Route informatie GW

Rondje Voorthuizen 8 februari 2017

De start van het derde rondje Voorthuizen is wederom bij VVOP, waar een verbouwing van de toiletten net achter de rug is.

Direct na de start steken we de Apeldoorns straat over, om via de zuidoost kant van Voorthuizen het dorp te verlaten. Een stukje van een klompenpad brengt ons naar het bos. Na een paar km. steken we de Apeldoorns straat weer over en vervolgen onze weg door het bos, langs wat hei en een vennetje.  Na ruim 11 km komen we bij de caférust. (s.v.p. eigen brood buiten het restaurant opeten) Ook buiten het restaurant is het leuk om even rond te kijken.

Na de rust lopen we in de mooie bossen rond Garderen en komen in Boeschoten.  Dit is een eeuwen oude enclave in het Speulder- en Sprielderbos, van ongeveer 750 hectare groot.  ”De Spanning” kan hier wat oplopen, maar zal geen problemen geven!

Op ruim 17 km is er een wagenrust, waarna we onze weg door het bos weer vervolgen. Uit het bos gekomen, lopen we over wat asfaltwegen naar het laatste stukje bos van vandaag. Door het Wilbrinkbos komen bij VVOP uit en zit de 25 km er weer op.

Prettige wandeling Hans Mulder en Bertus van Ginkel

 

3e Blauwe Kamertocht  2017

Zoals de naam al verraad gaan we op bezoek bij het natuurreservaat De Blauwe Kamer gelegen onder aan de Grebbeberg. Deze keer lopen we niet door Rhenen heen maar buiten om door Achterberg. En dan via leuke veldpaden richting Grebbeberg . Geen trappen of klimmen deze keer maar geleidelijk omhoog via mooie natuurpaden. We lopen achter langs Ouwehands Dierenpark. Waar ze sinds kort twee Panda’s in de dierencollectie hebben. Deze keer niet langs de Ere begraafplaats op de grebbeberg maar wel langs enkele bunkers die een belangrijke rol gespeeld hebben in de slag om de Grebbeberg. Vervolgens lopen we het buitengebied in tussen Rhenen en Wageningen de Nude genoemd. Prachtige huizen en boerderijen staan hier waar ze van de term ruilverkaveling nog nooit gehoord hebben. We wandelen over weilanden en mooie veldpaden naar de Blauwe Kamer het eigenlijke doel van de wandeling. Eerst rusten we in CR de Blauwe Kamer een mooi panorama restaurant met prachtig uitzicht op het gebied. Na de rust gaan we het natuurgebied in. In 1992 ingericht als natuurgebied door het doorsteken van de zomerdijk op verschillende plaatsen ontstond er een prachtig nat gebied. Bij hoog water in de Nederrijn loopt het gebied volledig onder, en wordt het gebruikt als overloop gebied. Het gebied is een paradijs voor vogelliefhebbers Aalscholvers, visarend, lepelaar zilverreiger, torenvalken ,steltlopers  worden hier gespot. Zelfs de zeearend is hier gezien. Ook staan hier tientallen zeldzame planten soorten. Wij lopen over de paden en over een loopplank over een meertje. Vervolgens lopen we naar en door de oude steenfabriek, tot 1975 vol op in gebruik maar nu gesloten. Onderweg kunnen we half wilde Galloway koeien en konik paarden tegen komen. Deze keer lopen we de totale route van ongeveer 3 km door het gebied. Na het natuurgebied steken we over met het pontje van Opheusden een gierpont wat betekend dat hij met een ketting naar de overkant getrokken wordt. Via verschillend zomerdijkjes lopen we naar de Rijnbrug. Op de zomerdijkjes kunnen we zomaar een kudde schapen tegenkomen. De Rijnbrug is in de oorlog twee maal gebombardeerd in 1940 door de Duitsers en in 1944 door de Engelsen Vroeger had de brug ook een spoorbrug maar die is na de oorlog niet meer opgebouwd. Nu is de brug veel te klein in het spitsuur staat het hier iedere dag muurvast en moet er nodig een bredere brug komen. Rhenen is een oud vestingstadje in 1258 kreeg het stadsrechten en recht om een stadsmuur te bouwen. Tijdens de 2e W.O kreeg het stadje twee maal de volle laag, tijdens de bezetting en later tijdens de bevrijding maar de bewoners gingen niet bij de pakken neer zitten en bouwden hun stadje weer op. Rhenen is ook een bedevaart en pelgrimsplaats van de Heilige Cunera. Dat heeft het stadje veel welvaart gebracht. De Cuneratoren staat op het ogenblik in de steigers omdat er stenen van de toren naar beneden vielen. De oude dame krijgt dus een opkapbeurt die hoognodig was.

Prettige wandelling Casper Seijn

Randje Kroondomein op 11 januari 2017

Vanaf Voetbalvereniging Vaassen lopen we langs de Molukse wijk richting het nieuwe natuurgebied Kortenbroek.

Dit was eerst een vogeltjesweiland en hier is een nieuw natuurgebied ontstaan. Hier zien we al een eerste rode beek langs het pad lopen. In de vijver is deze zomer een Mandarijn eendenpaar  met 4 jongen gesignaleerd. In het drassige weiland is bijzondere natuur ontstaan. Vlinders vliegen hier in grote getale rond. Ook hebben we 2 reeën gezien bij het voorlopen van de tocht.

Richting Elburgerweg langs een akkerstrook lopen we langs de tweede spreng van de tocht. Deze spreng ontspringt in de Kroondomeinen verder westelijk. We slingeren door een jeneverbesbos.

We lopen verder door langs de viskweekvijvers van het Smallert in Emst.

We komen nu in de “Motketel”. Hier ontspringen 17 sprengen. Oude bomen, hieronder ronddraaiende beken diep uitgesleten. Door elkaar lopend, kruisende beken, met houten oversteekjes. De specifieke  bruinrode kleur van de beken onder de oude bomen, als de zon daar dan tussendoor  schijnt is dat een bijzondere belevenis.

We gaan nu een stuk lopen langs het Kroondomein. Stukje van Klompenpad en Maarten van Rossumpad. Het Maarten van Rossum pad loopt voor een deel over het voormalig tracé Rijksweg 50. Omstreeks 1930 is men begonnen met het grondwerk. We lopen over een verhoging die bedoeld was als viaduct. Koningin Wilhelmina heeft de bouw indertijd stop gezet omdat het te dicht bij haar geliefde Kroondomein in de buurt kwam. Het is nu nog als een langgerekt open strook zonder bomen herkenbaar in het landschap. Hier vandaan gaan we naar de rust restaurant Gewoon Gastvrij, voorheen restaurant “de Triangle”. We nemen hierna nog een stukje klompenpad  Koperenmolen en komen bij de Grift. Hierna lopen we door de weilanden over de vlakke wegen langs een molen terug naar het dorp Vaassen.

 Info: Rina Prins-Bourgonje en/of Kobie Reurink 06 53 74 11 26

 

3e Wintertocht Renswoude

Hiep Hiep Hoera de 200e SOPTocht

Door omstandigheden starten we niet in CR de dennen maar in het wat krappe maar wel gezellige café de zwaan in het centrum van Renswoude. Maar dat mag de pret niet drukken op deze 200eSOP tocht.

Als we het dorp uit zijn, lopen  we meteen een Grebbelinie dijkje op die deel uit maakt van een grote verdedigingslinie gebouwd in 1745. In de 2eW.O heeft de linie nog dienst gedaan bij de inval van de Duitsers in Nederland. Nu is het een mooi recreatie en wandelgebied en een  prachtig natuurmonument.

