Epspeter heidetocht
Uithoorn Carpe Diem-tocht
Zonnige herfstkleuren Schijndel
Amersfoort 10 oktober 2018
Tiengemeten
Tiengemeten
Lelystad
Heukelum
Werkendam Biesbos
Noordwijk
Zandvoort
Zwijndrecht

Samen Op Pad groepswandelingen in coronatijd vanaf september SOP2020

Wat bieden we standaard aan bij basic SOP2020: Klik hier

 


Het bestuur van Samen Op Pad heeft, naar aanleiding van de nieuwe situatie van de corona pandemie, overleg gehad. Besloten is om de tocht morgen in Rozendaal te nog laten starten. Wel start daar maar één groep.

Daarna cancelen we de tochten van Amersfoort, Zevenaar en St. Michielsgestel. Mogelijk kunnen deze tochten op een later tijdstip weer op de kalender gezet worden.

We voldoen daarmee aan het advies/wens van de overheid; minder sociaal contact en minder reisbewegingen.

Daarmee hopen we een bijdrage te leveren aan het terugdringen van het virus en tevens onze medewandelaars te beschermen. We rekenen op jullie begrip.

Mensen, die reeds voor een tocht hadden ingeschreven, kunnen na aftrek van €0,50 administratie (door coronaextra’s) hun geld terugvragen.        Stuur een mail met het verzoek met daarin:

  • de naam van de tocht, de eigen naam en het bankrekeningnummer naar:  inschrijven@stg-sop.nl         
  • Niet teruggevraagde inschrijfgelden worden als donatie verwerkt.

Zodra we weer tochten gaan starten, zullen we een Nieuwflits sturen en kunt u dit op de onze website zien.

Volgende wandelingen SOP2020 (online inschrijving open)

Verslagen GW

Na een tijd van persoonlijke dingen, de corona en hittegolf waardoor ik behalve wat korte wandelingetjes geen georganiseerde tocht heb gelopen sinds januari, toch maar weer de wandelschoenen aangetrokken. De bevreesdheid voor corona uiteindelijk opzij gezet. Ik ben van openbaar vervoer afhankelijk en dan is het extra oppassen daar ik in de risico-groep verkeer(leeftijd) en een nierziekte heb.
Gelukkig droeg iedereen in de 3 overvolle bussen(scholieren)die ik moest nemen een mondkapje en dan hoop je maar dat alles goed gaat.
Het zat verder niet echt mee, bussen die verlaat waren en waardoor ik een aansluiting miste en op 't nippertje kwam ik dan aan na 3 uur reizen bij vv Wageningen.
Bleek ik ook nog niet geheel 't startbewijs gefotografeerd te hebben, dit was zonder scan-logo of hoe noem je zo'n ding.  Ja, dat schiet niet op natuurlijk en daar gaat 't nu juist om. Gelukkig mocht ik uiteindelijk toch mee van Wim. Ik praat nu over de 2e startgroep van deze wandeling en daarom vertrokken we om 10uur. 
Vooruit met flinke pas. Oei, dat was flink aanpoten, vooral in 't begin. Weer wennen aan het tempo............. maar na een tijdje ging dat wel weer.
Gezellig was 't om vele bekenden wederom te zien en vaak hoorde ik dat men 't leuk vond dat ik er ook weer was. Intussen was 't opletten geblazen om niet te dicht bij elkaar te bivakkeren want de 1,5 meter moest gehandhaafd blijven natuurlijk.
Nou, er werd goed daarop gelet in de groep. Al bij de 1e wagenrust hield Casper goed in de gaten dat de handen werden ontsmet bij het apparaat dat de SOP speciaal voor dit doel heeft aangeschaft. Vervolgens mochten we een zakje pakken waarin een pakje drinken en een reep zat. Zo, even uitpuffen want we hadden al vele hoogte-verschillen gehad met nogal wat trappen. Ik ga nu niet puntsgewijs benoemen waar we overal langs en overheen kwamen, want ik zag op de foto's van de 1e groep 2 schrijfdames, waarvan 1 met een schrijfblokje, dus dan komt er vast een verslag. En het moet geen dubbel verhaal over een tocht met uitgebreide benoemingen worden, lijkt me.
Oké, daar gingen we weer. Ondertussen was 't vrij warm geworden, echt stralend weer en dat voor de tijd van 't jaar. Nou en wat er zich toen aandiende, dat was een trap. Ja, weer een trap en ééntje waar je U tegen zei. We moesten de Grebbeberg op! Wim gaf aan dat als iemand de trap niet wou nemen, er een belendende weg belopen kon worden. Ik stond te twijfelen, maar iedereen ging voor de trap. Enfin, ik heb vaak de trap in Kwintelooyen beklommen en dacht dat deze ook zoiets was maar nee hou je vast deze was erger en deed me de das om. Als laatste kwam ik boven, aangemoedigd door m'nwandelmaten.
foto Deliana 320 x 240
Hans  had er een foto van gemaakt, ontdekte ik later op facebook. Leuk, Hans! 
Verder maakten de diverse herdenkingsplekken grote indruk, vooral de begraafplaats waar we overheen liepen. 
Voorwaarts ging het weer om dan na een tijdje bij Café Cunera uit te komen. Een vertrouwde stek! Daar had men al tafels voor ons gereserveerd en we hoefden niets te doen want de bediening kwam naar ons toe om de bestelling op te nemen. Het is echt heel fijn rusten daar, edoch het werd tijd om weer verder te gaan. Ik merkte wel dat ik behoorlijk vermoeid was geraakt maar wou daar niet aan denken en ik genoot van de leuke gesprekken en geintjes onderling tijdens het lopen inde groep. Het was echt weer als vanouds! 
Maar om 15u met nog een uur voor de boeg trok ik 't niet meer en gaf ik de pijp aan Maarten. Hette liep achteraan en Hette schoot ik aan om te zeggen dat ik stopte. In elk geval vond ik 't een fijne dag en heb genoten van de schitterende wandeling. 
Wim belde 's avonds nog even en Hette had ik beloofd om een mailtje te sturen dat ik weer heelhuids was thuis gekomen.
Mensen, allemaal bedankt en blijf gezond! 
Groetjes van mij, Deliana
Om 9.25 uur staat een groep van 26 personen klaar om te beginnen aan de 75 jaar Bevrijdingstocht, georganiseerd door Casper Seijn. 4 personen hebben afgezegd.
We gaan eerst richting het landgoed De Dorschkamp, een ca 70 ha  groot bosgebied op de Veluwe,  en komen als vanzelf in het landgoed Oranje Nassau’s Oord, gelegen op de oostflank van de Wageningse Berg.
foto Jeanet1Daar volgen we het Bergpad met tussen de bomen door het mooie uitzicht op de Nederrijn.  We passeren de Botanische Tuin Belmonte. een arboretum van de Hoge Landbouwschool.
Beneden aan de berg volgen we de Veerweg en komen op de Grebbedijk. Halverwege bij de jachthaven staat Casper met koek en sapje, netjes in een plastic zakje. Voor besmetting hoeft niemand bang te zijn, anders is er nog de ontsmettingszuil. Na een aangename pauze vervolgen we de Grebbedijk.
  
