes voor U gemaakt in de omgeving die 2 mooie wandeldagen garanderen. De 1e dag wandelen we richting Doorn, maar eerst door het mooi centrum van Leersum met zijn vele bezienswaardigheden. We lopen via de Kaapse bossen naar Doorn, onderweg lopen we door het Doornse gat en langs de Kaapse toren. De toren staat op de 53 m hoge Kaapse heuvel en is zelf 25 m hoog. De klim naar boven is zeker de moeite waard want U kijkt over de hele Utrechtse Heuvelrug heen. De naam Kaapse bossen is gegeven door de Fam Swellengrebel die in 1750 terug kwamen uit Zuid – Afrika en zich hier vestigde. Het gebied deed hem denken aan de Zuid -  Afrikaanse Kaap. Ze bouwden op het hoogste punt van het gebied een uitkijktoren van 19 m hoog. In 2006 werd de toren drastisch verbouwd en verhoogd naar 25 m. Als u naar boven wil klimmen krijgt U daar de gelegenheid voor.  Rusten doen we in het prachtig gelegen restaurant de Helenahoeve. Wij rusten in de bovenkoepel en hebben zo een prachtig gezicht over de heide , en bij koud weer brand het open haard vuur. Via het centrum van Doorn en de Sandeburger bossen lopen we terug naar Leersum . Voor we Leersum inlopen hebben we nog een pittige klim naar de Donderberg en lopen langs het Mausoleum van de Fam. Nellenstein. Ook lopen we nog langs de Peperbus en de Uilentoren. De 2e dag gaan we eerst richting Amerongen over de Amerongseberg en dan door het prachtige natuurgebied van het Leersumse veld. Het gebied bestaat uit een mengeling van bossen , heidevelden , zandverstuivingen en natuurvennetjes. En ondanks dat het midden in het vogelbroed tijd is en vele stukken niet betreden mogen worden is het Uw organisator toch gelukt om een prachtige afwisselende wandeling door het gebied te maken. Rusten doen we in een mooie paardenmanege aan de rand van het Leersumse veld. Als U 2 dagen mee wandelt ontvangt U van de organisatie een leuk herinnerings vaantje. Alle 2 de dagen is de verzorging onderweg prima zoals altijd bij alle SOP tochten. OP de wagenrusten krijgt U koek en limonade van de organisatie , iedere dag is er ongeveer halverwege een café rust waar de consumpties voor eigen rekening zijn.

1 daagse deelname is ook mogelijk maar 2 dagen wandelen bij het Sop is natuurlijk veel leuker.

1 daagse deelname     3,00 euro

2 daagse deelname     6,00 euro

SOP wandelboekjes worden ieder dag gestempeld dus als U 2 dagen loopt ontvangt U 2 stempels

Prettige wandeling Casper Seijn

                                     Route Leersum 11-April 2017

                                       Route Leersum 12 April 2017

 

De wandeltocht van 29 maart 2017, gaat niet, zoals jullie van mij zijn gewend, alleen door de bossen en de duinen van Soest. Ik heb een keer gekozen om ook een deel van de plaats Soest te laten zien. De 1e helft  van de wandeltocht gaat langs oude kerken en boerderijen met de rust Soest zelf en de  2e helft pakken wij weer de bossen en duinen op.

                

Wij wandelen in de richting van het station Soest Zuid en zien dan de Willibrorduskerk uit 1938, een rooms-katholieke parochie HH. Martha en Maria.

Vervolgens komen wij langs de Korenmolen van Soest, de Windhond genaamd. De molen heeft als bouwjaar 1737 en deze is in 2008 herbouwd. De molen is in werking en men kan daar diverse meelsoorten kopen. Op de woensdagen is de molen open voor bezoek.

Wij wandelen dan over de Soester Engh. Hierop wordt boekweit, rogge, aardappelen, gerst en knollen gezaaid en geoogst. Boer Kuijer uit Soest heeft destijds zaden gevonden op de zolder van zijn vader en sindsdien worden er weer echter Soester Knollen gezaaid en geoogst.

Daarna komen wij uit bij de Oude kerk in Soest, een protestantse kerk. Het is het oudste gebouw in Soest en stamt uit 1350.

Via Kerkpad ZZ komen wij terecht bij de derde kerk, de Petrus en Pauluskerk uit 1852, een rooms-katholieke parochie HH. Martha en Maria.

Hierna gaan wij ri. de polder en ri. De Eem. Wij komen langs de vogelopvang en de boerderij van de familie Kuijer. Niet alleen bekend van zijn Soester Knollen doch ook om zijn lammetjes dagen.        Vele bezoekers komen naar zijn boerderij en de kans is groot op het zien van een geboorte.

Via een deel Klompenpad Het Derde Erf komen wij terecht op de Birkstraat met zijn boerderijen en vooral het Paardenkamp het bejaardentehuis voor paarden.

Boerderij Het Derde Erf, een voormalig klooster, stamt uit 1419. De boerderij zijnde de Kaasboerderij De Staelenhoef, stamt uit 1722 en boerderij Het Gagelgat stamt uit 1712.

Na de lunch gaan wij de bossen in van Soest/Amersfoort en even later een stukje Korte Duinen en een stukje Lange Duinen van Soest. Een mooi stukje natuur.

Tot de 29e maart 2017 in Soest, Hette Smedema

 

   

 

Rondje Amersfoort op 5 april 2017

 

Deze tocht komt nu in de plaats van Rolf Craanen z’n ’Amersfoortse Keientocht’. Nadat Rolf vorig jaar gestopt is met het organiseren van tochten voor de Stichting Samen Op Pad, hebben ondergetekenden de tocht weer op de kalender gezet. Maar om er een eigen tintje aan te geven hebben we de tocht ’Rondje Amersfoort’ genoemd. De startplaats is, zoals gewoonlijk, bij de voetbalvereniging Amsvorde. De leiding van de club verleent ons twee maal per jaar onderdak om onze tochten in en rond Amersfoort te beginnen, waarvoor onze hartelijke dank.

 

De tocht is een echt ’Rondje Amersfoort’ geworden. Naar we hopen vinden jullie wandelaars het ook de moeite waard. Vanaf de start gaan we eerst door Klein Zwitserland naar het voormalige concentratiekamp Amersfoort; waar we deze keer de buitenkant  opgenomen hebben in het parcours. Daarna gaan we via Vlasakkers en Bokkeduinen naar de wijk Soesterkwartier. Vervolgens gaan we naar het centrum voor de grote rust op het Hof in café ’De Blauwe Engel’. Hier hebben we een afspraak gemaakt met de uitbater dat we ons brood mogen opeten, mits we een consumptie gebruiken. Deze serveert hij tegen een wandelaarsvriendelijke prijs. Op het Hof bevinden zich vele cafés en eethuizen waar men terecht kan voor een consumptie. Maar let op het gebruikelijke fluitsignaal dat aangeeft dat we tocht vervolgen.. Via de ’Grote Spui’ en ’Kleine Koppel’ gaan via een brug de Eem over naar de Hooglandsedijk, waar we door het moerasgebied van de oude Eem gaan. Nadat we de ringweg Koppel zijn overgestoken en het Valleikanaal gepasseerd zijn, komen via de wijken Schothorst en Liendert in het park ’De groene zoom’. Vanhier gaan we weer langs en over het Valleikanaal richting sportpark Dorrestein. We komen zo weer via een pad langs de A28 en steken we de Arnhemseweg over, in de buurt van sportpark Nimmerdor bij v.v. Amsvorde. Hier kan men onder het genot van een drankje terugblikken op de tocht van deze dag.