Na een mooi wandelpad langs de Lunterse beek gaan we weer een Grebbelinie dijkje op richting Ederveen. Maar voor we daar zijn lopen we nog over verschillende boerenlandweggetjes. In Ederveen nemen we het nieuwe klompenpad waar ik als inrichter dankbaar gebruik  van maak. Het is een prachtig pad over onverharde paden langs en over boerenerven en soms dwars door een weiland heen. En zeker de moeite waard om aan U te laten zien en om over te wandelen.

Weer terug in Ederveen hebben we onze café rust in café annex cafetaria ”trefpunt” waar we heerlijk kunnen rusten wat drinken en als U wil een snack eten. Uw boterham opeten mag ook maar wel een consumptie nemen a.u.b.

Na de café rust weer op weg nu naar en over Landgoed Roodselaar. Het landgoed en omliggende natuur is in 2000 tot 2005 geheel  opgeknapt en hersteld in oude glorie.  In 2005 is het weer open gegaan voor recreatie, wij wandelen er doorheen over de mooie paden en langs de waterpartijen.

Na Landgoed Roodselaar weer naar een landgoed deze keer van het kasteel Renswoude we lopen langs het Grand-canal van het kasteel met een mooi uitzicht op het kasteel en dan door de soms natte wandelpaden van het gebied, Maar het is de moeite waard met leuke bruggetjes en vlonders om over heen te lopen. Na weer een grebbedijkje komen we bij de wagenrust op de parkeerplaats van het kasteel. We wandelen langs de oude kasteelhuisjes en vervolgens langs de koepelkerk gebouwd tussen 1639 en 1641. De architect was Jacob v Campen bekend van o.a. het paleis op de dam en paleis Noordeinde. Van deze koepelkerk zijn er maar 2 in Nederland.

Ons volgende doel is Kasteel Renswoude een schitterend huis geheel in oude stijl behouden gebleven. Rond 1400 gebouwd als versterkte Ridderhof. In 1654 gesloopt en vervangen door het huidige kasteel. In 1985 kraaide de Rode haan op het kasteel en branden de boven verdieping en een toren volledig uit. Baron v Taets heeft het herstel voortvarend aangepakt, en alles volledig laten restaureren. We lopen met dank aan de huidige bewoners door de mooie tuinen met zijn vele bruggetjes en waterpartijen.

Na de kasteel tuinen via wat leuke boeren landweggetjes op weg naar de finish. Waar U onder het genot van een consumptie nog even wat kan napraten over deze jubileumtocht.

Prettige wandeling Casper Seijn

 

De Lange Duinen Soest

Soest was Zoys.

Zoys is een vroege benaming voor ons dorp, die voorkomt in oude aktes.  De oudst bekende vermelding dateert van 1028, toen in een schenkingsakte van bisschop Ansfridus hij veertien hoeven schonk aan het Benedictijner Klooster in Amersfoort. In andere geschriften van Latijnse oorkonden van de Sint-Paulusabdij in Utrecht wordt de naam ook gespeld als Soys terwijl in een oorkonde van 1254 Sose geschreven wordt.

De huidige gemeente Soest is ontstaan uit de vòòr het jaar 1000 bestaande nederzettingen Soest en Hees, die na de stichting van de Paulusabdij onder het bestuur van de abdij vielen. Uit de grafheuvels kan worden opgemaakt dat het gebied al sinds 2000 voor Christus was bewoond.

De naam Soest zou kunnen betekenen “bron op de grens van hoge en lage gronden ”maar zeker is dat niet.

Soest is een uniek dorp, want het heeft bijna alles dat je maar kunt bedenken op natuurgebied: waters, bossen, heide en duinen

Tussen Soest en Soesterberg liggen bossen en stuifduinen, elk gebied met een eigen karakter. De lange Duinen bestaat uit een grote zandvlakte omgeven door bos, terwijl de Korte Duinen een wat meer besloten karakter hebben.

De weidse uitzichten zijn hier spectaculair.

Na in het voorjaar De Korte Duinen te hebben bezocht zijn nu De Lange Duinen aan de beurt.

Vanaf de startplaats steken wij de spoorlijn Baarn-Utrecht over en lopen direct naar de duinen. Allereerst wandelen wij langs de duinen om vervolgens een oversteek te maken dwars door de duinen naar de beroemde blauwe paaltjes route.

WR1:Na ongeveer 5,5 km hebben wij onze eerste wagenrust.

Vervolgens wandelen wij in de richting van de kruising Staalwijklaan-Turfweg.

De naam Staalwijklaan verwijst naar huize “Staalwijk” aan de Biltseweg, gebouwd door Jacob Staal in 1834. Hij was ook de eigenaar van de daarachter liggende gronden.                 De Turfweg is een oude afvoerweg waarover gestoken turf vanuit het Hezerveen via de Zoesterdijk met wagens werd afgevoerd naar de Grote Melm, een overslagplaats bij de Eem.

Na het oversteken van de provinciale weg volgen wij het Trekvogelpad en wij na 13 km te hebben gewandeld arriveren wij bij het dorpshuis “De Furs” ook wel het “huis van het dorp” genoemd. Aldaar worden wij opgewacht door de beheerder Hendrik-Jan de Boer en zijn moeder, die voor ons eigen gemaakte soep serveert.

Lage Vuursche trek meer dan 2 miljoen bezoekers per jaar vanwege de bosrijke omgeving, gezellige restaurants. De pannenkoek vindt nog steeds grote aftrek.

Na de lunch wandelen wij richting Hilversum en vervolgens in de richting van natuurgebied

“De Stulp”.

De Stulp is een natuurgebied van 120 ha. in boswachterij De Vuursche in de gemeente Baarn. Het terrein ligt tussen de tuinen van Paleis Soestdijk en de Lage Vuursche. Het heuvelachtige terrein is onderdeel van boswachterij de Vuursche (1106 ha) en wordt beheerd door Staatsbosbeheer.

De Stulp wordt in de 14e eeuw reeds genoemd. Al in de eeuw daarvoor werd het aanwezige hoogveen gebruikt voor turfwinning. In het landschap bevinden zich nog restanten van 'wijken' die door turfgravers werden gegraven om te turf af te voeren.

In de Middeleeuwen was het gebied eigendom van de heer van Drakenburg, schout van Utrecht. In 1346 werd hij tot ridder geslagen. De oorspronkelijke heidevelden leenden zich goed voor de jacht. Zo'n verhoging is bijvoorbeeld de Konijnenberg dicht bij Lage Vuursche. Op de heidegebieden graasden schapen die de heide in stand hielden. De schapendrift langs de Zevenlindeweg herinnert nog aan die tijd. In een ver verleden was het gebied een zandverstuiving, die ontstond toen schapen het gebied te intensief begraasden en de wind vrij spel had. In de loop der jaren is de meeste hei door bos verdrongen. Staatsbosbeheer heeft vanaf de tachtiger jaren in de twintigste eeuw de zandverstuiving tot staan gebracht. Door houtkap en begrazing door Charolaiskoeien ontstond een open heidegebied van ongeveer     59 hectare. Via doorsteken met overstaphekjes is de begraasde vlakte toegankelijk. Een deel van het terrein bestaat nog uit stuifzand. Een stuifdijk met eikenhakhout voorkwam vroeger dat de akkers onderstoven.[1] Meerdere grafheuvels liggen in het bosgedeelte.