Al gauw zien we in de verte de Utrechtse Heuvelrug. We naderen Rhenen. Dan rijdt Casper ons met de auto achterop en biedt mij een lift aan naar de Militaire Begraafplaats. Want, zo zegt hij, zo meteen krijgen jullie een hoge trap te beklimmen en dat is niks voor jou. Wat een lieverd is Casper toch, altijd zorgzaam. Hij heeft wel gelijk, want klimmen is niet mijn sterkste punt. Ik ga zóó  langzaam, dat als ik eindelijk boven op de Grebbeberg aangekomen ben, de groep al weer bij het eindpunt in Wageningen is, bij wijze van spreken dan.

foto Jeanet2

Wat ook fijn is dat ik op deze manier op de begraafplaats  alle tijd heb om mijn vers geplukte veldboeketje op het graf te leggen van een militair die 3 dagen later is geboren dan mijn vader.
Aan de zijkant verlaten wij de begraafplaats om vervolgens een kijkje te nemen in een loopgraaf. 
Bij het Ouwehand’s Dierenpark komen we op de hoofdweg en lopen linea recta naar restaurant Cunera, alwaar Casper een gedeelte van het terras heeft afgehuurd voor onze pauze. Wel zo fijn.
Na deze onderbreking gaan we het natuurgebied Laarsenberg in, een 80 ha beschermd natuurgebied van de Stichting Het Utrechts Landschap. We volgen de Levendaalseweg, steken de Cuneraweg over en lopen in het buitengebied terug naar Wageningen. Veel landelijke wegen met heerlijk de zon op onze krullenbol.
Aan de Lawickse Allee krijgen we weer een plastic tasje met koek en sapje aangeboden, het kan niet op vandaag. Ook is het fijn dat we in de schaduw staan.
Het laatste stuk van de route gaat door het centrum, waar aan het 5 Meiplein Hotel de Wereld staat. Daar tegenover staat  een zandstenen monument met een bronzen beeld van een persoon (Blote Jan), dat herinnert aan de bevrijding. Via enkele klompenpaden komen we om 3 minuten na 3 uur op de parkeerplaats van onze zeer gewaardeerde   VV Wageningen aan.

Casper, het was een gedenkwaardige dag. Je had alles goed voor elkaar. Je bent een lichtend voorbeeld voor de organisatoren, die na jou komen.

Zeist, 18.09.2020

Jeannette van Buuren

Hierbij het verslag van 2 september. 