De stad Amersfoort dankt zijn ontstaan en naam aan een doorwaadbare plaats of voorde in de rivier de Eem (vroeger: Amer). De Eem begint waar de Lunterse Beek (Heiligenbergerbeek) en de Barneveldse Beek (Flierbeek), die water afvoerden uit de Gelderse Vallei, bij elkaar kwamen in een laagte tussen de Amersfoortse Berg en het hoger gelegen gebied ten noorden van Amersfoort (Hoogland). Bij die doorwaadbare plaats werd de Eem gekruist door handelsroutes, die van Utrecht naar het oosten en noorden liepen.

De Duitsers richtten bij Amersfoort het Kamp Amersfoort in; een concentratiekamp. De Joodse gemeenschap van 632 mensen werd gedecimeerd, 353 mensen kwamen om, de meeste in Auschwitz of Sobibór. Amersfoort verloor tijdens de oorlog relatief weinig bewoners en leed niet al te veel fysieke schade. Het oude centrum bleef gespaard. Een relatief groot aantal Joden uit Amersfoort en omgeving wist, door onder te duiken, de oorlog te overleven. Daarbij werden ze gesteund door de vele protestanten in de plaats. De inrichting van het concentratiekamp Amersfoort, formeel in Leusden, bracht ook de stad vele verschrikkingen.

Vanwege de mobilisatie werden er al in 1938 diverse kampen voor militairen gebouwd in en om Amersfoort: de Prins Bernhardkazerne, Bokkeduinen, Waterloo (Lisiduna), Amsvorde, Boskamp (latere PDA / Kamp Amersfoort) en Zonnebloemstraat (eind huidige Noordewierweg). In mei 1940, aan het begin van de Tweede Wereldoorlog, moesten alle 43.000 bewoners worden geëvacueerd vanwege de verwachte gevechten rond Amersfoort. Het was toen de grootste garnizoensstad van Nederland. Na vier dagen konden de geëvacueerden terugkeren.

   

Namens Stichting Samen Op Pad,

Bert Faro en Henk Dikken.

 

                                     Route Rondje Amersfoort

 

 

2e Stads en Landtocht 22 Maart 2017 Dordrecht

                                                                          

De tocht gaat deze keer niet door het centrum van Dordrecht.       

Na de start vanuit Het Polderwiel gaan we onder het spoor door richting Dubbeldam via de Noordendijk en de Oudendijk met veel groen en mooie oude huizen en boerderijen, aan het einde van de Oudendijk steken we de Provincialeweg over en lopen we via een natuurpad en door enkele straten van Dubbeldam. Aan het eind van deze straten verlaten we via een brug Dubbeldam.

We lopen via de Koeiendijk en het fietspad langs de N3 naar het Landgoed Dordtwijk, helaas mogen we het mooiste stuk hiervan niet doorkruisen daar dit particulier terrein is. Maar met het andere stuk is ook niks mis mee hier lopen Buffels en zijn er ook mooie waterpartijen.

Na het landgoed steken we over bij het Albert Schweitzer Ziekenhuis waar we aan de achterkant langslopen. Hierna komen we weer op de Oudendijk die wij volgen tot het Steve Biko Pad aan het eind hiervan steken we de Galileilaan over naar de wijk Sterrenburg en lopen langs de Zuidkil naar de Zuidendijk die wij volgen tot het Sterrenburgpark na nog wat paden in dit mooie park gelopen te hebben, bereiken we de rust bij de Sterrenlanden.

                                                           Na de rust.

Vervolgen we onze route Via een klein stukje Zuidendijk naar de Schenkeldijk aan het eind van deze dijk steken we Wieldrechtse Zeedijk en lopen dan via een kronkelend fietspad naar het Zuiden. Na dit fietspad lopen we via de Viersprong bos de Elzen in. Vanuit de Elzen gaan we rechtsaf de Oude Veerweg op na een 150 meter gaan al kronkelend tussen landerijen door langs de Zuiderels naar de Nieuwe Merwedeweg. 

Na 100 meter gaan we een helling op en komen we op de Oostdijk en lopen  we langs de Zuidhaven, en direct na de Zuidhaven gaan we als de Nieuwe Merwede door dooi en regenwater niet te hoog is rechts af de Dordtse Biesbosch in we lopen hier over slingerpaden door een mooi stuk natuur en langs de Nieuwe Merwede na een tijdje verlaten we dit en vervolgen een fietspad onderlangs de Oostdijk en volgen dit tot aan de Oosthaven

Waar we de wagenrust vinden voor een korte stop.

Na de wagenrust vervolgen we richting Kop van het land waar we net voor links af slaan naar de Heerenweg die uit komt op de Provincialeweg deze volgen we tot de Bildersteeg alwaar we nog een stukje natuur doorkruisen. Van af dit punt lopen via de Noordendijk naar de wijk stadspolders waar we na enkele straten de Finish bereiken bij het Polderwiel en hoop ik dat U genoten heeft van een mooie gevarieerde wandeltocht.

Gr. Joop voor den Dag.    

Route Stads en Landtocht 22 Maart 2017

 

4e Grebbelinietocht  -  Renswoude

Starten de 3 vorige edities  van de Grebbelinie tocht vanuit Veenendaal, deze keer is de start vanuit het mooi restaurant de hof in Renswoude. Een groot voordeel is dan dat we bijna onmiddellijk op de Grebbeliniedijkjes zitten , toch het doel van deze tocht. In deze totaal nieuwe route zitten verschillende Grebbeliniedijkjes die we nog nooit gelopen hebben. Maar eerst richting Renswoude. Al in 855 werd Renswoude genoemd in de kronieken maar dan als versterkt huis, wat nu het kasteel Renswoude is. Het dorp zelf werd voor het eerst beschreven rond 1400. Het dorp telt nu ongeveer 6000 inwoners en is nog steeds een zelfstandige gemeente. Diverse pogingen om het dorp samen te laten smelten met Scherpenzeel en Woudenberg stootte steeds op veel verzet van de bewoners. Nog steeds is er sprake van samenvoeging maar dan met Veenendaal en daar hebben de inwoners minder moeite mee. Het dorp telt diverse monumentale panden o.a. de NH koepelkerk de oude kasteelhuisjes en natuurlijk kasteel Renswoude waar we vandaag zijdelings langs lopen. En dan op weg naar de Grebbelinie.