Nadat wij “De Stulp” hebben verlaten wandelen wij weer in de richting van Soest.

WR.2Na ongeveer 20 km is er opnieuw een wagenrust.

Na deze rust wandelen wij in de richting van de AV Pijnenburg. Voordat wij daar arriveren brengen wij nog een bezoek aan Het Herinneringsbos ook een uniek bosgebied in Soest.

Het Herinneringsbos bevindt zich op het prachtige landgoed Hees, iets ten westen van Soest. Dit bos biedt een nieuwe bestemming voor crematieas. Hier kunt u op een zelfgekozen plekje in de vrije natuur de as van een dierbare laten begraven of verstrooien. Heel speciaal is de mogelijkheid een Herinneringsboom te laten planten. U mag, in overleg met de beheerder, zelf een locatie bepalen. Er is veel keus want het Herinneringsbos is een gevarieerd natuurgebied en beslaat circa 200 hectare. Misschien vindt u een licht en zonnig plekje het meest passend of geeft u juist de voorkeur aan een rustig afgelegen bosperceel waar de reeën veel vertoeven. Om praktische redenen kan het zijn dat u juist een locatie vlakbij de parkeerplaats en de hoofdpaden verkiest. Ook is het mogelijk om alleen een Herinneringsboom te planten, als de as in het verleden al verstrooid is.

Na Het Herinneringsbos hebben wij nog enkele honderden meters te gaan naar onze startplaats / finishplaats van de AV Pijnenburg in Soest.

Ik hoop dat u genoten heeft van deze wandeling en misschien tot de volgende keer.

Hette Smedema

 

3e Rondje Wolfheze

Na de start vanuit het gezellige Café de Tijd lopen we via enkele wandelpaden over het terrein van het psychiatrisch ziekenhuis “Wolfheze”.

Als we het terrein verlaten hebben lopen we door uitgestrekte velden naar de spoorbaan Utrecht – Arnhem. Die blijven we volgen tot vlak bij Bennekom.

Deze keer komen we niet door Bennekom en hebben daar ook geen rust, maar gaan we langs mooie bospaden naar het pannenkoekenhuis de Panoramahoeve waar we onze café rust hebben. Na de rust weer mooie rustige bospaden tot de Beeldentuin met Afrikaanse beelden. We lopen daar doorheen, maar kijk uit want het zijn bijna allemaal  voodoobeelden.

Na de beeldentuin gaan we door het Renkumse Sprengendal en lopen langs prachtige kleine riviertjes met leuke paden. Als we het bos uitkomen wandelen we naar de wagenrust waar U iets te knabbelen en te drinken krijgt.

De wagenrust hebben we op een historische plaats n.l. de plek waar 17 september 1944 , 2.278 parachutisten landen. Ze hadden de opdracht om de landingszone voor de zweefvliegtuigen aan de andere kant van Wolfheze veilig te stellen en te beschermen. Na deze historische plek lopen we over verschillende wilde natuurweiden die hier in de buurt liggen, en we kunnen zomaar een kudde wilde koeien tegenkomen.

Als we de Wolfhezerweg zijn overgestoken komen we langs de landingszone van de zweefvliegtuigen van september 1944, honderden zweefvliegtuigen landen hier met manschappen en materiaal die nodig waren voor operatie Market Garden. Generaal Urguart was aan boord van een van de vliegtuigen.

Nog even door het beroemde spoortunneltje, want hoewel we er al verschillende malen  doorheen gelopen zijn mag deze toch niet ontbreken bij het Rondje Wolfheze. Wel even bukken a.u.b. want hij is erg laag. Na het tunneltje even een stukje langs de snelweg en dan door het centrum van Wolfheze naar de finish . 

Caferust         : pannekoekenhuis  de Panoramahoeve    -  Bennekom   10.4  km
Wagenrust    :  Parkeerplaats Parachutisten dropzone Wolfheze           17     km
Afstand           : 25 km   -  tussen 15.30 en 15.45 zijn we bij de finish

Prettige wandeling Casper Seijn                            

Natuureiland Tiengemeten

Middenin het Haringvliet ligt een wonderlijk en heerlijk eiland; het eiland Tiengemeten. Een eiland om naar toe te gaan, een eiland om te beleven. Want hier temidden van het water wordt in één keer ruim 700 hectares landbouwgrond omgetoverd in puur natuur.

Tiengemeten is ontstaan in de 17e eeuw als onbeduidende zandplaat in het toen nog ongetemde Haringvliet. De plaat was vijf hectares groot, een halve hectare heette toen een gemet en de naam Tiengemeten was geboren. Rond 1750 werd de Oude polder in het oosten bedijkt en vanaf die tijd tot 1860 werd er steeds een deel ingepolderd om er landbouwgrond van te maken. Lente, zomer en herfst werd er op het land gewerkt. In de winter ging men naar De Blanken Slikken, het 300 hectares grote buitendijkse deel van het eiland. Hier werd riet gesneden voor de handel.

Dat was, maar het tij is veranderd. Figuurlijk maar ook letterlijk. Door de afsluiting van het Haringvliet in 1970 stopte de rietteelt in de Blanken Slikken en nu verdwijnt ook op de rest van het eiland de landbouw. Ruim 700 hectares landbouwgrond wordt omgevormd in natuurge
bied en u kunt daar bij zijn! In 1994 wees de provincie Zuid Holland het eiland aan als natuurontwikkelingsgebied. Tiengemeten moet het grootste project worden uit het plan Deltanatuur: het plan waarbij de komende jaren 3000 hectare nieuwe natuur wordt ontwikkeld langs het Haringvliet. Voor de boeren op Tiengemeten is een nieuw bedrijf op de vaste wal gevonden en nu ze allemaal zijn vertrokken, kan de hand aan de schop om van Tiengemeten een 1000 hectares groot natuurgebied te maken. De Blanken Slikken waren al natuurgebied, beheerd door Natuurmonumenten en daar komt dus nog eens 700 hectares voormalige landbouwgrond bij.

De inrichting van Tiengemeten is voltooid en de 100 hectare natuur zijn beheer bij Natuurmonumenten. Tiengemeten is nu een natuureiland met grote waarde voor planten en dieren maar is ook zeker aantrekkelijk voor de recreant zoals gezinnen met kinderen, ouderen, invaliden én de liefhebber van ruige natuur. Het oostelijk deel is ideaal voor een rustige halve dag op het eiland, in midden en westen
kunt u een dag lang struinen. Oost of west: stil en ruim is het overal. Omdat er een open verbinding is gemaakt met het Haringvliet zal de natuur er telkens anders uitzien. Bij extreme droge omstandigheden heeft u de ruimte te over om te wandelen. Maar na hevige regenval en hoge waterstanden zult u beperkt zijn. Dan is het laarzen aan en genieten van de prachtige waterpartijen met zijn honderden vogels. O u maakt uitsluitend gebruik van de verharde paden en de kades. Fietsen is ook mogelijk langs de noordkant van het eiland. Excursies kunt u vinden op www.natuurmonumenten.nlof zijn op te vragen bij de VVV in Oud-Beijerland. Op de oostpunt van het eiland kunt u een hapje en een drankje nuttigen en u kunt er zelfs één of meerdere nachten overnachten op natuurcamping Tiengemeten in het oosten of in het westen in een geriefelijk vakantiehuisje.
De natuur staat aan het begin van een prachtige ontwikkeling. Neem de pont en u zult verbaasd zijn over de metamorfose die het eiland heeft ondergaan.
 