De eerste SOP in het nieuwe normaal. Dat betekent een kleine groep van 30 personen.
We treffen het, en na de auto onderweg geparkeerd te hebben, en pijlen gezet hebbende vanaf het station, kunnen we onder een stralend zonnetje van start.
20200902 071519 1000 x 750

Dit jaar gaan we, na een stukje langs de Rijn, het echte groene hart ervaren. Al snel gaat het over een smalle houtkade waar een boer de afgelopen dagen bedacht heeft dat de sloot uitgebaggerd moet worden..... en dat het afval best wel op het pad kan blijven. 🤔
We wandelen over een stuk Hollandse kade naar uitdaging twee: een overstaphekje alvorens we dwars door de weilanden gaan.

De pinken die er lopen zijn inmiddels wat ouder dan de eerste keer dat ik hier de weilanden doorkruiste en zijn niet meer zo nieuwsgierig. Enkele staan nog net op, de rest blijft herkauwd liggen.
20200902 112008 1000 x 750Langs oude boerderijen en luxe woningen lopen we richting recreatieterrein Oortjespad.

Een groene oase tussen de weilanden. Daar lopen we over een stuk vlonder boven stil spiegelend water, met op de achtergrond het restaurant. Een idyllisch beeld. In het stuk groen dat volgt kan even ongezien getoilettteerd worden, en zo komen we over de golfbaan bij de wagenstop.
Voor iedereen staat er een tasje achterin de auto met 'koek en zopie'. Allemaal met dezelfde inhoud, dus één voor één een tasje pakken en door lopen. De stenen stootblokken zijn prima om op te zitten en staan op coronaproof afstand van elkaar.
We zetten de wandeling voort via het dorpje Kanis naar Kamerik waar een PLUS en een bakker zit. De tasjes waren kennelijk goed genoeg gevuld, want niemand wil iets halen.

20200902 111958 1000 x 750Na de terugkomst van twee personen, die in het plaatselijke café naar het toilet zijn geweest, gaan we naar de Boer-Inn waar we over het terrein wederom de weilanden bezoeken. Met een klein stukje langs de Grecht komen we aan de rand van Woerden uit.
We zoeken het landgoed Bredius op met oude fruitgaarden en maken langs de watertoren, molen, Bonaventurakerk en kasteel een rondje om het drukke centrum heen.

Nog een klein stukje Rijn en dan langs het station, waar enkelen gelijk de trein nemen, terug naar de auto's. Al om half vier zijn we terug. Tja, het volhouden van het SOP-tempo blijkt niet mijn sterkste kant te zijn.

 Met vriendelijke groet,

Monique van der Slot

 

Een kleine impressie van de 2e testtocht op 19 augustus 2020.

In tegenstelling tot vorige week woensdag is de buitentemperatuur vandaag heerlijk te noemen. Naar Werkendam zijn 26 personen gekomen. Het is na zo’n lange tijd bij enkele wandelaars een vrolijk weerzien, waarbij 1,5 meter afstand in acht wordt genomen.

Bert Faro is de bedenker van deze testtocht, die een 8 blijkt te zijn.

We worden door Wim Freriks welkom geheten en enkele RIVM/SOP-regels worden opgesomd.  Ik denk dat het wel voor iedereen duidelijk is. We kunnen een flesje koel helder water meenemen en we moeten onze handen desinfecteren.

We staan al aan de kant van de Jantjesplaat, een laarzenpad  dat dwars door de nieuwste natuur die de Biesbosch te bieden heeft, loopt. We zien veel springbalsemien en de plant guldenroede, een mooie combinatie. Na een kleine vijf kwartier houden we pauze bij de “Zwarte Keet”. Deze in 2000 gerestaureerde keet werd in 1912 gebouwd op de plaats van een vroeger onderkomen voor mannen die hier werkten en woonden. We kunnen lekker in de schaduw staan.

Om 12.45 uur zijn we terug op de parkeerplaats en mogen een sapje nemen, die Bert nog overgehouden heeft van een eerdere tocht.

Na een half uur gaan we weer. Nu met een hele grote omhaal richting het Bezoekerscentrum. De gehele Brabantse Biesbosch is echt een prachtig gebied. Ik kijk mijn ogen uit en geniet volop. Op bijzondere plekken stoppen we even om wat extra water te kunnen drinken, want ook vandaag is dat zeker nodig.

Op 500 meter voor het einde worden we door Wim bedankt voor onze medewerking. Het bestuur gaat nu de testtochten evalueren en komt dan met een definitieve aanpak. Hij wenst ons een goede thuisreis.

Vanaf deze plaats wens ik het bestuur veel wijsheid in haar verdere besluitvorming.

Er is mij afgeraden om namen te noemen in mijn dankwoord aan het einde van mijn verslag.

