Epspeter heidetocht
Uithoorn Carpe Diem-tocht
Zonnige herfstkleuren Schijndel
Amersfoort 10 oktober 2018
Tiengemeten
Tiengemeten
Lelystad
Heukelum
Werkendam Biesbos
Noordwijk
Zandvoort
Zwijndrecht

Verslagen GW

Achtje Soest. 18 mei 2022.

Het voordeel van een “Achtje” is, dat wandelaars die om een of andere reden even geen 25 km kunnen lopen, bij de hoofdrust (meestal startlocatie) fatsoenlijk kunnen afhaken.

Zo ook op deze dag.

We zijn te gast bij Atletiekvereniging aan de Wieksloterweg Oostzijde. Organisator Hette Smedema wordt bij de inschrijving bijgestaan door Piet Halff en nog 2 dames.

Als ik tijdens het koffie drinken rondkijk, zie ik een paar “nieuwelingen”. Fijn dat men met ons mee wilt lopen.

20220518 102627In zijn welkomwoord aan 50 mensen geeft Hette nog aan, dat er in het eerste gedeelte een mogelijkheid is om een gemakkelijker paadje te nemen. Hij zal dat aangeven, eenieder kan dan kiezen. Hij adviseert ons ook om genoeg te drinken, want hij wil geen flauwvallende wandelaars.

Om 10.02 uur vertrekken we met 21 graden.

De tocht van vandaag kenmerkt zich vooral door bos, heide, zandvlaktes,  jeneverbessen, heel veel varens en oprukkende bosbessenstruikjes. Ik loop een stukje op met Betty uit Voorburg. Zij vertelt mij, dat ze oefent voor de Vierdaagse van Nijmegen. Als ex-deelneemster met een behoorlijke staat van dienst geef ik haar enkele tips. Misschien heeft ze er wat aan. 

Na een half uur zijn we al aangeland bij de  Lange Duinen. Dit gebied en de Korte Duinen zijn de parels van de gemeente Soest.

Bij het Monikkenbosch hebben we de eerste pauze. Dit gebied heeft een mooi natuurpad en een camping met houten chalets. Ook loopt er een oude marskramer-route van Amersfoort naar Haarlem doorheen.

We gaan weer verder. Het volgende stuk is heuvelachtig en in het zand van de Korte Duinen is het zwaar lopen. Voor dit gedeelte had ik ook graag een alternatief gemakkelijk paadje gehad!!

Maar eindelijk staat Hette opeens stil en wijst de liefhebbers op de inkorting. De helft van de groep maakt er gebruik van. Ik natuurlijk ook.

20220518 123029 2Bij een picknickplaats moeten we dan wachten en dat geeft mij de gelegenheid om al het zand van de Korte Duinen uit mijn schoenen te halen.

We komen voor de hoofdrust om 12.52 uur aan bij de Atletiekverening. Het is 24 graden.

Na de lunch haken 5 personen af. We gaan de gebieden De Zoom, Pijnenburg en Willem Arntsbos in naar het psychiatrisch Centrum Altrecht, gelegen in de Gemeente Zeist. Daar hebben we ook weer een wagenrust. Er is gelegenheid om flesjes te vullen met water. Wel zo fijn, want de temperatuur stijgt nog steeds. Velen leggen zich neer op het grasveld in de schaduw. Met nog een kleine onderbreking vanwege de hitte zie ik een poosje later – oh  heerlijk - de huizen aan de Wieksloterweg. Het is dan 15.47 uur en 26 graden.

Van een bosparcours weet ik niet zoveel te vertellen, maar toch hoop ik dat ik met het bovenstaande een beeld heb kunnen geven van een zonnige dag, een prachtige route, gezellige wandelaars en een overbezorgde organisator met diverse helpers. Een topdag dus.

Zeist, 19 mei 2022.

Jeannette van Buuren

 Ederveen. Woensdag 13 oktober 2021

Eerst wat recht zetten.

Vorige week schreef ik, dat het Rondje van Amersfoort in elkaar geflanst was door Hans Mulder. Dat is niet juist geformuleerd. De Dikke van Dale zegt, dat in elkaar flansen betekent: zonder zorg, snel en slordig in elkaar zetten.

Dat is geenszins bij Hans het geval geweest en daarmee heb ik hem te kort gedaan, want hij heeft de route bedacht, uitgezet en wel drie keer gecontroleerd. 

Daarom nogmaals vanaf deze plaats mijn welgemeende excuses.

 

Nooit eerder zijn de begroetingen bij de inschrijving van een SOPtocht zo hartelijk geweest als op woensdag 13 oktober in de Turfzaal in Ederveen.

20211013 150625Iedereen is blij dat het wandelen in  groepsverband met een onbeperkt aantal deelnemers weer kan. 42 personen zijn aanwezig.

Om 10.00 uur staat iedereen buiten en houdt Casper Seijn zijn welkomstwoord. 

Hij benadrukt, dat hij samen met zijn vriend Hennie Roelofsen - ook aanwezig - deze tocht heeft gemaakt en dat hij daar blij mee is. Ook zullen ze samen de verzorging onderweg doen. Daarom krijgt Hennie een bos bloemen van hem.

De tocht is als een acht uitgezet. Het eerste gedeelte betreft een aaneenschakeling van klompenpaden, waar de omgeving van Ederveen/Renswoude zo rijk aan is. 

We hebben 3 fotografen in ons midden.  Onze opperfotograaf Peter L. heeft echter vandaag een andere taak. Hij is de groepskapitein. Leo V.  is de vliegende kiep en Hennie R. kunnen we hier of daar aantreffen inclusief met statief.

20211013 111423Ik hoor verhalen van wandelaars, die in coronatijd veel wandelpaden, veel ZOPtochten en ook ommetjes hebben gelopen.

We hebben dus niet stil gezeten en dat is te merken, want iedereen kan het tempo bijhouden.

Onderweg naar de eerste rust komen we langs het Werk aan de Daatselaar....... Fort Daatselaar is gebouwd in de tijd van de Bataafse Republiek 1795-1806. Het is het best bewaarde verdedigingswerk van de Grebbelinie uit de Frans-Bataafse periode. In de aarden wal zijn de schietsleuven voor de kanonnen nog steeds te zien en ook de opritten om de kanonnen in stelling te brengen zijn nog herkenbaar. Aan het einde van de 19e eeuw was het fort vervallen, doch in de jaren tachtig van de vorige eeuw  werd het gerestaureerd.

En daar bij een kippenboerderij staat de verzorgingswagen en mogen we een kleine versnapering pakken. Wat heb ik naar dit moment uitgekeken…….

Het is gelukkig nog droog en ik hoor enkelen praten over de regenbuien van vorige week.

Rond de klok van kwart over twaalf zijn we terug in Ederveen en passeren het Kasteel Bruinhorst, een gemeentelijk monument. De hoofdrust is weer in de Turfzaal. Daar zie ik ook Henk Dikken, fijn dat hij is gekomen. In het groepje waar ik zit, gaan de wandelboekjes van hand tot hand, want iedereen wil laten zien hoe druk men toch geweest is in “coronatijd”. Want een wandelaar blijft een wandelaar en is steeds aan het zoeken naar (andere) 

mogelijkheden om toch de natuur in te gaan.