De linie is nu 270 jaar oud. In 1745 begon de Republiek der 7 Nederlanden met de ontwikkeling ervan, en was gebaseerd op het feit dat grote delen voor de linie onder water gezet konden worden. Hij was bedoeld als  verdedigings linie van de Hollandse Waterlinie die Holland en Amsterdam moesten beschermen. De linie strekt zich uit van het IJsselmeer tot en met de Gelderse Vallei. In 1794 tijdens de oorlog tegen de Fransen Republiek is hij voor het eerst gebruikt, zij het zonder succes want door het zeer koude vriesweer waren de onderwater gelopen stukken land bevroren en trokken de Fransen er gewoon overheen. Wel hielden troepen stand bij Veenendaal en Woudenberg stand, maar het mocht niet baten. Daarna raakte hij in verval en in 1926 werd een groot deel van de vestingwerken opgeheven. IN 1939 werd de linie tijdens de mobilisatie weer opgeknapt, en tijdens de 5 daagse oorlog tegen de Duitsers hielden de Nederlandse Soldaten moedig stand alleen door het feit dat er niet genoeg aan munitie was moesten ze zich overgeven. Tijdens de bezetting van 1940 – 45 werden de vestingwerken door de Duitsers afgebroken, maar in 1944 weer hersteld. Deze werkzaamheden werden uitgevoerd door Nederlandse en Russische dwangarbeiders. Tot echte schermutselingen tijdens de opmars van de geallieerden is het echter nooit gekomen, omdat de Canadezen vlak voor de linie stopten met de opmars naar west Nederland. In 1951 werd de linie definitief opgeheven en raakte weer in verval. Rond de Eeuwwisseling zag men het historisch belang in van de totale linie en begon men langzaam met herstel werkzaamheden. O.A. de fortificatie bij Woudenberg waar we vandaag langs lopen is nu klaar. De Batterijen bij Veenendaal zijn ze momenteel aan het herstellen. Ook fort Daaselaar waar we later doorheen lopen is al klaar.  Nu is het een prachtig natuurgebied en voor ons een mooi wandelgebied, waar we dankbaar gebruik vanmaken  Voor we Scherpenzeel inlopen, lopen we langs Huize Scherpenzeel een prachtig wit buitenhuis. Tot ongeveer de 1400 eeuw was huize Scherpenzeel een versterkte vesting en woonden de Heren van Scherpenzeel daar. Daarna werd het verbouwd en werd het een buitenhuis voor diverse verschillende adellijke families. Halverwege de 1900 eeuw werd het drastisch verbouwd en kreeg het zijn huidige vorm. Tot 2005 was het in gebruik als stadhuis , nu is het een prachtige trouwlokatie en vergaderruimte en partycentrum.  Rusten doen we in Scherpenzeel in het cultuur huis de Breehoek midden in het dorp. Scherpenzeel is een prachtig stadje midden in de Gelderse Vallei met ongeveer 10.000 inwoners. De meeste bewoners zijn zeer gelovig en er staan dan ook diverse kerken in het dorp hoofdzakelijk gereformeerd of afleidingen daarvan. Na de rust lopen we langs de gigantische gereformeerde Sion kerk gebouwd in 2013 waar plaats is voor 1.000 gelovige. En we lopen door het gezellige centrum van Scherpenzeel. Op een van de laatste Grebbeliniedijkje lopen we door fort Daaselaar een versterkte vesting. Begin 1800 tijdens de Franse overheersing van Nederland was het een Frans militair kamp. de wachtposten staan ons nog op te wachten. Na het kamp nog een lange Grebbeliniedijk en we zijn weer bij CR de Hof. De route is vandaag bijna allemaal onverhard maar goed begaanbaar en auto vrij.

 

 

 

 

De Vennentocht startend vanaf boerderijcamping ’Bij de 3 Linden’ in Alverna. Het parcours van de tweede dag van de Nijmeegse 4 daagse ligt langs de camping.
De tocht van vandaag gaat voor de rust voornamelijk door het gebied ’De Overasseltse en Haterse vennen’. Vandaar de naam die we kozen, “De Vennentocht”. Het is een bijzonder gebied met glooiende rivierduinen, vele vennen en uitgestrekte heidevelden. Ook al liggen de rivieren Maas en Waal nu ver van dit gebied vandaan, zij zijn de makers van dit landschap. Na de laatste ijstijd, zo’n 10.000 jaar geleden, was Nederland een poolwoestijn. Zand uit de bedding van de Maas werd hier door de heersende zuidwesten wind tot hoge duinen opgeblazen. De Waal had voordien al een laag klei afgezet dat werd samengedrukt tot een ondoordringbare laag. Daardoor bleef het regenwater staan in de vorm van vennen. Vanaf de 19e eeuw werden hier grove dennen aangeplant voor de Limburgse mijnbouw. Omdat de vennen dreigden te verdrogen, is bos in 2013 omgevormd tot heide. Hierdoor blijft unieke flora en fauna, die afhankelijk zijn van deze vennen, behouden. In de ’Overasseltse en Hatertse Vennen’ heeft elk jaargetijde zijn eigen kleur en geur. In de herfst overheerst de rode gloed van planten en loof. ‘s Zomers wuiven de pluimen van wollegras en veenpluis in de wind. Dennengeur prikkelt de neus. ’s Winters geeft het landschap zijn uitgestrektheid prijs. Maar de glooiende rivierduinen, donkere vennen en heide zijn elk seizoen mooi. Speuren naar dassensporen kan ook altijd.
De wandelroute van vandaag voert u ook langs de beroemde ruïne van St. Walrick en de ‘koortsboom’. Aan de zuidmuur van de ruïne van de middeleeuwse St. Walrickkapel staat een oude zomereik, die nog altijd dienst doet als koortsboom. Het volksverhaal vertelt dat als een lapje stof van een zieke aan een koortsboom (ook wel lapjesboom) wordt gebonden, deze boom ervoor zorgt dat de ziekte verdwijnt. Wanneer er voor het eerst een lapje aan de boom is bevestigd, is niet bekend. Wel is er een legende over hoe de predikende Willibrordus (eind 7e of begin 8e eeuw) hier gevangen genomen werd door de heidense rover Walrick. Willibrordus wist echter de zieke dochter van Walrick te genezen. Walrick deed boete in Rome, bekeerde zich en stichtte een kerk midden in de wildernis. Hij vroeg de dorpelingen een eik te planten waar ze, ook na zijn dood, om genezing van de zieken konden bidden. Er worden tot op de dag van vandaag nog steeds processies gehouden naar de kapel met zijn lapjesboom.
Nadat we gerust hebben gaan we via de zogenaamde Boskant naar het dorp Alverna, hierna gaan we het natuurgebied ’Berendonck’ door. Het gebied is ongeveer 160 hectare groot en ligt ten westen van rijksweg A73 op de grens met de gemeente Nijmegen. Het gebied is in 1976 aangelegd en heeft een plas van 45 hectare en meerdere zandstrandjes en ligweides. Het noordelijke deel is bedoeld voor waterrecreatie en het zuidelijke deel dient meer als natuurgebied. Het sluit aan op natuurreservaat d’Wijchense Ven’ en staat onder beheer van ’Leisurelands’. Het is een Nederlandse organisatie, die samen met overheid en bedrijven, zich bezighoudt met het beheren en exploiteren van (dag)recreatieve voorzieningen in Gelderland en Noord-Limburg.