Immers, een SOP-tocht doen we met z’n allen. Iedereen draagt een steentje bij aan het welslagen van een tocht.

Dan sluit ik deze keer af: weet voor nu en altijd dat ik uitermate blij ben dat deze tochten gehouden worden.

Houd vol en blijf gezond.

Zeist, 20 augustus 2020

Jeannette van Buuren.

Een kleine impressie van de 1e testtocht op 12 augustus 2020.

Oh, wat ben ik heden blij. We gaan de eerste testtocht lopen en wel vanuit Scherpenzeel. 

Casper Seijn is de bedenker/uitvoerder met assistentie van Wim Freriks. Er zijn  16 personen aanwezig.

 Voor we starten, houdt Wim zijn welkomwoord.  Hij legt uit waarom deze tocht wordt georganiseerd.  Hij zegt wat wel en niet mag, wat wel moet en wat niet moet. Ach, het zijn dingen die we wel weten, maar het kan niet vaak genoeg gezegd worden. Ik ben er heilig van overtuigd dat iedereen van goede wil is en dat we er daarom voor zullen zorgen, dat het goed verloopt. Vanwege de hitte worden er ook enkele maatregelen getroffen: extra pauzes, flesjes water aanwezig, wat lager tempo en een kleine inkorting. En ook niet onbelangrijk, we moeten elkaar in de gaten houden.

 Om 10.00 uur gaan we dan. Ik hoor hier en daar dat men elkaar gemist heeft.

 We lopen een gedeelte van het Grebbeliniepad en ook een stuk langs het Valleikanaal. We wandelen onder veel bomen, door verschillende bosschages en langs struiken vol met bramen.

 Om 13.00 zijn we bij de hoofdrust. Supermarkt Hoogvliet (onthoud die naam) in Woudenberg. Daar is in de hal volop frisdrank te koop. Wel zo fijn.

 Het is hier dat ik afhaak. De hitte wordt me te veel. Ik kan met Wim en Casper  meerijden naar een ingelaste pauze bij een boerderij. Daar zijn koffie en  thee te krijgen. Vrijwillige geldbijdrage wordt op prijs gesteld. Ook kan men water tappen, zelfs een toilet is aanwezig.

 Nu is het nog een kleine 3 km (na inkorting) naar de finish. 

 Ik denk dat het bestuur tevreden kan zijn. Iedereen heeft zich m.i. aan de regels gehouden. De een gaat er wat gemakkelijker mee om dan de ander, dat wel. Het belangrijkste is dat we allemaal willen, dat de SOP-tochten in september enigszins weer hervat kunnen worden. Maar als vanouds zal het nooit meer worden, vermoed ik zelf.

 Bedankt Casper en Wim voor jullie inzet en voor deze gezellige dag. Ook de mannen in de oranje hesjes worden bedankt voor de veilige begeleiding. Die dingen zullen wel warm gezeten hebben. Petje af voor jullie.

Houd vol en blijf gezond.

Zeist, 13 augustus 2020

Jeannette van Buuren.

 

 

Overhandiging geld voor onze goede doelen.

 

Normaal is altijd in de week voor de verjaardag van Gerrie de overhandiging van het geld voor onze goede doelen.

Door de Corona crisis is dit niet mogelijk, de goede doelen Krijgen dit nu overgemaakt. Jammer maar de situatie laat het (nog) niet toe dit op een andere manier te doen. Nu willen dit moment niet zomaar voorbij laten gaan. we hebben namens alle SOP en Sagambiara lopers Gerrie een verrassings bezoek gebracht. De foto laat zien dat ze verrast was. Gerrie

 

Logo SopZoals de meeste wel weten sturen we namens Samen op Pad een kaartje bij ziekte en ander leed.

Dit willen we graag volhouden in deze moeilijke tijden. Alleen hebben we jullie hulp daarbij nodig.

Namelijk namen van mensen die kaartje nodig hebben, dat mag ook een verzoek zijn voor je zelf.

Deze verzoeken kunnen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Hi lieve wandelmaten, hier een berichtje van mij!

 

Wat mis ik jullie en de wandelingen!

Ik was een tijdje van de wandelpaden af-niet van het padje af, hoor,

hoewel je dan ook PRETTIG gestoord kunt zijn-maar vanwege een gezondheidsdip.

Dus ook niet vanwege het feit dat de roltrappen 't nog steeds niet doen in de bossen, ha ha.

Ik heb iedere keer jullie gevolgd, zij 't niet letterlijk, op de tochten van de laatste tijd middels

de prachtige fotoseries van Peter en ook van Leo z'n foto's en heb daarvan genoten.

Wat zitten we nu met z'n allen in een moeilijke tijd en het is natuurlijk vervelend en naar dat niemand weet

hoelang 't nog gaat duren.

En helaas hoorden we op 't nieuws dat we nog zeker tot begin juni in deze heel moeilijke tijd zitten......