Na de rust gaan we richting Lunteren. 20211013 133645 2Nu volgen veel landwegen langs mooie boerderijen. In een buitengebied is altijd veel te zien. Maisvelden moeten nog gemaaid worden, maar de aardappelen zijn al gerooid. We zien veel paarden, koeien, schapen en nog een heleboel klein grut in de weilanden.

Wanneer we een viaduct onder doorgaan van de snelweg A 30 wandelen we Lunteren binnen en lopen linea recta naar de tweede wagenrust. Te kust en te keur aan grote koeken en sapjes. Ik kan moeilijk kiezen. Iedereen staat met elkaar te keuvelen. Het is weer ouderwets gezellig en zo moet het ook zijn.

Daarna is het nog een uurtje te gaan.  We gaan een opstapje over met prikkeldraad, doorkruizen een weiland, zien donkere wolken samenpakken, volgen een stukje klompenpad, banjeren door een drassig graspad en zijn om 15.45 uur weer bij de Turfzaal.

Bedankt, lieve mensen, voor de organisatie en voor de gezelligheid; het was een mooi begin van een hopelijk lange reeks tochten.

Zeist, 15 oktober 2021

Jeannette van Buuren

Erichem. Woensdag 9 februari 2022

Heerlijk toch, dat we vandaag weer in een groep Samen Op Pad kunnen gaan?

20220209 10000849 personen zijn naar Het Dorpshuis in Erichem gekomen voor de  Betuwe Dorpentocht van Casper Seijn.

Iets voor tienen neemt de afgetreden voorzitter Wim Freriks het woord en zegt – misschien wel ten overvloede – dat we ons aan de coronamaatregelen gelieve te houden, dat we respect moeten hebben voor ieders mening daar over en dat we respect moeten hebben voor ieders welzijn. Maar dat laatste doen we al jaren.

Daarna  bedankt de nieuwe voorzitter  - Huib Bavelaar – Wim voor zijn jarenlange inzet en spreekt de wens uit  dat de prettige samenwerking in de vereniging  gecontinueerd zal worden.

En Casper meldt dat het aantal deelnemers op 49 staat en dat de route vanwege de tijd van het jaar veel asfalt zal bevatten met daar tussendoor een paar modderige paadjes. Ach, we zullen zien.

We gaan in zuidelijke richting het dorp uit en volgen enkele landweggetjes, richting de snelweg A15 en de Betuwelijn.  Het is lekker wandel weer, dat moet ook even gezegd worden en iedereen is happy. Er wordt volop met elkaar gekeuveld, we hebben daarvoor nu weer gelukkig de gelegenheid.

20220209 111425Na Kapel-Avezaath hebben we een wagenrust bij een rotonde aan de N 834. Een heerlijke mix van kleine Marsjes, Snickers, Bounty, Twix en Milky Way wordt uitgedeeld en zo kun je nog even andere wandelaars spreken. Dan op naar de grote rust.

Ik raak in gesprek met Teus uit Lopik en we hebben het over het straatvuil. Hoe is het mogelijk, dat de mensen hun rotzooi zo maar van zich af de berm in gooien. Wij zijn beiden van mening dat het fijn zou zijn als er hier of daar afvalbakken  staan en dat die afvalbakken vaak geleegd worden.

Wat schetst mijn verbazing, dat er vlak voor het dorp Kerk-Avezaath een heuse blikvanger staat. Daar ligt wat in, weliswaar geen blik of plastic flesjes,  maar een oude trui, een stuk piepschuim en een handschoen.

Na dit dorp komen we op het Teisterbantpad, een klompenpad/rondwandeling van 13 km. Ik loop achteraan en als het pad een bocht naar rechts maakt kan ik de voorste wandelaars zien. Er wordt 1,5 meter afstand  gehouden. Bravo.

Of het een grapje van Casper is weet ik niet, maar uitkomende op de Molenstraat, vlak voor Zoelen, hebben we de keuze tussen een pad langs de Linge of de Molenstraat naar links volgen. Ik kies voor het laatst, want het overstapje naar het weiland is, zo te zien, best wel moeilijk.  Slechts 50 meter verderop bij de molen “De Korenbloem” komen de Linge-gangers weer op de route. Dus misschien toch een grapje?

Dan komen we in het dorp Zoelen met het gelijknamige kasteel. We gaan het landgoed op en verlaten het weer via een prachtige zichtlaan. Nu is het nog een klein stukje naar de hoofdrust in de manege van Shetlandponystal “Het Zesspan”.  Er is hier een leuke bedrijvigheid met de pony’s. Ik zie veel mensen foto’s nemen.

20220209 174800Na deze verpozing gaan we richting het stadje Buren. Mijn 20x bet-bet-oudtante Anna van de rijke tak is hier getrouwd met Willem van Oranje, onze Vader des Vaderlands.  We slingeren door een paar straten en achter de Sint Lambertuskerk om. Het is vandaag slechts een kleine sight-seeing. Buiten de stadsmuur hebben we de 2e wagenrust. Allerlei koeken en sapjes liggen er voor het grijpen.

Dan gaan we voor het laatste stuk. We hebben voortdurend de volle wind in het gezicht, maar gelukkig regent het niet.

Ik moet niet te veel naar links kijken, want dan zie ik Erichem al liggen en we moeten nog zeker 6 kilometer. En ja hoor, we gaan naar rechts en komen op een vakantiepark terecht. Daar lopen we achter om langs. Ook komen we in een wijnwereld terecht, dat is natuurlijk niet verkeerd, maar helaas…. We moeten door…..

Moe, maar uiterst voldaan arriveer ik ca. 15.40 uur weer bij het Dorpshuis in Erichem.

Lieve mensen, bedankt voor de organisatie, de opgewekte verhalen en de gezelligheid. Het was een TOPdag.

Zeist, 11 februari 2022

Jeannette van Buuren

16 februari 2022 SOP-tocht Schoonhoven.

 

20220216 100153Het moet even gezegd worden, dat ik graag afreis naar Schoonhoven. Ik vind het een mooie stad, prachtig gelegen aan de Lek en in de Krimpenerwaard.

Om half tien is het al een gezellige drukte in het startlokaal, het gebouw van Stichting Welzijn Ouderen Schoonhoven (SWOS). We nemen koffie met een heerlijk plak cake.

Klokslag 10 uur spreekt Huib Bavelaar buiten de aanwezigen toe. Hij is blij dat hij 38 inschrijvingen heeft. Hij wenst ons een prettige wandeling. Later voegt nog een dame zich bij de groep, die van heel ver moest komen, net te laat was (kan gebeuren) en door Annemarie met de auto naar de groep werd gebracht.

Eerst krijgen we een soort sight-seeing door Schoonhoven en lopen vervolgens Willige Langerak binnen, een dorp dat deels behoort tot de provincie Utrecht en deels tot de provincie Zuid-Holland.

Na de nieuwbouwwijk Schoonhoven Oost trekken we het buitengebied in. We volgen een slingerend fietspad langs mooie goed onderhouden boerderijen. Er is van alles te zien. Ik zie twee zwanen over het water scheren en moet gelijk aan die reclame van… u weet wel ….denken. Ik zie sneeuwklokjes, heel veel sneeuwklokjes. Ik zie ook een ooievaar met een pop in een luier, dus daar is een Cabauwertje geboren. Leuk om te weten.

We hebben lekker de wind in de rug, dat is een voordeel in polderachtig gebied.