 

                                     Route Vennentocht 15 Maart 2015

      
 

1e Jufferswaartocht  -  Wolfheze

Nieuwe tocht bij het SOP, de start is vanuit het gastvrije CR de Tijd 50 m van het station van Wolfheze. Na de start lopen we direct de bossen rond Wolfheze in waar we lopen langs diepe dalen , pittige klimmetjes en over leuke bruggetjes lopen. De 1000 jarige Den ligt er ook nog steeds. Na de wagenrust op 6 km gaan we de grote stille Heelsumse heide op, struinend over smalle paadjes hebben we prachtige uitzicht over de heide. We lopen over kleine heidepaadjes, over leuke houten bruggetjes en langs smalle heldere beekjes. De café rust op 12.5 km precies in het midden hebben we in het kerkzaaltje Rehoboth in Heelsum. Heelsum is een klein dorpje ingeklemd gelegen tussen Renkum en Oosterbeek veelal gezien als grote broer en Zus, maar toch heeft Heelsum altijd zijn eigen gezicht  weten te behouden. Maar eerst maken we de klim naar het oude Hervormde kerkje boven op een heuvel. In 1517 werd de 1e steen gelegd voor de bouw van dit unieke kerkje. Het werd gefinancierd door de Heren van Doorwerth zeer gelovige Katholieken adelijken. In de 17e Eeuw veranderden de godsdienst rond Heelsum van het katholiek naar Hervormd en het kerkje werd dus ook Hervormd. Deze keer had het dus niets te maken met de beeldenstorm in de 15e eeuw. We hebben al eens gerust in het kerkzaaltje en we zijn weer hartelijk welkom namens de beheerder en zijn vrouw. We mogen ons brood opeten, maar houdt U aan de afspraak neem een consumptie. En dan op weg naar de Jufferswaard, maar eerst nog over de Noordberg een bosgebied bij Doorwerth bovenop de berg stond vroeger een Galg, die was vanaf de weg en vanaf de rivier duidelijk zichtbaar als afschrikkend voorbeeld. De volgende bestemming eindelijk de Jufferswaard een klein maar mooi uiterwaarden natuurgebied bij Renkum. De naam stamt uit de Franse tijd ( Juif ) wat Jood betekend, rond die tijd was daar een kleine joodse gemeenschap die de bijzondere klei die daar gevonden werd gebruikten om keramiek te vervaardigen. Na het verdwijnen  van deze kleine Joodse industrie werd er een steenfabriek gebouwd rond 1875. De klei die werd gewonnen uit de kleiputten in het gebied werd in grote vlammensteenovens gebakken. De arbeiders werkten daar onder zeer erbarmelijke en zware omstandigheden tegen een zeer karig loon. Ook kwam in deze tijd nog veel kinderarbeid voor , de arbeiders werden gedwongen om hun kinderen mee te laten werken anders werden ze ontslagen. De kinderen waren zeer geschikt met hun kleine voetjes om tussen de rijen stenen door te lopen en ze te keren voor het drogen. Zelfs de kinderarbeiderswet van 1889 kon dat niet voorkomen. Pas in 1919 ging men deze wet streng handhaven en kwam er verbetering in de situatie. In 1944 werd de fabriek zwaar beschadigd tijdens de operatie Market Garden en is na de oorlog nooit meer opgebouwd. Deze keer lopen we over de melkdam die vroeger werd  gebruikt om de melk af te voeren van de koeien die in de uiterwaarden graasden. Ook lopen we langs verschillende prachtige meertjes wat vroeger de kleiputten van de fabriek waren, nu zijn het zeer mooie natuurplassen waar veel watervogels verblijven. Het gebied staat bekend om zijn Witte en Zwarte zwanen. Ook loopt er in het gebied een kudde wilde paarden en koeien en die kunnen we zomaar tegenkomen. Het totale gebied is in 2015 op de schop gegaan en de loop van de Renkumse beek is weer in de oude route gelegd. We lopen langs de resten van een oude steenfabriek maar er zijn alleen nog wat ruïnes een schoorsteen en wat smal spoor rails zichtbaar. Op de voorgrond zien we de Parenco papierfabriek die hier in de omgeving voor veel werk zorgt. Na de Jufferswaard lopen we via  het centrum van Renkum en de Renkumse Golfbaan terug naar Wolfheze.

Prettige wandeling Casper Seijn

 

 

De pyramidetocht van wc-samenoppad op 15 februari 2017

De tocht van vandaag bestaat uit twee delen: eerst gaan we richting Zeist, met als verste punt Slot Zeist. We lopen vanuit Austerlitz langs het KNVB-sportcentrum. Dan door het Zeisterbos. langs de boswachterswoning. Vandaar gaan we langs het Zeister hertenkamp. Vervolgens komen we over Landgoed Pavia en landgoed Hoog Beek en Royen. Vervolgens komen we in de buurt van Slot Zeist en via het Zuster- en Broederplein van de Hernhutters lopen we om het slot heen en gaan dan via de Karpervijver en door het Molenbos langs het Kerckebosch weer terug naar Austerlitz. De evangelische broedergemeente (Unitas fratrum), waarvan de leden ook wel de hernhutters of de Moravische broeders worden genoemd, zijn een piëtistische opwekkingsbeweging daterend uit de eerste helft van de 18e eeuw. De evangelische broedergemeente had in december 2010 wereldwijd ongeveer 985.000 leden. In Nederland is de broedergemeente vooral bekend geworden door zendingswerk in Suriname. Ongeveer 40% van de creolen in Suriname is lid van de evangelische broedergemeente. Ook internationaal doen de Moravische broeders veel aan zendingswerk. De evangelische broedergemeente werd in 1722 gesticht op het landgoed Mittelberthelsdorf van Nikolaus von Zinzendorf. Nadat Von Zinzendorf in 1736 naar Nederland was gekomen en enkele doopsgezinden zich bij hen hadden aangesloten, vestigden de hernhutters zich met toestemming van de Heer van Zeist,

     

 

Cornelis Schellinger in 1745 in de tuinen van Slot Zeist. Daar ontstonden het Broeder- en Zusterplein, waar heden ten dage nog het in 1768 gebouwde kerkgebouw van de broedergemeente Zeist staat. Slot Zeist is een zeventiende-eeuws slot dat gebouwd werd als lustoord van Willem Adriaan van Nassau. Het slot is omgeven door een Engels landschapspark en het Broeder- en Zusterplein. In 1746 werd Slot Zeist aangekocht door de hernhutters om vanaf dan te dienen als hun hoofdkwartier. De hernhutters lieten voor het slot een Broeder- en Zusterplein aanleggen. In 1924 werd het slot door de gemeente Zeist gekocht.

De café rust is in Dorpshuis Trefpunt te Austerlitz. We bedanken de beheerders die ons zo vriendelijk aan een start-/rust- en finishplek hielpen.