Het is ook een tijd van bezinning. Hopelijk gaan de mensen eens meer nadenken over het leven en wat een voorrecht

het is dat we MOGEN leven.

Waarom helpen velen 't naar de knoppen? Zouden ze nu eens echt gaan beseffen

wat een wonder en voorrecht het is om van deze prachtige aarde deel uit te maken....

Nu zijn we beknot, MAAR  "straks" als alles achter de rug is........hoelang houdt de euforie van het "bevrijd"

zijn dan aan?

Hoop doet dan maar leven, wat dat onderwerp betreft, vind ik.

En we kunnen dan het jaar 2020 gaan herdenken!

Wat is er dan onderhand veel te herdenken in ons land, echter DOEN  we er dan ook echt wat mee?!

Waar ik ook ontroerd door EN heel blij van werd is toen ik

(op tv) veel dartelende koeien weer de wei in zag springen, letterlijk! On-voor-stel-baar mooi!

Beesten met gevoel, zeg ik altijd.

En wij zien ze nogal eens door onze wandelingen.

Kijk ze eens naar ons kijken en soms eindjes met ons meelopen in de wei, zeg ik vaak.

Eens liepen ze zelfs tussen de Soppers in, toen we een stuk weiland over staken

Laten we maar verder genieten van de natuur, virus of niet.

Dat gaat immers gewoon door. Gelukkig maar!

Alles gaat weer bloeien en de zon schijnt ook weer vaker! Het leven gaat wat dat betreft  DOORRRR!!!!

Mensen, ik ben er wel weer eens een keer hoor, om mee te gaan lopen!

Tot zover voor vandaag. En bij deze nog een paar prachtige bloemen om van te genieten!

Hartelijke groeten van mij uit een zonnig Apeldoorn en tot ziens,

                                              Deliana

 

bloemendeliana copy

Van morgen kreeg ik van Wim Freriks de volgende mail. Deze gaf mij stof tot nadenken. Hij heeft zo mooi verwoord wat bij veel mensen leeft en ook bij mij. Ik kan niet anders zeggen dat ik ook de woensdagen mis, dit is/was zo’n onderdeel van ons leven. Bij het maken van afspraken, nee woensdag kan ik niet. Dat is mijn wandel dag. Mijn moeder zou zeggen een mens wikt en God beschikt. De spreekwoorden van vroeger hebben altijd een kern van waarheid. De tocht van Henk Pashouwer op 14 april gaat niet door evenals de tocht van Monique op 21 april. Voor nu hoop ik dat we allen zonder zorgen en ziekte door deze periode komen. Ik heb wel een verzoek aan organisatoren van tochten hou contact met de Horeca. Als we weer kunnen gaan wandelen dan kunnen organisatoren een beroep op het bestuur doen om te kijken waar wij ondersteuning kunnen bieden.

Dit zijn de woorden van Wim:

foto3 stad en land copy

Elk nadeel heeft ook voordelen.

Zo leert de mens dingen die we hebben en mogen doen te waarderen.

De corona crisis leert ons ook dat niets vanzelfsprekend is, zoals gezondheid, hygiëne van jezelf en om je heen, de natuur opper machtig is en straft indien nodig.

Hopelijk leert het ons meer respect voor elkaar en onze omgeving.

Ook ik mis de woensdag wandeling, toch scheelt het 1 dag in de drukke tijd waarin ik momenteel zit, ook een voordeel maar die had ik liever niet.

Wandelen is leuk, wandelen is gezond, wandelen bij SOP is ook gezellig maar de gezondheid van onze medewerkers en deelnemers staat bovenaan. Hier is geen enkel discussie over mogelijk.

We zorgen met z'n allen dat we gezond blijven en na deze bijzondere rare tijd kunnen we gezellig weer aan de Wandel. Via onze website en berichten zullen we je informeren wanneer dat weer verantwoord en mogelijk is.

Blijf allen gezond groet,

Wim Freriks

Samen Op Pad.

Ik sluit me aan volledig aan bij deze woorden,

Met een hartelijke groet en dat we elkaar straks weer in goede gezondheid ontmoeten.

Ine de Vroom

Het is logisch, dat ik ontzettend nieuwsgierig ben, nu we vandaag in Bergschenhoek een nieuwe tocht voorgeschoteld krijgen onder de naam “De Rottetocht”. Bedenkster is Jeannette Faro, onze onmisbare verzorgster bij een aantal SOP-tochten. Zij krijgt assistentie van Bert Faro en Henk Dikken

4e Kastelentocht – Wijk bij Duurstede – 4 maart 2020

 

Op een zonnige woensdagochtend rijden we over een overvolle A2 naar Wijk bij Duurstede. De navigatie stuurt ons daarom al snel over binnenweggetjes tot we plotsklaps de grote letters TOT HIER in het landschap zien staan. We staan bij de veerpont waar we in de zomer onze centrale rust hadden. We parkeren de auto en lopen het veer over.