Tiengemeten heeft drie gezichten: weemoed, weelde en wildernis. De Oude Polder is onderdeel van het cultuurhistorische deel van het eiland, de Weemoed. Hier graast,  net als in het verleden, het Nederlands trekpaard en worden oude gewassen als meekrap en vlas op historische wijze geteeld. Het middendeel van het eiland is de Weelde , het kommoeras met natte rietlanden en waterpartijen met talloze steltlopers.
De Wildernis is te vinden in het zuidwesten. Hier heeft het Haringvliet met haar getij weer dagelijks greep op het land. Hier zal woeste getijdennatuur ontstaan waar de schotse hooglander en de zeearend zich thuis voelen
.

 
 

Utrechtse Heuvelrugtocht

Vandaag gaan we van start voor een bekende tocht van de SOP-kalender. De organisator van deze tocht (Rolf Craanen) heeft te kennen gegeven geen tochten meer te kunnen organiseren. Rolf vindt het na vele jaren genoeg en heeft aan ons gevraagd om zijn taken binnen Samen Op Pad over te nemen. Wij, Henk en Bert, proberen met het gestelde vertrouwen goed om te gaan. Dus vandaag onze eerste gezamenlijke tocht. Met hulp van streekgenoten Piet Halff en Kees van Veluw hebben we een tocht gemaakt die z’n naam eer aandoet. Het zal de aanzet zijn voor wat veranderingen in de toekomst. Start- en finishplaats zullen hetzelfde blijven, maar de naam van de tocht zal anders zijn. We denken eraan een groter gebied te gaan verkennen, maar daarbij zal de Utrechtse Heuvelrug zeker nog in beeld blijven.

Vandaag mogen we eenmalig over het terrein van Melkveebedrijf ’Groot Ravesloot’. Dit is het bedrijf van de familie Veldhuizen. Zij zijn deelnemer aan het project ’Vallei Boert Bewust’. Hiermee  is in april 2013 gestart vanuit de varkenshouderijsector. Inmiddels zijn ook melkveehouders, pluimveehouders, kalverhouders en vleesveehouders en vleeskuikenhouders aangesloten bij dit project. Mogelijk volgen binnenkort nog de geitenhouders. We hebben beloofd om daar alleen het pad aan te houden en niet overal heen te lopen. Dus een verzoek aan de fotografen onder ons zich ook hieraan te houden en zoveel mogelijk bij de groep te blijven. Daanaast hebben we beloofd dat we de hekken die we openen achter ons  sluiten.

De tocht zal verschillende bekende punten aandoen, zoals: het Henschotermeer en de piramide van Austerlitz. Ook zal het Landgoed ’Den Treek Henschoten’ bezocht worden. De grote rust is in het inmiddels vertrouwde dorpshuis ’Het Trefpunt’ in Austerlitz.

Wij wensen u een heel prettige wandeling toe,

Henk Dikken en Bert Faro

Watertorentocht Daarle

 

Voor de tweede keer  een SOP tocht in Daarle, op de grens Twente -  Salland. Daarle, een kerkdorp in de gemeente Hellendoorn.

We starten deze keer weer bij eetcafé ’n Tip. We lopen richting Hervormde kerk,  slaan rechtsaf langs de oude hervormde school, waar nu een showroom gevestigd is. Na Wierdenseweg 8, een oude boerderij uit 1845, slaan we rechtsaf richting buurtschap Piksen.

De buurtschap Piksen valt deels onder het dorp Hellendoorn, deels onder het dorp Daarle(beide gem. Hellendoorn), deels onder het dorp Hoge Hexel(gem. Wierden). De buurtschap Piksen heeft alleen een plaatsnaambordje aan de grens van de gem. Hellendoorn, zodat u daar kunt zien dat u het Hellendoornse deel van Piksen binnenkomt. Aan de andere kant en aan de Wierdense kant heeft Piksen daarentegen geen bordjes.

Via Scharlebelt, een kleine stuwwal, waar in een bosperceel rechts van het fietspad een grafheuvel ligt, lopen we richting de Regge.

In 1850 was de rivier de Regge nog een woeste stroom, die in de winter buiten zijn oevers trad, een gegeven dat de zompvissers de nodige kopzorgen gaf. Kronkelend zocht de Regge zich een weg langs boerengehuchten. De rivier werd door mensenhanden langzaam getemd tot een braaf stroompje, maar gelukkig is het tij gekeerd. De Regge mag weer wild zijn, weer buiten zijn oevers treden. De natuur herovert haar plekje in het milieu.

Langs de Regge lopend kunnen we genieten van oude boerderijen, Lakenvelders, lisdodden en de rust. We steken de Regge over bij de stuw en lopen aan de andere zijde in tegenovergestelde richting. Wanneer we de Regge verlaten zijn we bijna bij de binnenrust, Pannenkoekenhuus Marle. Speciaal voor deze SOP tocht wordt daar voor een leuk prijsje een pannenkoek aangeboden.

Dan zit het grootste deel van deze tocht er al weer op en lopen we van Marle naar het Overijssels Kanaal.

Vanaf het midden van de 19de eeuw werd in Overijssel begonnen met het graven van enkele kanalen vanaf het westen richting de oostelijker gelegen gebieden. Doel was het goederentransport tussen Salland en Twente te stimuleren en een impuls te geven voor de vervening en de ontginning van woeste gronden.

Waar de Daarlesche Flierleiding uitmondt in het Overijssels Kanaal, volgen we verder deze beek, richting finish.

Prettige wandeling Della Kleinjan en Gerrit Oskam

Omleiding Huizen

Voor wandelaars die op 1 juni naar Huizen komen met de auto opgelet.

De gooilandweg is ter hoogte van de Bovenweg afgesloten.

Zie onderstaand kaartje voor de omleiding.

 

Informatie over de wandeling op 18 mei 2016: Gestelse Ommelanden

De start is in Sint-Michielsgestel, een gezellige Brabantse plaats onder de rook van ’s-Hertogenbosch. We lopen al snel in het buitengebied en lopen langs de Dommel naar Kasteel Nieuw Herlaer. Op een idyllisch plekje steken we de Dommel over. We komen op landgoed Haanwijk, ongeveer 110 hectare groot. Het landgoed kent parkbossen met eeuwenoude bomen, historische dijkjes uit de tijd van Frederik Hendrik en heeft de kenmerken van een beekdallandschap. We zien het mooie landhuis uit 1649. Er is veel interessants te zien: het torentje, een bakhuisje uit de 18e eeuw en verschillende oud Brabantse boerderijen. We vervolgen de route komen we bij en 2e waterloop: De Essche Stroom. In 2014 is hard gewerkt aan natuurontwikkeling, waardoor we nu kunnen genieten van een prachtige meanderende waterloop met een bijzondere verassing!