Foto PyramideVervolgens gaan we na de rust weer op stap voor een gehele bostocht naar de naamgever van de tocht van deze dag. De Pyramide van Austerlitz is een 36 meter hoge pyramide van aarde, in 1804 gebouwd door napoleontische soldaten. Hij ligt op een van de hoogste punten van de Utrechtse Heuvelrug, in de gemeente Woudenberg. Boven op de pyramide staat een stenen obelisk uit 1894. De pyramide is een rijksmonument en heeft model gestaan voor de grotere Leeuw van Waterloo, de pyramideheuvel die koning jWillem I in Eigenbrakel liet oprichten als monument voor de Slag bij Waterloo, waar Napoleons ondergang plaatsvond

 

Rondje Voorthuizen 8 februari 2017

De start van het derde rondje Voorthuizen is wederom bij VVOP, waar een verbouwing van de toiletten net achter de rug is.

Direct na de start steken we de Apeldoorns straat over, om via de zuidoost kant van Voorthuizen het dorp te verlaten. Een stukje van een klompenpad brengt ons naar het bos. Na een paar km. steken we de Apeldoorns straat weer over en vervolgen onze weg door het bos, langs wat hei en een vennetje.  Na ruim 11 km komen we bij de caférust. (s.v.p. eigen brood buiten het restaurant opeten) Ook buiten het restaurant is het leuk om even rond te kijken.

Na de rust lopen we in de mooie bossen rond Garderen en komen in Boeschoten.  Dit is een eeuwen oude enclave in het Speulder- en Sprielderbos, van ongeveer 750 hectare groot.  ”De Spanning” kan hier wat oplopen, maar zal geen problemen geven!

Op ruim 17 km is er een wagenrust, waarna we onze weg door het bos weer vervolgen. Uit het bos gekomen, lopen we over wat asfaltwegen naar het laatste stukje bos van vandaag. Door het Wilbrinkbos komen bij VVOP uit en zit de 25 km er weer op.

Prettige wandeling Hans Mulder en Bertus van Ginkel

 

3e Blauwe Kamertocht  2017

Zoals de naam al verraad gaan we op bezoek bij het natuurreservaat De Blauwe Kamer gelegen onder aan de Grebbeberg. Deze keer lopen we niet door Rhenen heen maar buiten om door Achterberg. En dan via leuke veldpaden richting Grebbeberg . Geen trappen of klimmen deze keer maar geleidelijk omhoog via mooie natuurpaden. We lopen achter langs Ouwehands Dierenpark. Waar ze sinds kort twee Panda’s in de dierencollectie hebben. Deze keer niet langs de Ere begraafplaats op de grebbeberg maar wel langs enkele bunkers die een belangrijke rol gespeeld hebben in de slag om de Grebbeberg. Vervolgens lopen we het buitengebied in tussen Rhenen en Wageningen de Nude genoemd. Prachtige huizen en boerderijen staan hier waar ze van de term ruilverkaveling nog nooit gehoord hebben. We wandelen over weilanden en mooie veldpaden naar de Blauwe Kamer het eigenlijke doel van de wandeling. Eerst rusten we in CR de Blauwe Kamer een mooi panorama restaurant met prachtig uitzicht op het gebied. Na de rust gaan we het natuurgebied in. In 1992 ingericht als natuurgebied door het doorsteken van de zomerdijk op verschillende plaatsen ontstond er een prachtig nat gebied. Bij hoog water in de Nederrijn loopt het gebied volledig onder, en wordt het gebruikt als overloop gebied. Het gebied is een paradijs voor vogelliefhebbers Aalscholvers, visarend, lepelaar zilverreiger, torenvalken ,steltlopers  worden hier gespot. Zelfs de zeearend is hier gezien. Ook staan hier tientallen zeldzame planten soorten. Wij lopen over de paden en over een loopplank over een meertje. Vervolgens lopen we naar en door de oude steenfabriek, tot 1975 vol op in gebruik maar nu gesloten. Onderweg kunnen we half wilde Galloway koeien en konik paarden tegen komen. Deze keer lopen we de totale route van ongeveer 3 km door het gebied. Na het natuurgebied steken we over met het pontje van Opheusden een gierpont wat betekend dat hij met een ketting naar de overkant getrokken wordt. Via verschillend zomerdijkjes lopen we naar de Rijnbrug. Op de zomerdijkjes kunnen we zomaar een kudde schapen tegenkomen. De Rijnbrug is in de oorlog twee maal gebombardeerd in 1940 door de Duitsers en in 1944 door de Engelsen Vroeger had de brug ook een spoorbrug maar die is na de oorlog niet meer opgebouwd. Nu is de brug veel te klein in het spitsuur staat het hier iedere dag muurvast en moet er nodig een bredere brug komen. Rhenen is een oud vestingstadje in 1258 kreeg het stadsrechten en recht om een stadsmuur te bouwen. Tijdens de 2e W.O kreeg het stadje twee maal de volle laag, tijdens de bezetting en later tijdens de bevrijding maar de bewoners gingen niet bij de pakken neer zitten en bouwden hun stadje weer op. Rhenen is ook een bedevaart en pelgrimsplaats van de Heilige Cunera. Dat heeft het stadje veel welvaart gebracht. De Cuneratoren staat op het ogenblik in de steigers omdat er stenen van de toren naar beneden vielen. De oude dame krijgt dus een opkapbeurt die hoognodig was.

Prettige wandelling Casper Seijn

Randje Kroondomein op 11 januari 2017

Vanaf Voetbalvereniging Vaassen lopen we langs de Molukse wijk richting het nieuwe natuurgebied Kortenbroek.

Dit was eerst een vogeltjesweiland en hier is een nieuw natuurgebied ontstaan. Hier zien we al een eerste rode beek langs het pad lopen. In de vijver is deze zomer een Mandarijn eendenpaar  met 4 jongen gesignaleerd. In het drassige weiland is bijzondere natuur ontstaan. Vlinders vliegen hier in grote getale rond. Ook hebben we 2 reeën gezien bij het voorlopen van de tocht.

Richting Elburgerweg langs een akkerstrook lopen we langs de tweede spreng van de tocht. Deze spreng ontspringt in de Kroondomeinen verder westelijk. We slingeren door een jeneverbesbos.

We lopen verder door langs de viskweekvijvers van het Smallert in Emst.

We komen nu in de “Motketel”. Hier ontspringen 17 sprengen. Oude bomen, hieronder ronddraaiende beken diep uitgesleten. Door elkaar lopend, kruisende beken, met houten oversteekjes. De specifieke  bruinrode kleur van de beken onder de oude bomen, als de zon daar dan tussendoor  schijnt is dat een bijzondere belevenis.

We gaan nu een stuk lopen langs het Kroondomein. Stukje van Klompenpad en Maarten van Rossumpad. Het Maarten van Rossum pad loopt voor een deel over het voormalig tracé Rijksweg 50. Omstreeks 1930 is men begonnen met het grondwerk. We lopen over een verhoging die bedoeld was als viaduct. Koningin Wilhelmina heeft de bouw indertijd stop gezet omdat het te dicht bij haar geliefde Kroondomein in de buurt kwam. Het is nu nog als een langgerekt open strook zonder bomen herkenbaar in het landschap. Hier vandaan gaan we naar de rust restaurant Gewoon Gastvrij, voorheen restaurant “de Triangle”. We nemen hierna nog een stukje klompenpad  Koperenmolen en komen bij de Grift. Hierna lopen we door de weilanden over de vlakke wegen langs een molen terug naar het dorp Vaassen.

