Zonnige herfstkleuren Schijndel
Amersfoort 10 oktober 2018
Tiengemeten
Tiengemeten
Lelystad
Heukelum
Werkendam Biesbos
Noordwijk
Zandvoort
Zwijndrecht

 

Voor de SOP-tocht nr.206 staat de startlocatie in Wolfheze, dat met Doorwerth, Heelsum, Heveadorp, Oosterbeek en Renkum tot de gemeente Renkum behoren  en toont een wapen van een gecarteleerd schild, gevierendeeld waarvan de omschrijving luidt;

I). in keel een omgewend springend paard van zilver,

II).  in azuur een dubbelstaartige gouden leeuw, gekroond van hetzelfde, getongd en genageld van keel,

III).  in azuur een dwarsbalk van goud, vergezeld van 6 liggende blokjes, 3 boven den balk in de richting daarvan   en 3 (2:1) daaronder,

IV). in goud een schuinbalk van keel. Het schild gedekt door een antiekegravenkroon.

Wolfheze, het vroegere  Wolvenbos, heeft in de loop der eeuwen heel wat te verduren gehad, Het dorp is tijdens de 80-jarige oorlog door de Spanjaarden verwoest en is het gebied later na historische vondsten en de vele grafheuvels tot archeologisch beschermd gebied verklaart. Tijdens de WO2 zijn in dit gebied grootscheepse luchtlandingen geweest waarbij ook het plaatselijke ziekenhuis per abuis is gebombardeerd maar nu is uitgegroeid tot een psychiatrische  zorginstelling  wat behoort bij  De Gelderse Roos.

Voor veel wandelaars was de startlocatie een bekend terrein want we hebben al diverse keren met onze organisator Casper al zwervend deze omgeving afgestruind maar toen lag het accent wat meer op operatie Market Garden.

Direct na de start maken we een rondje over het terrein van de zorginstelling langs nieuw gebouwde paviljoens en leegstaande oude gebouwen die vermoedelijk nog op de nominatie staan om verbouwd of vervangen te worden. Ook langs een sierlijke watertoren uit 1907 met een hoogte van 27 meter en met inhoud van 40 M3 die haar functie verloren heeft en nu wacht op een projectontwikkelaar die er heil in ziet om er een nieuwe functie aan te geven.

We verlaten het terrein  en duiken we de bossen in en volgen we een route die Casper eigen is en laat ons in het mistroostige weer aanmodderen en werpen tussendoor snel bij het passeren nog even een blik op de neergestreken duizendjarige Den die geheel doorboord en uitgevreten is door insecten en waarbij de vogels er wel een wormpje uit peuteren. Of deze Den wel duizend jaar oud is, dat is een fabeltje, dit is gewoon bedacht door de Nederlandse kunstschilder Johannes Warnardus Bilders  die in Ca. 1850 er een mooi schilderij van heeft gemaakt omdat hij het een geliefd model vond voor het schilderen en weergeven van het rustieke landshap. Deze boom met een stam omtrek van 4.30 m. is in 2006 omgevallen en uit onderzoek, door het tellen van de jaarringen, wordt deze maximaal geschat op 400 jaar.

We verlaten dit bos-deel zonder een wagenrust  om daarnastruinend verder te gaan over  de grote stille heide met heel veel kristal helderen beekjes en boomstam bruggetjes. Nederland is een bezongen land want over dit gebied is het bekende liedje  “uit de bundel, kun je nog zingen zing dan mee”

Dwaalt een herder eenzaam rond Wijl zijn witgewolde kudde Trouw bewaakt wordt door zijn hond En al dwalend ginds en her Denkt de herder; "Och hoe ver Hoe ver is mijn heide Hoever is mijn heide, mijn heide".

We gaan op weg naar de grote rust in Heelsum waar we in het kerkzaaltje met de naam REHOBOTH wat behoort bij “het (hervormde) kerkje op de heuvel” onze eigen lunch mogen nuttigen maar wel met die verstande dat iedereen daar een consumptie erbij bestelde, logisch zij moeten de boel na ons bezoek ook alles weer in orde brengen en onze schoenen waren ook niet al te schoon. Bij vertrek wordt door de koster/beheerder het laatste roggebrood met spek uitgedeeld wat over was gebleven van de erwtensoep die daar geserveerd werd.

Rehoboth is een oud Hebreeuws/Aramees woord en komt in de Bijbel in het Oude Testament voor. In Genesis 26:22 wordt omschreven dat Izaäk, de zoon van Abraham, een waterput aanlegde op de plaats van een bron en die plek Rehoboth noemde.

Het is tussentijds gaan regenen, regenjassen worden te voorschijn gehaald en dit geeft aanleiding om de route wat aan te passen. We gaan even rondom het Kerkje op de heuvel en volgen het bospad over de Noordberg om daarna af te dalen naar de uiterwaarden van de Rijn waar we al glibberend en glijdend op een niet te belopen graspad deze al snel weer verlaten en volgen een nieuwe route  door de bebouwde kom van Hoog-Heelsum om bij het golfterrein onze wagenrust te vinden. Een goed beloopbaar wandelpad brengt ons naar een bosdeel waar we al snel om de modderige plassen heen moeten sluipen.

Er zijn werkzaamheden in het bos waarbij de wortelstronken verzameld worden en wij niet de weg maar wel de graskanten moeten volgen. We verlaten het terrein en steken het spoor over om daarna weer het bos in te gaan en als verrassing krijgen we nog een ongerept stukje grasveld met heel veel molshopen en horen de trein langs komen en  volgen de spoorbaan om uit te komen bij de startlocatie. We sluiten af van een SOP-tocht met 75 ingeschreven wandelaars en vanaf de grote rust nog 2 extra deelnemers die alleen het zwaarste deel wilde doen.

Het was weer leuk en wij, met dank aan de organisatie, weer huiswaarts keren maar wel even van schoen verwisselen om geen moddersporen achter te laten.

 

                                                                         


Copyright © 2018 Samen Op Pad . Alle rechten voorbehouden.
Joomla! is vrije software uitgegeven onder de GNU/GPL Licentie.