Jeannette van Buuren heeft voor vandaag weer een mooi verslag geschreven over de Pyramide tocht. De tocht is gemaakt door Henk Dikken, Bert Faro, Kees van Veluw en Piet Halff.

 

Vandaag heeft Jeannette van Buuren weer een mooi verslag geschreven over de tocht van Huib Bavelaar. Op een wankel bruggetje na en af een toe de hindelijke lucht van de boeren die de mest over het land verspreiden was Jeannette vol lof over deze tocht. Dank je wel Huib voor je goede zorgen.

Casper heeft deze tocht gemaakt en onze verslaggever was ook deze week weer Myriam van den Berg. Het was weer een spannende tocht. Wie dit wilde kon een gokje wagen in het casino. Door de hevige regenval waren de uiterwaarden volgelopen en moesten we over de dijk. Het komt niet vaak voor dat de uiterwaarden vollopen, we kunnen dus zeggen een tocht met een sterretje. De inwoners zullen dit anders ervaren, 25 geleden was de stand zo hoog dat er gevacueerd moest worden.

Myriam van den Berg heeft over de tocht van Hans Mulder en Bertus van Ginkel een leuk verslag gemaakt met daarin de opmerking dat Myriam het jammer vind dat dit de laatste tocht is in Voorthuizen. Bertus en Hans dit zegt wel iets over jullie kwaliteiten van tochten uitzetten. We hopen dus van harte dat jullie wel doorgaan met tochten uitzetten. Na zoveel lovende woorden kunnen jullie daar echt niet omheen. 

Deze week is er geen verslag van het rondje Soest. De foto’s die zijn gemaakt geven ook goed een beeld van wat er te zien was tijdens de tocht van Hette.

 

fotoaaddebieDeze week willen we Aad de Bie in het zonnetje zetten. Aad is vanaf het begin betrokken geweest bij Samen op Pad. De laatste jaren was Aad vooral actief bezig op de achtergrond. Hij zorgde er wekelijks voor dat alle informatie op de website kwam. Dat lijkt makkelijk, je krijgt de tekst en de route en twee klikken verder staat dit op de website. Niets is minder waar. Aad was elke week druk bezig om alles in de juiste bestanden en bewerkingen op de website te krijgen. Donderdag zijn we bij Aad en Toos op bezoek geweest om namens alle wandelaars onze dank hiervoor uit te spreken. Dit hebben we gedaan met een mooie bos bloemen en een verwenpakket en de kaart met handtekeningen van onze wandelaars. Ik doe sinds januari samen met Hette Smedema de taken die Aad voorheen voor ons deed. Ik weet nu dus als geen ander hoeveel werk het is om de site goed werkend te houden. De verhalen kwamen al snel los, hoe Samen Op Pad is ontstaan, gewoon aan de keukentafel. Vergaderen doen we al jaren lopend, in bedrijven komen ze er nu achter dat dit heel efficient is. kortom Samen op Pad was altijd zijn tijd ver vooruit.

We zijn nu ook aan het kijken hoe we de website wat inzchtelijker kunnen maken. Daarvoor is een groepje  samengesteld die kijkt hoe we dat het beste kunnen doen. De mobiele telefoon neemt een steeds grotere plaats in en we willen vooral kijken hoe we de informatie op de telefoon overzichtelijk kunnen houden. Een App staat ook op het verlanglijstje. We staan dus nog steeds niet stil, we gaan nog steeds Samen op Pad.

Nogmaals Aad hartelijk dank voor het vele werk dat je voor Samen op Pad hebt gedaan!

 Ine de Vroom 

 

Jeannette van Buuren heeft voor ons weer een leuk verhaal geschreven over de tocht van Casper Seijn. Heeft Frankrijk de "gele" hesjes, tijdens de SOP tocht hebben we oranje Hesjes. Hieronder kan je lezen en zien waarom we die hebben.

71 personen schreven zich in voor de Beekhuizense bossentocht van Jan Lijkendijk.foto6beekhuizensebossentocht copy

Een SOP waardige tocht, hieronder is te lezen en te zien waarom dit zo was.

De Beekhuizense bossentocht van Jan Lijkendijk door de ogen van een wandelaar

Jeannette van Buuren heeft voor ons weer een mooi verhaal geschreven over de Nieuwjaarstocht. Een mooie gevarieerde tocht uitgezet door Henk Dikken en Bert Faro. De wandelaars stonden te trappelen, 127 mensen schreven zich in voor deze tocht. 

Hè, ik verheug me op deze tocht. Het is al even geleden dat ik naar SOP kon komen. Het is dan ook direct een gezellig weerzien in de kantine van DOVO, die al vroeg aardig volstroomt. De mensen blijven maar komen, uiteindelijk stopt de teller op 104.