We vervolgen de route en komen via een tunneltje aan de andere kant van de A2, waar we de Essche Stroom nog even blijven volgen.
De volgende landgoederen komt in zicht. Eerst lopen we door het prachtige Eikendonk. We hebben de wandeling expres naar mei verplaatst, zodat we hopelijk volop kunnen genieten van de prachtig bloeiende rododendrons. We lopen er zelfs onderdoor. Na een blik op het landhuis met een fraaie waterpartij verlaten we het landgoed en komen op Sparrendeel. Ook hier is veel moois te bewonderen, waaronder enkele oude Brabantse Boerderijen.
We komen bij het pauze-adres, waar we nog veel verder teruggaan in de tijd…. Kijk maar eens goed om je heen!
De zelfgemaakte soep en Brabantse worstenbrood wachten op ons. We mogen onze boterhammen opeten, maar het is wel gewenst om (vriendelijk geprijsde) consumptie te nuttigen.
Na de pauze gaan we terug naar de Westzijde van de A2, ditmaal via een viaduct.
Een paadje naar beneden leidt ons naar een mooi ven. We passeren zelfs een grafheuvel. Wat verderop steken we opnieuw de Dommel over en genieten we van open populierenlandschap, kenmerkend voor de Meierij. De populieren werden gebruikt voor de klompen- en luciferindustrie. Een bijzonder fraai stukje Brabants landschap volgt.
Bij Molen De Genenberg is een korte wagenrust. Een kruip-door /sluip-doorpaadje leidt ons opnieuw naar de Dommel. Via een stuw steken we deze over en komen op landgoed Zegenwerp.
We slingeren over het landgoed, waarbij we kunnen genieten van het landhuis, boerderijen en mooie doorkijkjes. Er zijn wat natuurlijke hoogteverschillen versterkt, omdat het gebied op een dekzandrug gelegen is.
We lopen langs de vispassage van 960 m lang, aangelegd in 2006. Deze overbrugt een hoogteverschil van 1,8 meter.
De laatste kilometers laten ons opnieuw van de Dommel genieten. Een bruggetje, nog wat markante gebouwen, de achterzijde van Groot Ruwenberg,  en dan komt ons startpunt weer in zicht. Een afwisselende wandeling is ten einde.

 

Ik hoop dat u er van geniet!
Myriam van den Berg

 

 

3e Dijkentocht  -  Rhenen

Na de start van uit het gezellige Café Cunera, lopen we direct een stuk langs de rijn. Als U achterom kijkt ziet U de imposante brug over de Rijn. Na een pittige klim de Grebbeberg op, lopen we langs Ouwehands Dierenpark, waar ze binnenkort twee Panda’s in hun dierencollectie hebben.  Al wandelend door de bossen van de Grebbeberg komen we al spoedig bij onze 1eDijk, de Grebbedijk richting Wageningen. Prachtige vergezichten zowel links als rechts zijn ons deel, halverwege de dijk zien we een oude steenfabriek liggen. Deze is verbouwd en nu zijn er woonappartementen in. Na de wagenrust op 8 km lopen we langs de binnenhaven van Wageningen en gaan vervolgens de uiterwaarden in, een mooi wandelgebied. Halverwege lopen we langs een mooi verbouwde steenfabriek. En dan via enkele dijkjes op weg naar het centrum van Wageningen waar de café rust op het kerkplein is. U kunt hier zelf Uw rust uitzoeken bij de verschillende cafés. Na een half uur verzamelen we weer op een afgesproken plaats op het kerkplein. Maar voor we het kerkplein oplopen eerst door de Annastraat, die hebben ze hier in Wageningen ook. Wel wat kleiner en smaller dan in Nijmegen. Na de café rust door het centrum van Wageningen en vervolgens door het buitengebied tussen Wageningen en Rhenen. Wandelend langs het Davids Bisschop kanaal zien we de mooie rietkragen, de statige oude wilgen en kunnen we zo maar op een kleine kudde schapen stuiten die hier grazen. Ook zien we met wat geluk kanovaarders die het kanaal bevaren. De laatste uitdaging hebben we als we de Grebbeberg op moeten, maar wel vanaf de andere kant en via een pittig fiets/wandelpad. De berg is natuurlijk bekend door de slag om de Grebbeberg waar de Nederlandse soldaten moedig lang stand hebben gehouden. Maar nu is hij bekend bij wandelaars en fietsers. Oppassen voor skateborders die soms met een bloedvaart naar beneden komen stuiven. Al slingerend lopen we klimmend naar Rhenen. Nog een klein stukje door Rhenen en we zijn bij de finish. Nog even een kop koffie of een pilsje en wat napraten en dan op weg naar huis .

Prettige wandeling Casper Seijn

 

4e SOP 2 daagse  -  Lunteren

De 4eSop twee daagse wordt dit jaar gelopen in Lunteren.  Deze Veluwse gemeente valt administratief onder de gemeente Ede. De meeste trotse Luntenaren waren liever zelfstandig gebleven. De hechte bevolking is van oorsprong gereformeerd van geloof en zeer close met elkaar. Ze hebben zelfs een eigen volkslied. Het toerisme is hier de grootste bron van inkomen. Zeer veel mensen werken op een of andere manier in het toerisme, ook werken veel mensen in de agrarische sector. In het 12.000 zielen tellende dorp vinden in Augustus altijd de Oud Lunterse dagen plaats in de Hoofdstraat. Een markt met zeer veel oude ambachten en streekproducten. De markt wordt gehouden in het kader van de Heideweken in Ede. Het is zeker de moeite waard om eens te komen kijken. We starten vanuit de kantine van V.V. Lunteren een 2eklasse zaterdag amateur club, maar nog niet zo lang geleden was de trotse club kampioen van de hoofdklasse en speelde om het kampioenschap van Nederland. De 1edag van de 2 daagse lopen we veel over de onverharde wegen die hier veel in de omgeving liggen en lopen stukken van het Meullunterse pad een klompenpad rond Lunteren. De 1edag is niet zo zwaar, want we bouwen het op. Ook lopen we langs de muur van Mussert daar hield de NSB leider voor en in de oorlog zijn opzwepende redevoeringen voor een duizend koppig publiek. We lopen dwars door een prachtige paarden manege waar we langs de stallen lopen. De 2edag traditioneel zwaarder gaan we over het Wekeromsezand  bij veel  trouwe Sop wandelaars wel bekend van andere Sop tochten vanuit Lunteren. Maar voor we het zand opgaan lopen we langs een grote steen die volgens de mensen hier uit de buurt het middelpunt van Nederland zou zijn. Andere plaatsen betwisten dat natuurlijk, maar het is wel een toeristische trekpleister. Vroeger was deze plaats een heilige plaats waar veel bijeenkomsten waren en waar gebeden werd aan hun goden. Ook lopen we over een oude vuilnisbelt die nu volledig bedekt is met een dikke laag grond en waar prachtige paden overheen lopen. Boven op de top heeft U een prachtig uitzicht over het Wekeromsezand. Het uitzicht is zeker de klim waard. Rusten doen we bij restaurant ” Hent Uut Zand” een gezellige zaak waar U een lekkere kop soep of een broodje kroket kunt kopen. Terug richting Lunteren gaan we weer door het Wekeromsezand en door de zandafgraving wat nu een mooi natuurgebied is. Dit is een mooie maar wel pittige dag. Deze 2 daagse is bij uitstek geschikt, om te testen hoe ver U bent met Uw conditie i.v.m. de komende meerdaagse in de zomermaanden. Inschrijfgeld voor twee dagen bedraagt 6, 00  euro, bij succesvol volbrengen van de 2 dagen ontvangt U een leuk vaantje als aandenken. 1 dag meelopen is ook mogelijk tegen de normale prijs van 3, 00 euro. Behalve de 2 mooie routes en het vaantje ontvangt U onderweg de goede SOP verzorging, die U gewend  bent. In de vorm van een wagenrust waar U wat te eten en te drinken krijgt van de organisatie en een café rust waar we kunnen rusten en wat drinken. Wandelboekjes en SOP wandelboekje worden gestempeld ( 2 dagen =  2 stempels   –   1dag 1 stempel ) en U ontvangt een wandelboekplaatje.  Deze Sop 2 daagse mag U niet missen want 2 dagen bij het sop wandelen is nog leuker dan een dag. Graag zien wij in Lunteren voor 2 mooie wandeldagen.