Dan lopen we Cabauw binnen. Bij de Sint Jacobuskerk staan Annemarie en Christiana met heerlijke versnaperingen.

20220216 115006Daarna volgen we de Cabauwse Jacobsroute, onderdeel van een lange-afstandspad naar Santiago de Compostella in Spanje. Nou, zo ver gaan we hopelijk niet vandaag.

Halverwege gaan we een fraaie houtkade op, zoals Huib het in zijn voorwoord beschreef. Ja, wat noem je fraai? De oude knotwilgen en bomen er langs zijn altijd fraai. Maar deze kade zelf is niet zo fraai, moet ik zeggen. Het is modderig, erg modderig. We glijden en glibberen en soppen dat het een lieve lust is. Maar het volk ploetert voort en uiteindelijk komen we op een asfaltweg bij de watertoren van Lopik. En wat nu zo fijn is, we worden daar getrakteerd op paaseitjes voor het leed dat we geleden hebben, toch?

20220216 124129Al gauw loop ik Lopik binnen. Hier ben ik nog nooit geweest. Het dorp is groter dan ik dacht, veel nieuwbouw ook. We zien de Zendmast Lopik van dichtbij, niet te verwarren met de Gerbrandytoren. Via het Snuffelpark komen we bij de Huiskamer van Lopik “De Schouw” aan voor de broodnodige rust.

Voor het tweede gedeelte steken we de altijd drukke M.A. Reinaldaweg over richting de dijk langs de Lek. Hier hebben we een mooi uitzicht over de rivier met haar uiterwaarden. We slaan de Tiendweg in. Op deze 4 km lange landweg hebben we de wind pal in het gezicht. Dat is een nadeel in polderachtig gebied. Op de grens van Willige Langerak staan onze verzorgsters weer. Ik pak een snicker van het dienblad. Wederom gaan we de dijk op en zo zien we de veerpont van Schoonhoven overvaren. Het kan niet ver meer zijn. Via de Veerpoort lopen we de stad in en na een paar fraaie straatjes zijn we weer terug bij ons startlocatie.

We nemen nog een afzakkertje en halen herinneringen op over enkele SOP-tochten. Heel gezellig allemaal.

Dank aan allen, die deze dag weer tot een TOPdag hebben gemaakt. Ik heb genoten.

Zeist, 18 februari 2022.

Jeannette van Buuren.

1e dag van de Tweedaagse Amerongen 5 april 2022

Eigenlijk wel grappig, een wandelclub die uit een wielercafé vertrekt. En toch is het zo.

Dinsdag 5 april, de eerste dag van een 2daagse, zijn we te gast in wielercafé De Proloog in Amerongen. Casper kan 36 mensen welkom heten, hij laat gelijk weten, dat een stukje door de uiterwaarden niet zal gaan vandaag, omdat het te drassig is.

Eerst lopen we aan de noordkant het dorp uit. Daarna komen we als vanzelf langs allerlei schuren: de Blaauwe Schuur, een boerenschuur, de tabaksschuur en een informatieschuur.

Tenslotte bereiken we de Elsterstraatweg om vervolgens via een toeristisch overstappunt het bosgebied in te gaan.

We passeren de gedenkteken “Slag bij Waterloo” en het restaurant  ‘t Berghuis. Dan gaan we de Boswachterij De Amerongse Berg in. Nou, dan kunnen we onze lol op, hoor.

20220405 104713We sjokken en hijgen en komen tenslotte op 64 meter hoogte bij de Eenzame Eik. Deze boom is in 1792 geplant in het midden van het Sterrenbos, waar vele paden samenkomen.  De Eik is niet altijd eenzaam, want er zijn veel banken  geplaatst. Er zal best wel vaak mensen daar neerstrijken om uit te puffen en om van het mooie uitzicht te genieten.

We gaan weer verder. We huppelen als het ware de berg af, gaan kris-kras door de bossen en komen langs het Egelmeer. Dit natuurgebied is

van Staatsbosbeheer.

Aan de rand van Veenendaal staan onze verzorgsters Wilma en Corrie. Nu begint het flink te miezeren, het ziet er troosteloos uit. Mijn hart is al zo bedroefd en en die regen voelt aan alsof de hemel  met me mee huilt.

Via parken en fietspaden, mooie wijken en het winkelcentrum Veenendaal-West komen we al heel gauw bij de kantine van de altijd gastvrije voetbalclub DOVO. Ik neem een beker thee en ga bij heel gezellige mensen zitten.

Na een half uur gaan we verder. We doorkruisen weer enkele straten en ook het Rosarium en bij wegwijzer nummer 22852 lopen we het dorp uit.

Al gauw gaan we het landgoed Prattenburg in. Dit 430 ha bosgebied met een in 1887 gebouwd kasteelachtig huis heeft ook een tuin in landschapsstijl. We ondervinden  veel vals plat, leuke afdalinkjes en pittige klimmetjes. Ik begin het al flink in de kuiten te voelen.

Via de Driftweg in Elst (Utr.), niet te verwarren met Elst bij Nijmegen, lopen we  linea recta op de wagenrust af. We krijgen een koek en een sapje.

Bij de Sportlaan zijn ze flink met de weg bezig. Ik word daar altijd blij van: mensen die hard werken terwijl ik aan een wandeling bezig ben. 20220405 151729We slalommen er om heen. Elst is een lintdorp met een Korenmolen en de voormalige tabaksplantage Plantage Willem III. Een bekende inwoonster was Mies Bouwman. Ook een leuk gegeven: In de jaren 70 werd inwoner Dirk van Noort in het tv-programma Showroom een bekende Nederlander  na zijn stellige ontkenning van het feit dat er mensen op de maan waren geweest.

Na de Nederlands Hervormde Kerk gaan we langs de Molen 't Wissel de Amerongse Bovenpolder in, een beschermd Natuurgebied van het Utrechts Landschap. We zien helaas geen halfwilde paarden en runderen op ons pad, maar wel overal bosanemonen. Wel zo rustig.

Na een kleine sight-seeing langs de Andrieskerk en Kasteel Amerongen lopen we zoetjes-aan naar het eindpunt. Ik ben heel erg moe, maar ook heel voldaan. O, wat zal ik vannacht lekker slapen.

Ik hoop, dat de tweede wandeldag ook zo plezierig zal verlopen, maar ik vind het na deze dag genoeg.

Bedankt, lieve mensen, voor de organisatie, voor het plezier onderweg en de gezellige verhalen.

Zeist, 6 april 2022.

Jeannette van Buren

Rondje Amersfoort 11 mei 2022.

Het betreden van de kantine van voetbalvereniging Amsvorde voelt  aan als een soort thuis komen. (alleen heb ik niet zo veel drank in huis). De kasteleins staan lachend achter de toog en de koffie is heerlijk. Wat een welkom.

Veel wandelaars zijn al aanwezig, het is een gekakel van jewelste. Nou zijn er ook veel meer haantjes dan kippetjes op deze tocht “Rondje Amersfoort” afgekomen, dus het is logisch dat horen en zien vergaan.

Na een openingswoord door onze organisator Hans Mulder starten we (74 personen) om 10.03 uur. Eerst door een stuk bos tussen de Leusderweg en de snelweg. Daarna langs het Lonkhorster bos.

20220511 103909In de weilanden daarna zien we prachtige paarden galopperen en dat levert met een strakblauwe lucht hele mooie foto’s op.