Casper heeft de route van vandaag samengesteld. Hij heet iedereen welkom, blij dat zovelen de moeite genomen hebben om te komen. Ook mag hij een diploma uitreiken. Zonder bril (!) leest hij voor dat Henk ten Velde maar liefst 240 tochten gelopen heeft, hij behoort daardoor tot de TOP van de SOP!

Hierna stappen we aan. De regen die we onderweg nog hadden, is gestopt en we zullen vandaag geen druppel meer krijgen. Regendruppels wel te verstaan!

De wandelingen van “Samen Op Pad” gaan veelal door de natuur en als het niet anders kan, door een stad of dorp. Dan is er altijd wel een monument of een bezienswaardigheid te bewonderen. Met de tocht van vandaag is het niet anders. De startplaats – de Oude Deel - is eigenlijk al een bezienswaardigheid op zich. Een gezellig bruin café, heel oud want de elektriciteitsdraden hangen gewoon nog aan de muren en plafonds, maar met een ontzettende aardige bediening.

De organisatie ligt in handen van Ine de Vroom en Aalt Koopman.

Tegen alle verwachtingen in is het droog als we naar Vaassen vertrekken voor de tocht, genaamd Van Cannenburgher-gat tot Cannenburger-kasteel van Rina Prins en Kobie Reurink.

Startlocatie: kantine van de voetbalvereniging Vaassen.  Aantal deelnemers: 75.

Jeannette van Buuren maakte een verslag.

Ja nee, ja nee, wel of niet gaan, vanwege kou, vorst en gladheid. Maar toch op de fiets gestapt omdat er zo vroeg nog geen bus reed om de trein van even over zessen te halen. Ook in Santpoort-Zuid was het wat glibberig toen ik om bij negenen uit de trein stapte, maar kom-op, doorstappen en het leed was geleden toen ik de warmte van starthonk Hockeyclub "Houdt Braef Standt" binnen stapte. Nou, ik had ook wel echt braaf stand gehouden onderweg, hoor!

De teller van de deelnemers kwam daar uiteindelijk uit op 57 lopers en dat was op zich niet eens zo geheel gek, gezien het weer en de afstand voor sommigen.

De GPS-toestellen werden ingesteld, door omstandigheden had men er niet recentelijk kunnen voorlopen en goed gemutst toog de groep op de gebruikelijke tijd van 10uur op pad om de route van 2 jaar geleden tegenovergesteld te gaan lopen. Voor ons gevoel leek het nog niet zolang geleden dat we hier wandelden, maar dit blijkt toch echt te dateren van zo'n 2 jaar geleden en dat was om precies te zijn op 22 november 2017. Dat heb ik even opgezocht.

Tot onze grote verrassing was de zon doorgebroken en die bleek uiteindelijk de gehele dag op ons te blijven schijnen. Het was wel fris maar om te lopen en dan met deze zon was dit als een kadootje. In beginsel zag je nog veel vorst-verschijnselen op de grond en op de struiken. Al gauw kwamen we langs de Oosterplas, wat een mooi gezicht was, zo'n grote plas, met daarna een lopen via 't Gaaienbosch, waar veel Vlaamse Gaaien Bloem 4vertoeven (niet gezien) en vervolgens een gebied met heel veel prachtige schapen. Die bleken wel mensen gewend, want ze  waren geenszins schuw te noemen. Menige foto werd er van de dieren geschoten en zij leenden zich er wel voor, bekijk de foto's van Peter maar eens. Ik dacht nog aan 2 jaar geleden toen Diny een prachtige foto van een hertje maakte dat rustig ergens naar ons lag te kijken, maar ditmaal geen beestje van dat soort waargenomen. Helaas waren er na de schapen ook geen konijnen te bezichtigen, toen we een uitzicht hadden na een klimpartij op de Konijnenberg. De naam zegt het al! Maar een troost voor jullie, ik heb er thuis twee als huisdieren! En toen was er de wagenrust, opbloem 1 Parkeerplaats de Koevlak, waar Gert en Paul ons stroopwafels en een pakje fris aanboden. Pas op voor de gebitjes en vullingen want de wafels waren keihard door de kou, maar daar kunnen de verzorgers niets aan doen. Zij stonden er toch maar voor ons, in dit weertype. Wij zijn in beweging, maar als je stilstaat is het met recht heel andere koek/stroopwafel!

Voorwaarts ging het weer, met even later een uitzicht op alweer een prachtig meer en wel het Vogelmeer, waar veel aalscholvers schijnen te vertoeven en ja, het kan niet op, er doemde hierna in de verte wederom een plas op, notabene met een zwemster...... Peter riep opeens dat er een zwemster was, ik kon het eerst niet geloven maar wat schetste m'n verbazing? Er bleek inderdaad een vrouw langs de route te staan met een handdoek om haar heen geslagen..... ze zei dat ze iedere dag in de plas zwom.........weer of geen weer, altijd goed weer bij deze dame. Achteraf vergat ik nog in de kinderwagen te kijken die naast haar stond, of er een baby in lag..........of alleen zwemspullen etc.............