Prettige wandeling Casper Seijn

 

Welkom in Soest.

Deze wandeling is tot stand gekomen samen met Florine Loos (Floor) mijn kleindochter van 13 jr. en al weer 3 jr. mijn wandelmaatje al is de intensiteit wel minder geworden. Vanwege haar enthousiasme om de wandeltocht mede te organiseren heb ik van haar lievelingspaard een stempel laten maken.

Historie Soest: Zoys is een vroege benaming voor ons dorp, die voorkomt in oude aktes. De oudst bekende vermelding dateert van 1028, toen in een schenkingsacte bisschop Ansfridus veertien hoeven schonk aan het Benedictijner Klooster in Amersfoort. In andere afschriften van Latijnse oorkonden van de Sint-Paulusabdij in Utrecht wordt de naam ook gespeld als Soys, terwijl in een oorkonde uit 1254 Sose geschreven wordt. De huidige gemeente Soest is ontstaan uit de vóór het jaar 1000 bestaande nederzettingen Soest en Hees, die na de stichting van de Paulusabdij onder het bestuur van de abdij vielen. Uit de vele grafheuvels kan worden opgemaakt dat het gebied al sinds 2000 voor Chr. bewoond was.

De wandeling: Vanaf de atletiek vereniging Pijnenburg vertrekken wij via het bos in de richting van de Korte Duinen tevens in de richting van Amersfoort. Wij passeren daarbij de Lange Duinen aan onze rechterhand maar die tocht wordt later in dit jaar gewandeld. De eerste attractie die wij tegenkomen is het openluchttheater Cabrio, een van de mooiste van midden Nederland. Dit theater bestaat al 77 jaar en is volop in gebruik en springlevend. De hekken van dit theater worden speciaal voor ons geopend en nadat wij over het terrein hebben gewandeld sluit men de hekken weer en wij vervolgen onze weg. Wij steken de provinciale weg tussen Soest en Soesterberg over, gaan de bospaden weer op en via een Klompenpad en langs-en door de Korte Duinen wandelen wij in de richting van Amersfoort.

1e wagenrust:

Aldaar wandelen wij langs een grote bosvijver van bosperceel Birkhoven in de richting van de dierentuin Amersfoort en vervolgens buigen wij weer af in de richting van de spoorlijn Amersfoort – Utrecht. Na iets meer dan 13 km te hebben gewandeld verlaten wij het bos en komen uit bij het restaurant De Soester Duinen te Soestduinen alwaar wij de grote pauze hebben. Na de rust vervolgen wij onze wandeling in de richting van Soesterberg. Na ongeveer 1 kilometer te hebben gewandeld, wandelen we door twee bospercelen die door wandelaars niet veel worden betreden. Het betreft allereerst het Ezelsveld en vervolgens het Burgemeestersbos.

Historie: Op het Soester Hoogt ligt het landgoed "De Paltz". Een deel van "De Paltz" zelf, werd vroeger "het Ezelsveld" genoemd. Honderd jaar geleden was het hier nog een groot heidegebied. De oude postweg van Amersfoort naar Utrecht, waarover de postkoetsen reden, liep door dit gebied. Met grote snelheid ratelden de koetsen hier doorheen, want het was in deze omgeving niet pluis met struikrovers en bosgeesten. In de dertiger jaren, de crisistijd, zette men hier een boomkwekerij op, ten behoeve van het opkweken van een zgn. bosplantsoen. Nu is dat nog altijd te zien. Er groeien nu. Hemlock sparren, Douglas sparren, fijnsparren, hazelaar, meidoorn, bos wilg, acacia, tamme kastanjes, populieren, esdoorns, krenten boompjes, Amerikaanse eik, zomereik en behalve de gewone beuk, de rode beuk en haagbeuk. Eén van de eerste directeuren, genaamd Lambertus Sevenhuijsen woonde bij het waterpompstation nabij “Het Ezelsveld”. Hij had een ezelswagentje en een ezel voor zijn kinderen. Het zou kunnen zijn dat de ezel, voor het zoeken van voedsel, zich veelal op dat veld bevond. Toen de kinderen groot werden, verdween de ezel en het perceel ontwikkelde zich weer tot bos.

Het burgemeestersbos: Dit bos is aangelegd na 1885 om het oprukkende stuifzand te kunnen vastleggen en de bebouwing van Soest te kunnen beschermen. Veelal werd aanvankelijk Grove den aangeplant, later ook Corsicaanse den, Oostenrijkse den en Amerikaanse eik. Van deze eerste generatie bos is slechts een kleine oppervlakte bewaard gebleven. Tussen 1930 en 1950 zijn er grootschalige verjongingen geweest, waarbij ook snelgroeiende soorten als Douglas en Lariks werden toegepast ten behoeve van de houtproductie. De familie Rutgers van de Paltz heeft meerdere burgemeesters voortgebracht. Ook de familie De Beaufort bracht twee Soester burgemeester voort en deze familie was actief in het bosbeheer. Burgemeester De Beaufort woonde in de periode 1914-1924 in een villa, ongeveer 1 km vanaf dit bosperceel.

Vervolg wandeling: Nadat de beide bospercelen hebben verlaten wandelen wij naar het voormalig militaire vliegbasis Soesterberg en komen terecht bij het Nationaal Militair Museum die sinds december 2014 is geopend.

Historie: Het vliegveld bij Soesterberg was de bakermat van de militaire luchtvaart in Nederland. In 1913 maakte de Luchtvaartafdeling van het leger hier haar eerste vluchten. De geschiedenis begon met de autohandelaren Verwey en Lugard uit Den Haag, die in 1910 het open heideterrein een geschikte plek vonden voor een vliegveld. Precies 100 jaar geleden kocht de Staat der Nederlanden het terrein om als basis te dienen voor de Luchtvaartafdeling, die in juli 1913 werd opgericht. In W.O II bouwden de Duitsers uit tot een groot complex met drie startbanen. Van 1954 tot medio 1994 werd de basis mede gebruikt door het Amerikaanse 32nd Tactical Fighter Squadron. In de jaren vijftig bezochten duizenden bezoekers de luchtshows en later de fameuze Open Dagen van de Koninklijke Luchtmacht. In 2008 werd de basis vanwege bezuinigingen opgeheven.

Vervolg wandeling: Wij verlaten het terrein van NMM en komen uit bij het landgoed De Paltz. Deze betreden wij niet maar via de verharde weg komen wij terecht in het Pijnenburger bos.

2e wagenrust:

Even later betreden wij het landgoed Hees. Daar wandelen wij langs het herinneringsbos Hees. Hier vindt as verstrooiing en as begraving in de natuur plaats. Enkele honderden meters verder zijn wij weer terug bij de atletiek vereniging Pijnenburg. Ik hoop dat u dan hebt genoten van de route Korte Duinen in Soest.

 PS: Parkeren op het terrein van de atletiekvereniging is mogelijk doch de ruimte is wel beperkt. Bij de voetbalvelden van SO Soest en SEC op de Bosstraat is er volop ruimte en 300 meter naar het startpunt.

Tot woensdag 30 maart 2016 in Soest.  Hette Smedema

 

1e Stads en Landtocht Dordrecht 23 Maart 2016

De stad ligt op de plaats waar de Merwede zich splitst in de Noord en de Oude Maas. De gemeente Dordrecht omvat het gehele Eiland van Dordrecht. De bewoners van Dordrecht noemen hun stad veelal Dordt.