 Info: Rina Prins-Bourgonje en/of Kobie Reurink 06 53 74 11 26

 

3e Wintertocht Renswoude

Hiep Hiep Hoera de 200e SOPTocht

Door omstandigheden starten we niet in CR de dennen maar in het wat krappe maar wel gezellige café de zwaan in het centrum van Renswoude. Maar dat mag de pret niet drukken op deze 200eSOP tocht.

Als we het dorp uit zijn, lopen  we meteen een Grebbelinie dijkje op die deel uit maakt van een grote verdedigingslinie gebouwd in 1745. In de 2eW.O heeft de linie nog dienst gedaan bij de inval van de Duitsers in Nederland. Nu is het een mooi recreatie en wandelgebied en een  prachtig natuurmonument.

Na een mooi wandelpad langs de Lunterse beek gaan we weer een Grebbelinie dijkje op richting Ederveen. Maar voor we daar zijn lopen we nog over verschillende boerenlandweggetjes. In Ederveen nemen we het nieuwe klompenpad waar ik als inrichter dankbaar gebruik  van maak. Het is een prachtig pad over onverharde paden langs en over boerenerven en soms dwars door een weiland heen. En zeker de moeite waard om aan U te laten zien en om over te wandelen.

Weer terug in Ederveen hebben we onze café rust in café annex cafetaria ”trefpunt” waar we heerlijk kunnen rusten wat drinken en als U wil een snack eten. Uw boterham opeten mag ook maar wel een consumptie nemen a.u.b.

Na de café rust weer op weg nu naar en over Landgoed Roodselaar. Het landgoed en omliggende natuur is in 2000 tot 2005 geheel  opgeknapt en hersteld in oude glorie.  In 2005 is het weer open gegaan voor recreatie, wij wandelen er doorheen over de mooie paden en langs de waterpartijen.

Na Landgoed Roodselaar weer naar een landgoed deze keer van het kasteel Renswoude we lopen langs het Grand-canal van het kasteel met een mooi uitzicht op het kasteel en dan door de soms natte wandelpaden van het gebied, Maar het is de moeite waard met leuke bruggetjes en vlonders om over heen te lopen. Na weer een grebbedijkje komen we bij de wagenrust op de parkeerplaats van het kasteel. We wandelen langs de oude kasteelhuisjes en vervolgens langs de koepelkerk gebouwd tussen 1639 en 1641. De architect was Jacob v Campen bekend van o.a. het paleis op de dam en paleis Noordeinde. Van deze koepelkerk zijn er maar 2 in Nederland.

Ons volgende doel is Kasteel Renswoude een schitterend huis geheel in oude stijl behouden gebleven. Rond 1400 gebouwd als versterkte Ridderhof. In 1654 gesloopt en vervangen door het huidige kasteel. In 1985 kraaide de Rode haan op het kasteel en branden de boven verdieping en een toren volledig uit. Baron v Taets heeft het herstel voortvarend aangepakt, en alles volledig laten restaureren. We lopen met dank aan de huidige bewoners door de mooie tuinen met zijn vele bruggetjes en waterpartijen.

Na de kasteel tuinen via wat leuke boeren landweggetjes op weg naar de finish. Waar U onder het genot van een consumptie nog even wat kan napraten over deze jubileumtocht.

Prettige wandeling Casper Seijn

 

De Lange Duinen Soest

Soest was Zoys.

Zoys is een vroege benaming voor ons dorp, die voorkomt in oude aktes.  De oudst bekende vermelding dateert van 1028, toen in een schenkingsakte van bisschop Ansfridus hij veertien hoeven schonk aan het Benedictijner Klooster in Amersfoort. In andere geschriften van Latijnse oorkonden van de Sint-Paulusabdij in Utrecht wordt de naam ook gespeld als Soys terwijl in een oorkonde van 1254 Sose geschreven wordt.

De huidige gemeente Soest is ontstaan uit de vòòr het jaar 1000 bestaande nederzettingen Soest en Hees, die na de stichting van de Paulusabdij onder het bestuur van de abdij vielen. Uit de grafheuvels kan worden opgemaakt dat het gebied al sinds 2000 voor Christus was bewoond.

De naam Soest zou kunnen betekenen “bron op de grens van hoge en lage gronden ”maar zeker is dat niet.

Soest is een uniek dorp, want het heeft bijna alles dat je maar kunt bedenken op natuurgebied: waters, bossen, heide en duinen

Tussen Soest en Soesterberg liggen bossen en stuifduinen, elk gebied met een eigen karakter. De lange Duinen bestaat uit een grote zandvlakte omgeven door bos, terwijl de Korte Duinen een wat meer besloten karakter hebben.

De weidse uitzichten zijn hier spectaculair.

Na in het voorjaar De Korte Duinen te hebben bezocht zijn nu De Lange Duinen aan de beurt.

Vanaf de startplaats steken wij de spoorlijn Baarn-Utrecht over en lopen direct naar de duinen. Allereerst wandelen wij langs de duinen om vervolgens een oversteek te maken dwars door de duinen naar de beroemde blauwe paaltjes route.

WR1:Na ongeveer 5,5 km hebben wij onze eerste wagenrust.

Vervolgens wandelen wij in de richting van de kruising Staalwijklaan-Turfweg.

De naam Staalwijklaan verwijst naar huize “Staalwijk” aan de Biltseweg, gebouwd door Jacob Staal in 1834. Hij was ook de eigenaar van de daarachter liggende gronden.                 De Turfweg is een oude afvoerweg waarover gestoken turf vanuit het Hezerveen via de Zoesterdijk met wagens werd afgevoerd naar de Grote Melm, een overslagplaats bij de Eem.

Na het oversteken van de provinciale weg volgen wij het Trekvogelpad en wij na 13 km te hebben gewandeld arriveren wij bij het dorpshuis “De Furs” ook wel het “huis van het dorp” genoemd. Aldaar worden wij opgewacht door de beheerder Hendrik-Jan de Boer en zijn moeder, die voor ons eigen gemaakte soep serveert.

Lage Vuursche trek meer dan 2 miljoen bezoekers per jaar vanwege de bosrijke omgeving, gezellige restaurants. De pannenkoek vindt nog steeds grote aftrek.

Na de lunch wandelen wij richting Hilversum en vervolgens in de richting van natuurgebied

“De Stulp”.

De Stulp is een natuurgebied van 120 ha. in boswachterij De Vuursche in de gemeente Baarn. Het terrein ligt tussen de tuinen van Paleis Soestdijk en de Lage Vuursche. Het heuvelachtige terrein is onderdeel van boswachterij de Vuursche (1106 ha) en wordt beheerd door Staatsbosbeheer.

De Stulp wordt in de 14e eeuw reeds genoemd. Al in de eeuw daarvoor werd het aanwezige hoogveen gebruikt voor turfwinning. In het landschap bevinden zich nog restanten van 'wijken' die door turfgravers werden gegraven om te turf af te voeren.