Na het passeren van het Valleikanaal gaan we Landgoed De Horst op. Een slingerend pad brengt ons op het klompenpad, genaamd Het Stoutenburgpad. Daar zien we een tankkering uit de Meidagen van 1940. Deze tankkering bestaat uit zes betonnen blokken met spoorstaven, die in mei 1940 op de Hessenweg en de Engweg stonden als onderdeel van de Grebbelinie.

En dan, hoe kan het ook anders, komen we als vanzelf in “Heerlijkheid Stoutenburg”. Een kleinschalige cultuurlandschap met weilanden, akkers, bosjes, beken, houtwallen en elzensingels. En wat ook zo heerlijk is, we hebben hier pauze om de bij de inschrijving gekozen en zelf meegenomen sappen en koeken te nuttigen.

20220511 115420Bij de stuw Brons in de Barneveldsebeek gaan we twee bruggetjes over. Als ganzen achter elkaar volgen we nog steeds het Stoutenburgpad. Na het natuurgebied Bloeidaal, een industrieterrein en de onderdoorgangen van snelwegen komen we via de Lageweg in Amersfoort.

De grote pauze is op het plein Het Hof, waar we kunnen kiezen uit verschillende terrasjes.

 

 

20220511 131306Ik vlei me neer onder de luifel van café De Blauwe Engel. Ik heb een prachtig uitzicht op de Onze Lieve Vrouwetoren. Deze 98,33 meter hoge toren heeft de bijnaam “Lange Jan”.

Na een half uur verzamelen de wandelaars zich weer bij de fontein en maken we een soort sight-seeing door historische straatjes, leuke parken, stadspoorten en hofjes.

Al dit moois verlaten we via een park langs de stadsmuur. We zien keien liggen in verschillende maten, want zoals men weet wordt Amersfoort De Keistad genoemd.

In het stadspark Randenbroek hebben we nog een kleine pauze. Hans had in de vroege ochtend hier zijn fiets gestald met in zijn fietstas heerlijke versnaperingen. Het is een wonder dat dat nog aanwezig is. Hij deelt maar uit en deelt nog eens uit en zo kan het gebeuren, dat ik een Mars en Snickers kan pakken. Toch niet verkeerd.

Na dit park met vele prachtige azalea’s lopen we het “Elizabeth Groen” in. Dit stadspark is gerealiseerd nadat het voormalige Elizabethziekenhuis was afgebroken.

We hebben nog een uur te gaan en ik vraag me af hoe we dat gaan doen. De route gaat na een tunnel naar het Lockhorster Bos. We steken een goederenspoorlijn over, daarna de Arnhemseweg en komen in het bosgebied De Treek Henschoten. Na de fietsbrug over de A28 denk ik er bijna te zijn. Maar alsof we niet genoeg gelopen hebben, gaan we met een omhaal (en daar heb ik zo’n hekel aan) naar de finish.

Het zal duidelijk zijn, lieve mensen, dat ik vandaag genoten heb. Niet alleen van het mooie weer en van de verrassende route, maar ook van jullie gezelschap.

Ik groet jullie vanuit een zonnig Zeist,

Jeannette van Buuren

1e Bloesemtocht. 25 mei 2022

Dat het startlokaal van vandaag - Steakhouse Cunera – ons een warm hart toedraagt is bekend, maar dat het personeel voor ons vandaag eerder de deuren opent, is uitermate aardig te noemen. Ik hoop dan ook, dat iedereen minstens een bakkie koffie o.i.d. genomen heeft.  

We zijn met 38 personen en de tocht is bedacht en uitgezet door Casper Seijn. Maar hij verblijft momenteel in Griekenland. Hans Mulder is nu de leider en Wim Freriks de voorloper, een uniek duo waarin we alle vertrouwen hebben.

Om 10.02 uur dalen we af naar het station om vervolgens linksaf onder de Grebbeweg te gaan richting de Zwarteweg, wel zo veilig.

20220525 105543Zo komen we  op het lange pad onderaan de Grebbeberg, dat een prachtig uitzicht geeft naar de Neder-Rijn. We passeren zelfs een tweetal woningen, verscholen tussen het groen. We komen studenten tegen van de Universiteit Wageningen, die allerlei planten aan het bestuderen zijn.

Via de Grebbedijk lopen we als vanzelf het gebied van de Blauwe Kamer in met zijn ruïne van een oude steenfabriek. We horen voortdurend vogels fluiten, ik geniet volop.

Waar ik ook zo van kan genieten is het overvaren  met een pont, voor mij een ultieme beleving van een vrije dag. Even na elf uur verlaten we al varend de provincie Utrecht en komen zo in de provincie Gelderland.

Gelijk slaan we het Heuzesepad op tussen het fluitenkruid. Aan het einde rijst de vraag bij velen op of we nu linksaf of rechtsaf naar Opheusden moeten. We komen er altijd wel uit, hoor, daar niet van.

Buiten het dorp Opheusden worden veel bomen geteeld. Dat komt omdat er zware klei ligt en dit zorgt voor sterke wortels die overal aanslaan. Het is maar dat u dat weet.

We passeren een volière met daarachter een van de drie reformatorische kerken, die dit dorp rijk is.  

Als we het dorp weer uit zijn en we lopen op de dijk, dan hebben we een adembenemend uitzicht op de Blauwe Kamer en de Grebbeberg.

20220525 150603We pauzeren bij een replica van een Romeins fort. Ik had al het gevoel dat we delen van het Romeinse Limespad volgen. Dat is niet erg, want iedere parcoursbouwer probeert het mooiste te bieden en dit is heel mooi.

Na een stief kwartiertje vervolgen we de dijk en komen in Kesteren, het grootste dorp in de gemeente Neder-Betuwe. Daar gaan we langs, want ons doel is om in Lienden de grote rust te houden. We passeren weer veel fruitbomen, echter niet meer in bloei. We zien de kersen al hangen. Reden voor Bernard Balk om los te barsten in verhalen over vroeger toen zijn vader inschreef op kersenteelt. Je kon bomen “pachten” (volgens mij  zelfs een hele boomgaard) om de opbrengst te verkopen. Maar o wee, als er een hagelbui er over heen gegaan was, dan gingen de gekwetste kersen naar de jamfabriek van Flipje in Tiel, hetgeen natuurlijk minder opbracht.

Ik houd wel van zulke verhalen. Al pratende  lopen we Lienden binnen waar we neerstrijken in Het Wapen van Lienden.

Een half uur later vervolgen we de route, het is nog zo’n 9 kilometer te gaan.

Buiten het dorp hebben we te maken met een noodzakelijke provinciale weg, gedeeltelijk afgesloten, dus niet zoveel verkeer.  Dan hebben we geluk dat we een boomgaard in mogen. Het Marspad en het Batouwepad lopen er doorheen. Op een gegeven moment een opstopping voor een smal paadje over een slootje. Het is inderdaad griezelig, maar er is zoals gewoonlijk ook veel hilariteit.  20220525 150603Een eindje verderop bij de Marspolder nemen we nog even pauze voor een kleine versnapering.

Uitgekomen op de dijk zien we de Cunera-toren, de parel van de stad Rhenen.

Via de Rhenensebrug verlaten we de provincie Gelderland en lopen de provincie Utrecht binnen. Heerlijk, weer “thuis”. Vervolgens nog een klein ommetje (Grrrrruh)  en dan zien we de dames van Steakhouse Cunera weer.