Dordrecht werd voor het eerst vermeld in een tekst uit de twaalfde eeuw, toen de stad nog werd aangeduid als Thuredrech, en kreeg in 1220 stadsrechten. In de middeleeuwen ontwikkelde de stad zich als belangrijke handelstad en stapelplaats en was het een van de zes grote steden van Holland. Later nam het belang van de stad af, maar de binnenstad herinnert nog altijd aan dit rijke verleden.

De stad Dordrecht ontstond aan het riviertje de Thure te midden van veenmoerassen. De Thure was een zijtak van de rivier de Dubbel en liep ongeveer ter hoogte van het huidige Bagijnhof. De oorspronkelijke naam van Dordrecht is Thuredrith. Dit betekent   "doorwaadbare plaats in de rivier Thure". Thuredrith zou in de loop der tijd veranderen in Dordrecht, is een van de meerdere naamsverklaringen. De oudste vermelding voor de stad dateert van rond 1120. Omstreeks dat jaar werd in een gedeelte van de Annalen van Egmond melding gemaakt van de moord op Graaf Dirk IV in 1049 bij Dordrecht' (apud Thuredrech). 

Dordrecht kreeg in 1220 stadsrechten van de Hollandse Graaf Willem 1.  Op grond van zijn oude papieren maakt Dordrecht er echter sedert lang aanspraak op de oudste stad van Holland te zijn. Door haar strategische ligging en het verkrijgen van stapelrecht in 1299 ontwikkelde de stad zich tot een belangrijke stapelplaats. Dordrecht verhandelde vooral wijn, hout en graan. Rond 1400 had de stad ruim 8000 inwoners,en daarmee de grootste stad van Holland was. In 1421 kwam Dordrecht ten gevolge van de Sint-Elisabethsvloed, waarbij grote delen van het achterland (Grote Waard) voorgoed verdronken, op een eiland te liggen.

Binnen Holland werd Dordrecht vanaf de 18e eeuw overvleugeld door Rotterdam. Door de eeuwen heen heeft Dordrecht een sleutelpositie ingenomen bij de verdediging van Holland, tot ver in de 20e eeuw was Dordrecht ook garnizoensstad. In de Benthienkazerne aan Buiten Walevest langs de Oude Maas waren pontonniers gelegerd.Tijdens de mobilisatie van augustus 1939 werden er ook infanteristen en artilleristen naar Dordrecht gestuurd om het eiland te verdedigen, hierdoor is de Oude binnenstad vrijwel in zijn geheel behouden gebleven. Het gebied valt tegenwoordig geheel binnen de grenzen van de gemeente, die een totale oppervlakte heeft van 99,45 km². 

Ten oosten van de stad ligt de Sliedrechtse Biesbosch, ten zuiden de Dordtse Biesbosch. Deze nog steeds op het Eiland van Dordrecht gelegen gebieden vormen samen de Hollandse Biesbosch, één natuur- en recreatiegebied. Via het pontje tussen de Kop van het Land en Werkendam is de rest van het Nationaal Park De Biesbosch toegankelijk.

In de Hollandse Biesbosch bevindt zich het Biesboschcentrum Dordrecht van Natuur- en Recreatieschap De Hollandse Biesbosch.

Prettige wandeling Joop van den Dag

 

De Heren van Arkeltocht

Het Land van Arkel was een leenschap van de graven van Holland, tot aan 1412 beheerd door de Heren van Arkel. Het grondgebied strekte van de rivier de merwede in het zuiden tot aan het hedendaagse everdingen in het noorden, en van het riviertje de linge in het oosten ongeveer tot de rivier de lek in het westen. Het geslacht van Arkel wordt voor het eerst vermeld in 1254. In2002 werd aan de Krijtstraat van Gorinchem het voormalige hof van de Arkels opgegraven.Welke functie dit hof had, is niet duidelijk. Tegelijkertijd beschikten de Arkels namelijk over een kasteel aan de oostzijde van de stad. Ter herinnering aan de Arkels werd als monument een van de aangetroffen pilaren uit de zuilengalerij van het voormalige hof opnieuw opgemetseld en voorzien van een schildje dat verwijst naar de Heren van Arkel. Ten oosten van de stad, aan de Dalemsedijk, werden in 1996 tijdens werkzaamheden in het kader van de dijkverzwaring bij toeval funderingen van het voormalige 13e-eeuwse kasteel van de Arkels aangetroffen. Destijds ook wel door tijdgenoten de Keizerlijke Burcht van de Arkels genoemd. Dit is beknopt het begin van de geschiedenis van Gorinchem en de Heren van Arkel. Al de genoemde plaatsen doen we vandaag in onze wandeling aan. De start is bij de atletiekvereniging Typhoon aan de uiterste westelijke rand van Gorinchem. Na de start gaan we door het park achter het Pr. Beatrix ziekenhuis richting de achterzijde van het Gorinchemse station. Nadat we het spoor van de Merwedelijn zijn overgestoken, lopen we langs het Paardenwater naar de wallen. Deze wallen omgeven de gehele vestingstad. Via de Kanselpoort, Waterpoort en Dalumpoort komen we aan de oostzijde van Gorinchem. Hier gaan we op zoek naar Slot Loevestein. Het slot ligt aan de overzijde van de rivier De Waal. Als het weer het toelaat kunnen we Slot Loevestein goed zien. Een eindje verder komen we na ruim 11 kilometerbij Fort Vuren. Hier is de grote rust in ’Fortwachterij’. Hier kunnen we ons brood opeten; mits we een consumptie afnemen bij onze gastheer. Het fort bij Vuren is gebouwd in 1844 als een eenvoudige aarden fort. Het vormde samen met Slot Loevestein een verdedigingslinie, die moest voorkomen dat vijanden naar het westen trokken. Van 1847-1849 werd het eenvoudige fort uitgebouwd tot torenfort met drie verdiepingen. Om de bomvrije toren werd een torengracht gegraven. De toren was daarna alleen nog via een ophaalbrug te bereiken. Van 1873-1879 vond er opnieuw een verbouwing plaats. De bovenste verdieping werd er af gehaald, omdat deze te kwetsbaar was voor vijandelijke aanvallen. In het noordelijke deel werd een bomvrije kazerne met remises gebouwd. Het fort maakt deel uit van de Nieuwe Hollandse Waterlinie.