In de Middeleeuwen was het gebied eigendom van de heer van Drakenburg, schout van Utrecht. In 1346 werd hij tot ridder geslagen. De oorspronkelijke heidevelden leenden zich goed voor de jacht. Zo'n verhoging is bijvoorbeeld de Konijnenberg dicht bij Lage Vuursche. Op de heidegebieden graasden schapen die de heide in stand hielden. De schapendrift langs de Zevenlindeweg herinnert nog aan die tijd. In een ver verleden was het gebied een zandverstuiving, die ontstond toen schapen het gebied te intensief begraasden en de wind vrij spel had. In de loop der jaren is de meeste hei door bos verdrongen. Staatsbosbeheer heeft vanaf de tachtiger jaren in de twintigste eeuw de zandverstuiving tot staan gebracht. Door houtkap en begrazing door Charolaiskoeien ontstond een open heidegebied van ongeveer     59 hectare. Via doorsteken met overstaphekjes is de begraasde vlakte toegankelijk. Een deel van het terrein bestaat nog uit stuifzand. Een stuifdijk met eikenhakhout voorkwam vroeger dat de akkers onderstoven.[1] Meerdere grafheuvels liggen in het bosgedeelte.

Nadat wij “De Stulp” hebben verlaten wandelen wij weer in de richting van Soest.

WR.2Na ongeveer 20 km is er opnieuw een wagenrust.

Na deze rust wandelen wij in de richting van de AV Pijnenburg. Voordat wij daar arriveren brengen wij nog een bezoek aan Het Herinneringsbos ook een uniek bosgebied in Soest.

Het Herinneringsbos bevindt zich op het prachtige landgoed Hees, iets ten westen van Soest. Dit bos biedt een nieuwe bestemming voor crematieas. Hier kunt u op een zelfgekozen plekje in de vrije natuur de as van een dierbare laten begraven of verstrooien. Heel speciaal is de mogelijkheid een Herinneringsboom te laten planten. U mag, in overleg met de beheerder, zelf een locatie bepalen. Er is veel keus want het Herinneringsbos is een gevarieerd natuurgebied en beslaat circa 200 hectare. Misschien vindt u een licht en zonnig plekje het meest passend of geeft u juist de voorkeur aan een rustig afgelegen bosperceel waar de reeën veel vertoeven. Om praktische redenen kan het zijn dat u juist een locatie vlakbij de parkeerplaats en de hoofdpaden verkiest. Ook is het mogelijk om alleen een Herinneringsboom te planten, als de as in het verleden al verstrooid is.

Na Het Herinneringsbos hebben wij nog enkele honderden meters te gaan naar onze startplaats / finishplaats van de AV Pijnenburg in Soest.

Ik hoop dat u genoten heeft van deze wandeling en misschien tot de volgende keer.

Hette Smedema

 

3e Rondje Wolfheze

Na de start vanuit het gezellige Café de Tijd lopen we via enkele wandelpaden over het terrein van het psychiatrisch ziekenhuis “Wolfheze”.

Als we het terrein verlaten hebben lopen we door uitgestrekte velden naar de spoorbaan Utrecht – Arnhem. Die blijven we volgen tot vlak bij Bennekom.

Deze keer komen we niet door Bennekom en hebben daar ook geen rust, maar gaan we langs mooie bospaden naar het pannenkoekenhuis de Panoramahoeve waar we onze café rust hebben. Na de rust weer mooie rustige bospaden tot de Beeldentuin met Afrikaanse beelden. We lopen daar doorheen, maar kijk uit want het zijn bijna allemaal  voodoobeelden.

Na de beeldentuin gaan we door het Renkumse Sprengendal en lopen langs prachtige kleine riviertjes met leuke paden. Als we het bos uitkomen wandelen we naar de wagenrust waar U iets te knabbelen en te drinken krijgt.

De wagenrust hebben we op een historische plaats n.l. de plek waar 17 september 1944 , 2.278 parachutisten landen. Ze hadden de opdracht om de landingszone voor de zweefvliegtuigen aan de andere kant van Wolfheze veilig te stellen en te beschermen. Na deze historische plek lopen we over verschillende wilde natuurweiden die hier in de buurt liggen, en we kunnen zomaar een kudde wilde koeien tegenkomen.

Als we de Wolfhezerweg zijn overgestoken komen we langs de landingszone van de zweefvliegtuigen van september 1944, honderden zweefvliegtuigen landen hier met manschappen en materiaal die nodig waren voor operatie Market Garden. Generaal Urguart was aan boord van een van de vliegtuigen.

Nog even door het beroemde spoortunneltje, want hoewel we er al verschillende malen  doorheen gelopen zijn mag deze toch niet ontbreken bij het Rondje Wolfheze. Wel even bukken a.u.b. want hij is erg laag. Na het tunneltje even een stukje langs de snelweg en dan door het centrum van Wolfheze naar de finish . 

Caferust         : pannekoekenhuis  de Panoramahoeve    -  Bennekom   10.4  km
Wagenrust    :  Parkeerplaats Parachutisten dropzone Wolfheze           17     km
Afstand           : 25 km   -  tussen 15.30 en 15.45 zijn we bij de finish

Prettige wandeling Casper Seijn                            

Natuureiland Tiengemeten

Middenin het Haringvliet ligt een wonderlijk en heerlijk eiland; het eiland Tiengemeten. Een eiland om naar toe te gaan, een eiland om te beleven. Want hier temidden van het water wordt in één keer ruim 700 hectares landbouwgrond omgetoverd in puur natuur.

Tiengemeten is ontstaan in de 17e eeuw als onbeduidende zandplaat in het toen nog ongetemde Haringvliet. De plaat was vijf hectares groot, een halve hectare heette toen een gemet en de naam Tiengemeten was geboren. Rond 1750 werd de Oude polder in het oosten bedijkt en vanaf die tijd tot 1860 werd er steeds een deel ingepolderd om er landbouwgrond van te maken. Lente, zomer en herfst werd er op het land gewerkt. In de winter ging men naar De Blanken Slikken, het 300 hectares grote buitendijkse deel van het eiland. Hier werd riet gesneden voor de handel.

Dat was, maar het tij is veranderd. Figuurlijk maar ook letterlijk. Door de afsluiting van het Haringvliet in 1970 stopte de rietteelt in de Blanken Slikken en nu verdwijnt ook op de rest van het eiland de landbouw. Ruim 700 hectares landbouwgrond wordt omgevormd in natuurge
bied en u kunt daar bij zijn! In 1994 wees de provincie Zuid Holland het eiland aan als natuurontwikkelingsgebied. Tiengemeten moet het grootste project worden uit het plan Deltanatuur: het plan waarbij de komende jaren 3000 hectare nieuwe natuur wordt ontwikkeld langs het Haringvliet. Voor de boeren op Tiengemeten is een nieuw bedrijf op de vaste wal gevonden en nu ze allemaal zijn vertrokken, kan de hand aan de schop om van Tiengemeten een 1000 hectares groot natuurgebied te maken. De Blanken Slikken waren al natuurgebied, beheerd door Natuurmonumenten en daar komt dus nog eens 700 hectares voormalige landbouwgrond bij.