Casper, de honneurs zijn prima waargenomen door onze manschappen, hoor

Bedankt, lieve mensen, voor de gezelligheid en de leuke verhalen. Ik heb genoten.

Zeist, 26 mei 2022

Jeannette van Buuren

Rondje Lunteren  01.06.2022

We staan op het terras van Hotel Eethuys “De Wormshoef” en organisator Nico van Ee heet 47 deelnemers van harte welkom in Lunteren, de parel op de Veluwe. Dat zegt hij zelf. Het is vandaag weer een achtje.

Het dorp Lunteren heeft zo’n achtduizend inwoners en kent zeker in de zomermaanden veel toerisme. Aan de Dorpsstraat staan de Oude Kerk en de poldermolen De Hoop.

Na enkele straten en de spoorbaan komen we al gauw in het buitengebied. We volgen zo’n beetje het Meulunterenpad. We passeren Restaurant De Goudsberg, waar in de Tweede Wereldoorlog Anton Mussert van de NSB zijn hoofdkwartier had en van daaruit de partijbijeenkomsten leidde.

20220601 105116In het bosgebied De Goudsberg is het veel klimmen en af en toe dalen, en uiteindelijk komen we bij het middelpunt van Nederland. Dat staat geschreven op een grote kei, dus het zal wel waar zijn. Op deze 51 m hoogte heb je een prachtig uitzicht richting Barneveld en over de Gelderse Vallei.

20220601 113827We gaan weer voort en komen rond half twaalf aan bij de IJzertijdboerderij. Daar staan onze welbekende verzorgsters Gerda en Bep met heerlijke versnaperingen. Er is heel wat te kiezen en ik neem voor de verandering eens een heerlijke wafel. En een appelsapje, nou, mijn dag kan niet meer stuk.

Wij zijn dan inmiddels aangeland op Eikenstek van het Wekeromse Zand. Een prachtig natuurgebied met zandverstuiving, bos en heide. Er leven hier ook moeflons, weliswaar klein van postuur, maar wel wild. Daar moet ik dus niets van weten. We gaan gauw verder.

Teruggekomen in het dorp passeren wij het Vrouwtje van Lunteren en zijn rond kwart over één bij de hoofdrust.

Voor het tweede gedeelte van de wandeling lopen we eerst om het dorp heen en daarna door een aantal  straten. Ik zie schone lanen, mooie huizen en kleurrijke tuinen. Volgens mij moet Lunteren een rijk dorp zijn.

20220601 145623 kopie 2

 We komen als vanzelf in het “Luntersche Buurtbosch”, aangelegd in de jaren 90 van de 19e eeuw door notaris Van den Ham. We moeten de Galgenberg op om ten slotte uit te komen bij de uitkijktoren “De Koepel”. De weg daar naar toe valt me zwaar, ik ben niet zo’n klimmer. Maar gelukkig krijgt iedereen de gelegenheid even rond te kijken en uit te rusten.

We dalen weer af, dat gaat veel beter. Opeens staan er een paar mensen stil. Wat is daar te zien? Iemand roept voor de lol dat dat het IJsselmeer is, maar het is een kwetsbaar vennetje voor  salamanders, kikkers en allerlei ander gespuis. Een zekere Willem denkt dat hier de Witte Wieven van Lunteren ronddwalen.

En dan komt de laatste pauze van de dag. Gerda en Bep staan ergens met Magnum-ijsjes. Niet alleen vandaag kan mijn dag niet meer stuk, maar ook morgen. Wat een leuke verrassing.

Iedereen staat te genieten. Maar hoor ik het goed? Staat daar iemand te mopperen, dat we even om het dorp heen en door een paar straten moesten lopen? Foei mijnheer, soms kan het niet anders.

Dan is het nog een klein halfuurtje te gaan en komen we  tevreden bij het eindpunt. Op het terras nemen we nog een afzakkertje en dan hoor ik van Nico wat er allemaal komt kijken om zo’n tocht te maken.

Daarom nogmaals een welgemeend dank-je-wel en de groeten aan de dames.

Zeist, 2 juni 2022.

Jeannette van Buuren.

4e Verwentocht, Zijderveld. 8 juni 2022

Degenen, die 3 jaar geleden  in Zijderveld hebben meegelopen, weten  nog wel dat de tocht totaal verregende door aanhoudende buien en sterke wind.

Wat ik me ook nog heel goed herinner is, dat we onderling veel lol hadden en dat we ons niet van de weg lieten slaan.

Organisator Gerrit Oskam en zijn familie geven zich vandaag een herkansing en dus zal de route gelijk zijn aan die van 2019.

Gerrit heet 31 wandelaars welkom, dankt ons voor onze komst en geeft een paar richtlijnen voor deze dag.

20220608 103208Op dus naar Hagestein. Dit dorp behoort sinds 1986  bij Vianen, die in 2002 bij de Provincie Utrecht kwam. Sinds 2019 zijn beide dorpen onderdeel van de gemeente Vijfheerenlanden.

We hebben na ca 6 km pauze achter de kerk. Daar staan de bekende verzorgers Maaike en Jan met de eerste verwennerij, bestaande uit zelfgebakken kruidkoek, sapjes, karnemelk en snoep. Vandaag worden zij bijgestaan door hun dochter Lia.

Buiten Hagestein lopen we via een natuurpad en langs een grote plas naar de dijk langs de Lek. Het is helder weer en zo kan ik zelfs de kerk van Schalkwijk zien. Dichterbij een schoorsteen van een steenfabriek en nog dichterbij groepjes ganzen in de Lek. We passeren de Stuw- en Sluizencomplex en ook een vispassage, aangelegd in 2004.

Dan vallen de eerste druppels regen, die ook voor deze dag voorspeld zijn. Maar gelukkig zet het niet door.

In Vianen hebben we de tweede verwennerij in De Kwalitaria aan de Lijnbaan. Nog steeds is daar een monumentje voor Roos, die betrokken werd bij het tram-schietincident in Utrecht in 2019.  

Mijn lekkernijen bestaan uit een broodje kroket en een kopje thee. Dat is ook een verwennerij, al moet ik het zelf betalen.

20220608 134850Na deze pauze gaan we weer verder, maar nu met regen. Hoe ongelukkig kan een organisator het treffen. Via een paar straten komen we weer bij het Merwedekanaal. Er passeert ons een viertal fietsers. Het eerste wat ik denk is, die zijn niet wijs om op deze dag te gaan fietsen. Bij de openstaande Bolgerijnsebrug wachten we even op een passerend vrachtschip om onze route aan de overkant te vervolgen. Langs een golfterrein. Daar zien we enkele golfers. En ook hier denk ik, die zijn niet wijs om op deze dag te gaan golfen.

Via de Kostverlorenweg komen we bij de 2e wagenrust. En weer worden we verwend met een beker vol kleine stukjes fruit. Het gaat er in als (kruid)koek.

We vervolgen de route door een griendlandschap. Dat vind ik zo mooi, dat er zo maar in de polder bosschages  zijn met leuke paadjes, slootjes met bruggetjes en diens meer zij.

20220608 143712Het laatste stuk van 2 km over de Zijderveldseweg wordt onderbroken met nog een laatste verwennerij, nl een stukje worst en/of een schijfje komkommer.

Om 15.45 uur zijn we weer bij het Verenigingsgebouw De Krooshof.