Prettige wandeling Bert Faro

 

1e Linge Waal tocht  -  Tiel

Na de koffie bij de start in hotel Tiel lopen we langs de beruchte Betuwelijn, misschien niet zo mooi maar interessant om te zien. Maar gelukkig gaan we er weer snel bij vandaan om vervolgens het leuke kleine dorpje Zoelen in te lopen. Maar eerst passeren we voor de 1e keer vandaag de Linge. In het dorp zien we de oude imposante protestante kerk, wij lopen via een boomgaard naar kasteel Soelen. Het kasteel heeft een roerig verleden wat je niet zou zeggen als je het zo rustig ziet liggen. Wij wandelen een flink stuk over de paden van het landgoed. Vervolgens richting Kerk Avezaath en Kapel Avezaath 2 kleine dorpskernen die zo typisch zijn voor deze omgeving. Na de koffie bij Eet café de Tol dan eindelijk de Linge. Deze prachtig meanderende rivier is met zijn 108 km lengte de langste volledige Nederlandse rivier, en slingert door het landschap heen. Grote stukken zijn gekanaliseerd maar het stuk waar wij langs lopen is nog volledig natuurlijk. De rivier is bevaarbaar voor kleine scheepsvaart hoofdzakelijk pleziervaart en kanovaart. Langs de oevers van de rivier staan veel fruitboomgaarden die in het voorjaar veel toeristen trekken. Na wat mooie wandelpaden langs het gekanaliseerde gedeelte van de Linge lopen we de dijk op langs de Waal. Als het droog is lopen we de Uiterwaarden in wat nu een mooi stuk natuur is geworden. Dit hebben wij te danken aan de dijkverzwaringen van 1996. Gelukkig komen daar dus ook mooie dingen uit voort. De passewaaij zoals het gebied heet is een moerassig gebied met waterpoelen waar veel soorten watervogels hun thuis vinden o.a.  de Oeverzwaluw en de ijsvogel, ook lopen er wilde runderen. Als het gebied te nat is om er fatsoenlijk doorheen te lopen blijven we op de dijk lopen. Natuurlijk mag U wel zelf door het gebied lopen als U dat wilt, de rest van de wandelaars die dit avontuur niet aandurven lopen dan verder over de dijk en wachten bij de uitgang van het gebied op deze helden. En dan op naar de Waal want die hebben we nog te goed. We lopen vlak langs de vloedlijn in de uiterwaarden van deze zeer druk bevaren rivier en komen dan uit bij Tiel een klein stukje door het centrum en ook nog even langs Tiels bekendste inwoner  op weg naar de finish.

Prettige wandeling Casper Seijn  

3e Kastelentocht  -  Wijk bij Duurstede

De derde editie van de kastelentocht voert ons natuurlijk weer langs de vele kastelen die hier in de buurt staan. Maar na de start uit de gastvrije kantine van V.V. CDW gaan we eerst door het centrum van Wijk bij Duurstede met zijn vele mooie bezienswaardigheden. We lopen o.a. over de stadsmuren, langs de waterpoort en langs de muurmolen, die uniek is in Nederland. We komen langs 8 prachtige kastelen allen met hun eigen soms bloedige geschiedenis. Maar eerst richting Cothen een prachtig oud stadje met een mooie molen en de Protestante               St. Anuskerk, gebouwd in 1200. Het eerste kasteel is kasteel Rhijnenstein, dit kasteel waar we langs lopen heeft inderdaad een bloedige geschiedenis. Jan van Rhijnenstein die het kasteel in 1368 kocht was een zeer onrustig heerschap die ruzie zocht met iedereen. In het jaar 1400 werd hem dat fataal in de strijd tegen Hendrik van Vianen en werd het kasteel na een langdurige belegering totaal verwoest. Na een prachtige wandeling langs de Kromme Rijn lopen we over het landgoed Hardenbroek, de oudste vermelding is uit 1331. Vroeger was het blokvormige kasteel geheel omringd door een slotgracht. Dankbaar maken we gebruik van de mooie wandelpaden die rond het landgoed liggen. Na een pittig struinpad komen we bij Kasteel Leeuwenburg, eigenlijk geen kasteel maar een buitenhuis van de rijke kooplieden uit Amsterdam, erg mooi is het kappelletje t.o.  het huis. We lopen langs de Langbroekerwetering waar de meeste kastelen aan gelegen zijn. Kasteel Hindenstein is gebouwd rond 1300 en heeft een prachtige rechthoekige toren. Kasteel  Luneburg is het volgende kasteel, dat werd in de 2eW.O in 1944 bijna volledig verwoest en is in 1968 met Marshall hulp weer opgebouwd. Vlak voor we Langbroek in lopen komen we langs een oud snoepwinkeltje met een leuk ingerichte etalage. De café rust hebben we in CR Torbijn een prachtig oud ingericht Restaurant in Langbroek. Na de café rust lopen we over het oude dorpsplein met als centraal punt de dorpspomp, op het pomphuis staat een prachtig gedicht. Na het dorpsplein gaan we weer langs de Langbroekerwetering verder en komen vervolgens langs kasteel Sandenburg in de volksmond het Witte kasteel genoemd. Dit prachtige kasteel is nog steeds in particulier privé bezit van een familie. Achter het huis ligt een Orangerie waar partijen en bruiloften gehouden kunnen worden. Ook is het kasteel bekend geworden omdat Gerrit Achterberg de bekende dichter daar geboren is en gewoond heeft in zijn jeugd. Van kasteel Walenburg zien we helaas niet veel omdat het verscholen ligt in het bos. Er lopen geen wandelpaden langs waarschijnlijk houd de eigenaar niet van pottenkijkers. Via de weide gebieden van kasteel Sandenburg komen we terug naar Wijk bij Duurstede en gaan dan op een andere manier door het mooie stadje, onderweg komen we verschillende gedichten tegen die op de gevels staan en gemaakt zijn door  beroemde dichters. Als laatste lopen we rond Kasteel wijk bij Duurstede, eigenlijk is het geen kasteel meer maar een ruïne, maar het blijft indrukwekkend om te zien. Alleen de binnenplaats, de 2 torens en de ophaalbrug zijn nog over van het imposante kasteel. De torens zijn gerestaureerd en prachtig ingericht. Het kasteel werd in de Franse overheersing gespaard voor vernieling omdat de Fransen dachten dat de bewoners sympathiseerde met hun. De stad Wijk bij Duurstede werd volledig verwoest. Na de terugtocht van De Fransen hebben de bewoners van Wijk bij Duurstede het Kasteel bijna volledig steen voor steen afgebroken en gebruikt om hun huizen weer op de bouwen. Na dit laatste kasteel nog even over het Vrouwenpoortpad en langs het veer van wijk bij Duurstede en dan zijn we weer terug in de kantine van V.V. CDW.

Prettige wandeling Casper Seijn

Rondje Voorthuizen   3 februari 2016

Let op afspraken bij de grote rust.

Voor de tweede keer starten we bij VVOP in Voorthuizen. Vandaag voert de tocht richting Putten. Na een paar honderd meter verlaten we Voorthuizen. We komen dan langs Struik, bekend van o.a. de soep. Nadat we de N303 een stukje volgen, steken we deze over om vrij snel in het natuurgebied te komen. Hier lopen we langs heideveldjes, vennetjes en door het bos.Na 7 km is de eerste wagenrust. Bij de koeien is er even tijd om iets te drinken en te eten.

We vervolgen de wandeling al snel over het Huiner klompenpad. Als je deze in het geheel loopt is dat 14 km. en wordt als volgt beschreven; “Wandelen over essen, door weilanden, langs akkerranden, over landgoederen en boerenerven in het prachtige buitengebied van Putten.”

Bij 14 km is de grote rust.

 Let op;  Het is niet toegestaan om eigen brood en drank te nuttigen. Ook buiten aan de tafels niet. En een consumptie is verplicht. (Natuurlijk kan je wel buiten het terrein wachten of wat eerder iets eten)

Na de rust lopen we nog een klein stukje van het klompenpad, om daarna de N303 weer over te steken en de bossen in te gaan. Bij 19 km is de tweede wagenrust. We vervolgen onze weg door het bos en langs weilanden om in het bos te eindigen, langs het nieuwe zwembad van Voorthuizen.

We wensen iedereen een prettige wandeling in de mooie natuur rond Voorthuizen. Bertus en Hans

Copyright © 2018 Samen Op Pad . Alle rechten voorbehouden.
Joomla! is vrije software uitgegeven onder de GNU/GPL Licentie.