Even later vervielen we in de volgende verwondering, we konden namelijk ergens geen kant op in bosjes-achtig terrein. Het was daar afgesloten door een hoog hek. We hoorden iemand van de crew zeggen dat dit hek er 2 jaar geleden nog niet stond.......Enfin, komt tijd komt raad en middels de helpende handen van onze wandelmaten kropen we met veel kunst en vliegwerk onder omhoog gehouden prikkeldraad door om dan weer op een begaanbaar pad uit te komen.

Plots stopt er een auto, met het opschrift "Boswachter" Oei, zijn we verraden net als enige jaren geleden door een buitenstaander die een motormuis /opzichter had gewaarschuwd omdat we in een gebied liepen wat niet had gemogen? Maar nee, deze goede man kwam toevallig langs en laat het dan echt maar over aan Wim die ook dit in der minne heel kalm oploste. Niets aan het handje, we konden gewoon weer verder lopen. Op naar de grote rust in Strandpaviljoen Het Eindpunt. Daar zat ik (sommigen elders) en het was er heel gezellig zitten, de bediening was vlot, doordat er iemand zelf de bestellingen kwam opnemen. Geen wachtende rij daardoor en dan kun je ook goed uitrusten.

Want na deze rust hadden we nog echt wel wat te verstouwen, maar dat wisten we toen nog niet. Want eenmaal weer in de benen daalden we af naar zee. Ha, daar was het deze dag toch bij velen ook om te doen: De zee. Na heel veel prachtige bossen is het een verademing ook weer eens een watervlakte te kunnen aanschouwen. En wat voor een watervlakte. Met veel goed doorvoede mooie watervogels in de rustige branding. Geweldig om te zien!

Heerlijk lopen was het. Door de kou was het zand heel hard vlak langs de branding en daarom konden we makkelijk wandelen. Zelfs 4km intens genieten! Er ontstond een soort jubelstemming. Ben van Deursen, Jeanet, Corrie, Marjan en ik begonnen zomaar Sinterklaasliedjes te zingen. En ik wist al dat Ben heel muzikaal is, hij speelt al vanaf z'n 7e klarinet, zo hoorde ik vandaag. Heel bijzonder en geweldig, Ben! En je zong ook nog eens goed! Ik meen het!

bloem 3Maar toen? Op een gegeven moment hadden we onze adem voor wat anders nodig. We moesten "omhoog", het strand af , naar de hoger gelegen omgeving.

Het gezwoeg door het mulle zand begon en er volgden fikse beklimmingen. Compleet met een joekel van een trap waar je u tegen zegt. En jullie weten dat ik altijd roep dat de roltrappen weer eens buiten werking zijn! Enfin, nu waren we al gepokt en gemazeld door de tocht van vorige week in Leersum met z'n uitputtende hoogteverschillen, dat scheelt, maar we waren heel blij dat er ook afdalingen waren en de eindspurt (niet letterlijk hoor) werd ingezet

Echter wij bikkels hebben 't weer gefikst. En voordat we het goed en wel beseften doemde de finish nog voor 16u op. Marjan Luijer en ik gingen meteen op weg naar het station voor de trein en waren beiden rond 18.30u weer thuis. "Na een dag met een gouden randje", merkte Marjan terecht op!

Gert, we willen je bedanken voor deze tocht. Het is een juweel van een tocht, zo mooi, zo vol afwisseling met als hoogtepunt de zee! DIe vandaag zelfs blauw gekleurd was door het goede weer met een blauwe lucht! Uniek!

Het ga je goed!  Fijn je weer gezien te hebben!

Met verder veel dank aan "de mensen met de oranje hesjes", onze gewaardeerde crew die ons maar weer eens-ook geheel vrijwillig-door en over prachtig natuurterrein geloodst heeft. Tenslotte jij Peter, bedankt voor je niet aflatende inzet om wederom mooie foto's te schieten!

Reactie Wandel-alert: Grote Bert uit Schaarsbergen is inmiddels in goede gezondheid aangetroffen. Dankzij jullie oplettendheid en bruikbare tips kon de SOP-familie hem weer in de spreekwoordelijke armen sluiten

Deliana Pison

Subcategorieën

Stichting Samen Op Pad

t' Hennetje 19

3985 PB Werkhoven

KvK. 60842261 

Wilt u op de hoogte blijven van onze mooie wandelingen?
Schrijf u dan in voor onze nieuwsbrief.

Copyright © 2020 Samen Op Pad . Alle rechten voorbehouden.

CSS-RSevent