Onder het genot van een glaasje fanta zit ik me af te vragen wat de fietsers en de golfers van óns gedacht hebben.

Lieve familie Van Zuilen en familie Oskam, jullie hebben de naam van deze tocht alle eer aangedaan. Gerrit, voor volgend jaar krijg je van ons een herkansing.

Ik heb een leuke dag gehad met een mooi parcours en vrolijke mensen, wat wilt een mens nog meer? Ik dank iedereen voor zijn/haar inzet. Ik heb genoten.

Zeist, 9 juni 2022

Jeannette van Buuren

Rondje Amersfoort verslag 2021 Page 1

Na een tijd van persoonlijke dingen, de corona en hittegolf waardoor ik behalve wat korte wandelingetjes geen georganiseerde tocht heb gelopen sinds januari, toch maar weer de wandelschoenen aangetrokken. De bevreesdheid voor corona uiteindelijk opzij gezet. Ik ben van openbaar vervoer afhankelijk en dan is het extra oppassen daar ik in de risico-groep verkeer(leeftijd) en een nierziekte heb.
Gelukkig droeg iedereen in de 3 overvolle bussen(scholieren)die ik moest nemen een mondkapje en dan hoop je maar dat alles goed gaat.
Het zat verder niet echt mee, bussen die verlaat waren en waardoor ik een aansluiting miste en op 't nippertje kwam ik dan aan na 3 uur reizen bij vv Wageningen.
Bleek ik ook nog niet geheel 't startbewijs gefotografeerd te hebben, dit was zonder scan-logo of hoe noem je zo'n ding.  Ja, dat schiet niet op natuurlijk en daar gaat 't nu juist om. Gelukkig mocht ik uiteindelijk toch mee van Wim. Ik praat nu over de 2e startgroep van deze wandeling en daarom vertrokken we om 10uur. 
Vooruit met flinke pas. Oei, dat was flink aanpoten, vooral in 't begin. Weer wennen aan het tempo............. maar na een tijdje ging dat wel weer.
Gezellig was 't om vele bekenden wederom te zien en vaak hoorde ik dat men 't leuk vond dat ik er ook weer was. Intussen was 't opletten geblazen om niet te dicht bij elkaar te bivakkeren want de 1,5 meter moest gehandhaafd blijven natuurlijk.
Nou, er werd goed daarop gelet in de groep. Al bij de 1e wagenrust hield Casper goed in de gaten dat de handen werden ontsmet bij het apparaat dat de SOP speciaal voor dit doel heeft aangeschaft. Vervolgens mochten we een zakje pakken waarin een pakje drinken en een reep zat. Zo, even uitpuffen want we hadden al vele hoogte-verschillen gehad met nogal wat trappen. Ik ga nu niet puntsgewijs benoemen waar we overal langs en overheen kwamen, want ik zag op de foto's van de 1e groep 2 schrijfdames, waarvan 1 met een schrijfblokje, dus dan komt er vast een verslag. En het moet geen dubbel verhaal over een tocht met uitgebreide benoemingen worden, lijkt me.
Oké, daar gingen we weer. Ondertussen was 't vrij warm geworden, echt stralend weer en dat voor de tijd van 't jaar. Nou en wat er zich toen aandiende, dat was een trap. Ja, weer een trap en ééntje waar je U tegen zei. We moesten de Grebbeberg op! Wim gaf aan dat als iemand de trap niet wou nemen, er een belendende weg belopen kon worden. Ik stond te twijfelen, maar iedereen ging voor de trap. Enfin, ik heb vaak de trap in Kwintelooyen beklommen en dacht dat deze ook zoiets was maar nee hou je vast deze was erger en deed me de das om. Als laatste kwam ik boven, aangemoedigd door m'nwandelmaten.
foto Deliana 320 x 240
Hans  had er een foto van gemaakt, ontdekte ik later op facebook. Leuk, Hans! 
Verder maakten de diverse herdenkingsplekken grote indruk, vooral de begraafplaats waar we overheen liepen. 
Voorwaarts ging het weer om dan na een tijdje bij Café Cunera uit te komen. Een vertrouwde stek! Daar had men al tafels voor ons gereserveerd en we hoefden niets te doen want de bediening kwam naar ons toe om de bestelling op te nemen. Het is echt heel fijn rusten daar, edoch het werd tijd om weer verder te gaan. Ik merkte wel dat ik behoorlijk vermoeid was geraakt maar wou daar niet aan denken en ik genoot van de leuke gesprekken en geintjes onderling tijdens het lopen inde groep. Het was echt weer als vanouds! 
Maar om 15u met nog een uur voor de boeg trok ik 't niet meer en gaf ik de pijp aan Maarten. Hette liep achteraan en Hette schoot ik aan om te zeggen dat ik stopte. In elk geval vond ik 't een fijne dag en heb genoten van de schitterende wandeling. 
Wim belde 's avonds nog even en Hette had ik beloofd om een mailtje te sturen dat ik weer heelhuids was thuis gekomen.
Mensen, allemaal bedankt en blijf gezond! 
Groetjes van mij, Deliana
Om 9.25 uur staat een groep van 26 personen klaar om te beginnen aan de 75 jaar Bevrijdingstocht, georganiseerd door Casper Seijn. 4 personen hebben afgezegd.
We gaan eerst richting het landgoed De Dorschkamp, een ca 70 ha  groot bosgebied op de Veluwe,  en komen als vanzelf in het landgoed Oranje Nassau’s Oord, gelegen op de oostflank van de Wageningse Berg.
foto Jeanet1Daar volgen we het Bergpad met tussen de bomen door het mooie uitzicht op de Nederrijn.  We passeren de Botanische Tuin Belmonte. een arboretum van de Hoge Landbouwschool.
Beneden aan de berg volgen we de Veerweg en komen op de Grebbedijk. Halverwege bij de jachthaven staat Casper met koek en sapje, netjes in een plastic zakje. Voor besmetting hoeft niemand bang te zijn, anders is er nog de ontsmettingszuil. Na een aangename pauze vervolgen we de Grebbedijk.
  
Al gauw zien we in de verte de Utrechtse Heuvelrug. We naderen Rhenen. Dan rijdt Casper ons met de auto achterop en biedt mij een lift aan naar de Militaire Begraafplaats. Want, zo zegt hij, zo meteen krijgen jullie een hoge trap te beklimmen en dat is niks voor jou. Wat een lieverd is Casper toch, altijd zorgzaam. Hij heeft wel gelijk, want klimmen is niet mijn sterkste punt. Ik ga zóó  langzaam, dat als ik eindelijk boven op de Grebbeberg aangekomen ben, de groep al weer bij het eindpunt in Wageningen is, bij wijze van spreken dan.

foto Jeanet2

Wat ook fijn is dat ik op deze manier op de begraafplaats  alle tijd heb om mijn vers geplukte veldboeketje op het graf te leggen van een militair die 3 dagen later is geboren dan mijn vader.
Aan de zijkant verlaten wij de begraafplaats om vervolgens een kijkje te nemen in een loopgraaf. 
Bij het Ouwehand’s Dierenpark komen we op de hoofdweg en lopen linea recta naar restaurant Cunera, alwaar Casper een gedeelte van het terras heeft afgehuurd voor onze pauze. Wel zo fijn.
Na deze onderbreking gaan we het natuurgebied Laarsenberg in, een 80 ha beschermd natuurgebied van de Stichting Het Utrechts Landschap. We volgen de Levendaalseweg, steken de Cuneraweg over en lopen in het buitengebied terug naar Wageningen. Veel landelijke wegen met heerlijk de zon op onze krullenbol.
Aan de Lawickse Allee krijgen we weer een plastic tasje met koek en sapje aangeboden, het kan niet op vandaag. Ook is het fijn dat we in de schaduw staan.
Het laatste stuk van de route gaat door het centrum, waar aan het 5 Meiplein Hotel de Wereld staat. Daar tegenover staat  een zandstenen monument met een bronzen beeld van een persoon (Blote Jan), dat herinnert aan de bevrijding. Via enkele klompenpaden komen we om 3 minuten na 3 uur op de parkeerplaats van onze zeer gewaardeerde   VV Wageningen aan.