De inrichting van Tiengemeten is voltooid en de 100 hectare natuur zijn beheer bij Natuurmonumenten. Tiengemeten is nu een natuureiland met grote waarde voor planten en dieren maar is ook zeker aantrekkelijk voor de recreant zoals gezinnen met kinderen, ouderen, invaliden én de liefhebber van ruige natuur. Het oostelijk deel is ideaal voor een rustige halve dag op het eiland, in midden en westen
kunt u een dag lang struinen. Oost of west: stil en ruim is het overal. Omdat er een open verbinding is gemaakt met het Haringvliet zal de natuur er telkens anders uitzien. Bij extreme droge omstandigheden heeft u de ruimte te over om te wandelen. Maar na hevige regenval en hoge waterstanden zult u beperkt zijn. Dan is het laarzen aan en genieten van de prachtige waterpartijen met zijn honderden vogels. O u maakt uitsluitend gebruik van de verharde paden en de kades. Fietsen is ook mogelijk langs de noordkant van het eiland. Excursies kunt u vinden op www.natuurmonumenten.nlof zijn op te vragen bij de VVV in Oud-Beijerland. Op de oostpunt van het eiland kunt u een hapje en een drankje nuttigen en u kunt er zelfs één of meerdere nachten overnachten op natuurcamping Tiengemeten in het oosten of in het westen in een geriefelijk vakantiehuisje.
De natuur staat aan het begin van een prachtige ontwikkeling. Neem de pont en u zult verbaasd zijn over de metamorfose die het eiland heeft ondergaan.
 
Tiengemeten heeft drie gezichten: weemoed, weelde en wildernis. De Oude Polder is onderdeel van het cultuurhistorische deel van het eiland, de Weemoed. Hier graast,  net als in het verleden, het Nederlands trekpaard en worden oude gewassen als meekrap en vlas op historische wijze geteeld. Het middendeel van het eiland is de Weelde , het kommoeras met natte rietlanden en waterpartijen met talloze steltlopers.
De Wildernis is te vinden in het zuidwesten. Hier heeft het Haringvliet met haar getij weer dagelijks greep op het land. Hier zal woeste getijdennatuur ontstaan waar de schotse hooglander en de zeearend zich thuis voelen
.

 
 

Utrechtse Heuvelrugtocht

Vandaag gaan we van start voor een bekende tocht van de SOP-kalender. De organisator van deze tocht (Rolf Craanen) heeft te kennen gegeven geen tochten meer te kunnen organiseren. Rolf vindt het na vele jaren genoeg en heeft aan ons gevraagd om zijn taken binnen Samen Op Pad over te nemen. Wij, Henk en Bert, proberen met het gestelde vertrouwen goed om te gaan. Dus vandaag onze eerste gezamenlijke tocht. Met hulp van streekgenoten Piet Halff en Kees van Veluw hebben we een tocht gemaakt die z’n naam eer aandoet. Het zal de aanzet zijn voor wat veranderingen in de toekomst. Start- en finishplaats zullen hetzelfde blijven, maar de naam van de tocht zal anders zijn. We denken eraan een groter gebied te gaan verkennen, maar daarbij zal de Utrechtse Heuvelrug zeker nog in beeld blijven.

Vandaag mogen we eenmalig over het terrein van Melkveebedrijf ’Groot Ravesloot’. Dit is het bedrijf van de familie Veldhuizen. Zij zijn deelnemer aan het project ’Vallei Boert Bewust’. Hiermee  is in april 2013 gestart vanuit de varkenshouderijsector. Inmiddels zijn ook melkveehouders, pluimveehouders, kalverhouders en vleesveehouders en vleeskuikenhouders aangesloten bij dit project. Mogelijk volgen binnenkort nog de geitenhouders. We hebben beloofd om daar alleen het pad aan te houden en niet overal heen te lopen. Dus een verzoek aan de fotografen onder ons zich ook hieraan te houden en zoveel mogelijk bij de groep te blijven. Daanaast hebben we beloofd dat we de hekken die we openen achter ons  sluiten.

De tocht zal verschillende bekende punten aandoen, zoals: het Henschotermeer en de piramide van Austerlitz. Ook zal het Landgoed ’Den Treek Henschoten’ bezocht worden. De grote rust is in het inmiddels vertrouwde dorpshuis ’Het Trefpunt’ in Austerlitz.

Wij wensen u een heel prettige wandeling toe,

Henk Dikken en Bert Faro

Watertorentocht Daarle

 

Voor de tweede keer  een SOP tocht in Daarle, op de grens Twente -  Salland. Daarle, een kerkdorp in de gemeente Hellendoorn.

We starten deze keer weer bij eetcafé ’n Tip. We lopen richting Hervormde kerk,  slaan rechtsaf langs de oude hervormde school, waar nu een showroom gevestigd is. Na Wierdenseweg 8, een oude boerderij uit 1845, slaan we rechtsaf richting buurtschap Piksen.

De buurtschap Piksen valt deels onder het dorp Hellendoorn, deels onder het dorp Daarle(beide gem. Hellendoorn), deels onder het dorp Hoge Hexel(gem. Wierden). De buurtschap Piksen heeft alleen een plaatsnaambordje aan de grens van de gem. Hellendoorn, zodat u daar kunt zien dat u het Hellendoornse deel van Piksen binnenkomt. Aan de andere kant en aan de Wierdense kant heeft Piksen daarentegen geen bordjes.

Via Scharlebelt, een kleine stuwwal, waar in een bosperceel rechts van het fietspad een grafheuvel ligt, lopen we richting de Regge.

In 1850 was de rivier de Regge nog een woeste stroom, die in de winter buiten zijn oevers trad, een gegeven dat de zompvissers de nodige kopzorgen gaf. Kronkelend zocht de Regge zich een weg langs boerengehuchten. De rivier werd door mensenhanden langzaam getemd tot een braaf stroompje, maar gelukkig is het tij gekeerd. De Regge mag weer wild zijn, weer buiten zijn oevers treden. De natuur herovert haar plekje in het milieu.

Langs de Regge lopend kunnen we genieten van oude boerderijen, Lakenvelders, lisdodden en de rust. We steken de Regge over bij de stuw en lopen aan de andere zijde in tegenovergestelde richting. Wanneer we de Regge verlaten zijn we bijna bij de binnenrust, Pannenkoekenhuus Marle. Speciaal voor deze SOP tocht wordt daar voor een leuk prijsje een pannenkoek aangeboden.

Dan zit het grootste deel van deze tocht er al weer op en lopen we van Marle naar het Overijssels Kanaal.

Vanaf het midden van de 19de eeuw werd in Overijssel begonnen met het graven van enkele kanalen vanaf het westen richting de oostelijker gelegen gebieden. Doel was het goederentransport tussen Salland en Twente te stimuleren en een impuls te geven voor de vervening en de ontginning van woeste gronden.

Waar de Daarlesche Flierleiding uitmondt in het Overijssels Kanaal, volgen we verder deze beek, richting finish.

Prettige wandeling Della Kleinjan en Gerrit Oskam

Copyright © 2018 Samen Op Pad . Alle rechten voorbehouden.
Joomla! is vrije software uitgegeven onder de GNU/GPL Licentie.