Casper, het was een gedenkwaardige dag. Je had alles goed voor elkaar. Je bent een lichtend voorbeeld voor de organisatoren, die na jou komen.

Zeist, 18.09.2020

Jeannette van Buuren

Hierbij het verslag van 2 september. 

De eerste SOP in het nieuwe normaal. Dat betekent een kleine groep van 30 personen.
We treffen het, en na de auto onderweg geparkeerd te hebben, en pijlen gezet hebbende vanaf het station, kunnen we onder een stralend zonnetje van start.
20200902 071519 1000 x 750

Dit jaar gaan we, na een stukje langs de Rijn, het echte groene hart ervaren. Al snel gaat het over een smalle houtkade waar een boer de afgelopen dagen bedacht heeft dat de sloot uitgebaggerd moet worden..... en dat het afval best wel op het pad kan blijven. 🤔
We wandelen over een stuk Hollandse kade naar uitdaging twee: een overstaphekje alvorens we dwars door de weilanden gaan.

De pinken die er lopen zijn inmiddels wat ouder dan de eerste keer dat ik hier de weilanden doorkruiste en zijn niet meer zo nieuwsgierig. Enkele staan nog net op, de rest blijft herkauwd liggen.
20200902 112008 1000 x 750Langs oude boerderijen en luxe woningen lopen we richting recreatieterrein Oortjespad.

Een groene oase tussen de weilanden. Daar lopen we over een stuk vlonder boven stil spiegelend water, met op de achtergrond het restaurant. Een idyllisch beeld. In het stuk groen dat volgt kan even ongezien getoilettteerd worden, en zo komen we over de golfbaan bij de wagenstop.
Voor iedereen staat er een tasje achterin de auto met 'koek en zopie'. Allemaal met dezelfde inhoud, dus één voor één een tasje pakken en door lopen. De stenen stootblokken zijn prima om op te zitten en staan op coronaproof afstand van elkaar.
We zetten de wandeling voort via het dorpje Kanis naar Kamerik waar een PLUS en een bakker zit. De tasjes waren kennelijk goed genoeg gevuld, want niemand wil iets halen.

20200902 111958 1000 x 750Na de terugkomst van twee personen, die in het plaatselijke café naar het toilet zijn geweest, gaan we naar de Boer-Inn waar we over het terrein wederom de weilanden bezoeken. Met een klein stukje langs de Grecht komen we aan de rand van Woerden uit.
We zoeken het landgoed Bredius op met oude fruitgaarden en maken langs de watertoren, molen, Bonaventurakerk en kasteel een rondje om het drukke centrum heen.

Nog een klein stukje Rijn en dan langs het station, waar enkelen gelijk de trein nemen, terug naar de auto's. Al om half vier zijn we terug. Tja, het volhouden van het SOP-tempo blijkt niet mijn sterkste kant te zijn.

 Met vriendelijke groet,

Monique van der Slot

 

Een kleine impressie van de 2e testtocht op 19 augustus 2020.

In tegenstelling tot vorige week woensdag is de buitentemperatuur vandaag heerlijk te noemen. Naar Werkendam zijn 26 personen gekomen. Het is na zo’n lange tijd bij enkele wandelaars een vrolijk weerzien, waarbij 1,5 meter afstand in acht wordt genomen.

Bert Faro is de bedenker van deze testtocht, die een 8 blijkt te zijn.

We worden door Wim Freriks welkom geheten en enkele RIVM/SOP-regels worden opgesomd.  Ik denk dat het wel voor iedereen duidelijk is. We kunnen een flesje koel helder water meenemen en we moeten onze handen desinfecteren.

We staan al aan de kant van de Jantjesplaat, een laarzenpad  dat dwars door de nieuwste natuur die de Biesbosch te bieden heeft, loopt. We zien veel springbalsemien en de plant guldenroede, een mooie combinatie. Na een kleine vijf kwartier houden we pauze bij de “Zwarte Keet”. Deze in 2000 gerestaureerde keet werd in 1912 gebouwd op de plaats van een vroeger onderkomen voor mannen die hier werkten en woonden. We kunnen lekker in de schaduw staan.

Om 12.45 uur zijn we terug op de parkeerplaats en mogen een sapje nemen, die Bert nog overgehouden heeft van een eerdere tocht.

Na een half uur gaan we weer. Nu met een hele grote omhaal richting het Bezoekerscentrum. De gehele Brabantse Biesbosch is echt een prachtig gebied. Ik kijk mijn ogen uit en geniet volop. Op bijzondere plekken stoppen we even om wat extra water te kunnen drinken, want ook vandaag is dat zeker nodig.

Op 500 meter voor het einde worden we door Wim bedankt voor onze medewerking. Het bestuur gaat nu de testtochten evalueren en komt dan met een definitieve aanpak. Hij wenst ons een goede thuisreis.

Vanaf deze plaats wens ik het bestuur veel wijsheid in haar verdere besluitvorming.

Er is mij afgeraden om namen te noemen in mijn dankwoord aan het einde van mijn verslag.

Immers, een SOP-tocht doen we met z’n allen. Iedereen draagt een steentje bij aan het welslagen van een tocht.

Dan sluit ik deze keer af: weet voor nu en altijd dat ik uitermate blij ben dat deze tochten gehouden worden.

Houd vol en blijf gezond.

Zeist, 20 augustus 2020

Jeannette van Buuren.

Een kleine impressie van de 1e testtocht op 12 augustus 2020.

Oh, wat ben ik heden blij. We gaan de eerste testtocht lopen en wel vanuit Scherpenzeel. 

Casper Seijn is de bedenker/uitvoerder met assistentie van Wim Freriks. Er zijn  16 personen aanwezig.

 Voor we starten, houdt Wim zijn welkomwoord.  Hij legt uit waarom deze tocht wordt georganiseerd.  Hij zegt wat wel en niet mag, wat wel moet en wat niet moet. Ach, het zijn dingen die we wel weten, maar het kan niet vaak genoeg gezegd worden. Ik ben er heilig van overtuigd dat iedereen van goede wil is en dat we er daarom voor zullen zorgen, dat het goed verloopt. Vanwege de hitte worden er ook enkele maatregelen getroffen: extra pauzes, flesjes water aanwezig, wat lager tempo en een kleine inkorting. En ook niet onbelangrijk, we moeten elkaar in de gaten houden.

 Om 10.00 uur gaan we dan. Ik hoor hier en daar dat men elkaar gemist heeft.

 We lopen een gedeelte van het Grebbeliniepad en ook een stuk langs het Valleikanaal. We wandelen onder veel bomen, door verschillende bosschages en langs struiken vol met bramen.

 Om 13.00 zijn we bij de hoofdrust. Supermarkt Hoogvliet (onthoud die naam) in Woudenberg. Daar is in de hal volop frisdrank te koop. Wel zo fijn.

 Het is hier dat ik afhaak. De hitte wordt me te veel. Ik kan met Wim en Casper  meerijden naar een ingelaste pauze bij een boerderij. Daar zijn koffie en  thee te krijgen. Vrijwillige geldbijdrage wordt op prijs gesteld. Ook kan men water tappen, zelfs een toilet is aanwezig.

 Nu is het nog een kleine 3 km (na inkorting) naar de finish. 

 Ik denk dat het bestuur tevreden kan zijn. Iedereen heeft zich m.i. aan de regels gehouden. De een gaat er wat gemakkelijker mee om dan de ander, dat wel. Het belangrijkste is dat we allemaal willen, dat de SOP-tochten in september enigszins weer hervat kunnen worden. Maar als vanouds zal het nooit meer worden, vermoed ik zelf.

 Bedankt Casper en Wim voor jullie inzet en voor deze gezellige dag. Ook de mannen in de oranje hesjes worden bedankt voor de veilige begeleiding. Die dingen zullen wel warm gezeten hebben. Petje af voor jullie.

Houd vol en blijf gezond.

Zeist, 13 augustus 2020

Jeannette van Buuren.

 

 

Hi lieve wandelmaten, hier een berichtje van mij!

 

Wat mis ik jullie en de wandelingen!

Ik was een tijdje van de wandelpaden af-niet van het padje af, hoor,

hoewel je dan ook PRETTIG gestoord kunt zijn-maar vanwege een gezondheidsdip.

Dus ook niet vanwege het feit dat de roltrappen 't nog steeds niet doen in de bossen, ha ha.

Ik heb iedere keer jullie gevolgd, zij 't niet letterlijk, op de tochten van de laatste tijd middels

de prachtige fotoseries van Peter en ook van Leo z'n foto's en heb daarvan genoten.

Wat zitten we nu met z'n allen in een moeilijke tijd en het is natuurlijk vervelend en naar dat niemand weet

hoelang 't nog gaat duren.

En helaas hoorden we op 't nieuws dat we nog zeker tot begin juni in deze heel moeilijke tijd zitten......

Het is ook een tijd van bezinning. Hopelijk gaan de mensen eens meer nadenken over het leven en wat een voorrecht

het is dat we MOGEN leven.

Waarom helpen velen 't naar de knoppen? Zouden ze nu eens echt gaan beseffen

wat een wonder en voorrecht het is om van deze prachtige aarde deel uit te maken....

Nu zijn we beknot, MAAR  "straks" als alles achter de rug is........hoelang houdt de euforie van het "bevrijd"

zijn dan aan?

Hoop doet dan maar leven, wat dat onderwerp betreft, vind ik.

En we kunnen dan het jaar 2020 gaan herdenken!

Wat is er dan onderhand veel te herdenken in ons land, echter DOEN  we er dan ook echt wat mee?!

Waar ik ook ontroerd door EN heel blij van werd is toen ik

(op tv) veel dartelende koeien weer de wei in zag springen, letterlijk! On-voor-stel-baar mooi!

Beesten met gevoel, zeg ik altijd.

En wij zien ze nogal eens door onze wandelingen.

Kijk ze eens naar ons kijken en soms eindjes met ons meelopen in de wei, zeg ik vaak.

Eens liepen ze zelfs tussen de Soppers in, toen we een stuk weiland over staken

Laten we maar verder genieten van de natuur, virus of niet.

Dat gaat immers gewoon door. Gelukkig maar!

Alles gaat weer bloeien en de zon schijnt ook weer vaker! Het leven gaat wat dat betreft  DOORRRR!!!!

Mensen, ik ben er wel weer eens een keer hoor, om mee te gaan lopen!

Tot zover voor vandaag. En bij deze nog een paar prachtige bloemen om van te genieten!

Hartelijke groeten van mij uit een zonnig Apeldoorn en tot ziens,

                                              Deliana

 

bloemendeliana copy

Het is logisch, dat ik ontzettend nieuwsgierig ben, nu we vandaag in Bergschenhoek een nieuwe tocht voorgeschoteld krijgen onder de naam “De Rottetocht”. Bedenkster is Jeannette Faro, onze onmisbare verzorgster bij een aantal SOP-tochten. Zij krijgt assistentie van Bert Faro en Henk Dikken

4e Kastelentocht – Wijk bij Duurstede – 4 maart 2020

 

Op een zonnige woensdagochtend rijden we over een overvolle A2 naar Wijk bij Duurstede. De navigatie stuurt ons daarom al snel over binnenweggetjes tot we plotsklaps de grote letters TOT HIER in het landschap zien staan. We staan bij de veerpont waar we in de zomer onze centrale rust hadden. We parkeren de auto en lopen het veer over.

Jeannette van Buuren heeft voor vandaag weer een mooi verslag geschreven over de Pyramide tocht. De tocht is gemaakt door Henk Dikken, Bert Faro, Kees van Veluw en Piet Halff.

 

Vandaag heeft Jeannette van Buuren weer een mooi verslag geschreven over de tocht van Huib Bavelaar. Op een wankel bruggetje na en af een toe de hindelijke lucht van de boeren die de mest over het land verspreiden was Jeannette vol lof over deze tocht. Dank je wel Huib voor je goede zorgen.

Casper heeft deze tocht gemaakt en onze verslaggever was ook deze week weer Myriam van den Berg. Het was weer een spannende tocht. Wie dit wilde kon een gokje wagen in het casino. Door de hevige regenval waren de uiterwaarden volgelopen en moesten we over de dijk. Het komt niet vaak voor dat de uiterwaarden vollopen, we kunnen dus zeggen een tocht met een sterretje. De inwoners zullen dit anders ervaren, 25 geleden was de stand zo hoog dat er gevacueerd moest worden.

Myriam van den Berg heeft over de tocht van Hans Mulder en Bertus van Ginkel een leuk verslag gemaakt met daarin de opmerking dat Myriam het jammer vind dat dit de laatste tocht is in Voorthuizen. Bertus en Hans dit zegt wel iets over jullie kwaliteiten van tochten uitzetten. We hopen dus van harte dat jullie wel doorgaan met tochten uitzetten. Na zoveel lovende woorden kunnen jullie daar echt niet omheen. 

Jeannette van Buuren heeft voor ons weer een leuk verhaal geschreven over de tocht van Casper Seijn. Heeft Frankrijk de "gele" hesjes, tijdens de SOP tocht hebben we oranje Hesjes. Hieronder kan je lezen en zien waarom we die hebben.

71 personen schreven zich in voor de Beekhuizense bossentocht van Jan Lijkendijk.foto6beekhuizensebossentocht copy

Een SOP waardige tocht, hieronder is te lezen en te zien waarom dit zo was.

Subcategorieën

Stichting Samen Op Pad

t' Hennetje 19

3985 PB Werkhoven

KvK. 60842261 

Wilt u op de hoogte blijven van onze mooie wandelingen?
Schrijf u dan in voor onze nieuwsbrief.

Copyright © 2022 Samen Op Pad ~. Alle rechten voorbehouden.