Epspeter heidetocht
Uithoorn Carpe Diem-tocht
Zonnige herfstkleuren Schijndel
Amersfoort 10 oktober 2018
Tiengemeten
Tiengemeten
Lelystad
Heukelum
Werkendam Biesbos
Noordwijk
Zandvoort
Zwijndrecht

Vandaag heeft Jeannette van Buuren weer een mooi verslag geschreven over de tocht van Huib Bavelaar. Op een wankel bruggetje na en af een toe de hindelijke lucht van de boeren die de mest over het land verspreiden was Jeannette vol lof over deze tocht. Dank je wel Huib voor je goede zorgen.


Telkens als ik naar het zuidwesten reis, kom ik onder de indruk van zoveel natuurschoon met als middelpunt onze zilverstad Schoonhoven, de parel in de Krimpenerwaard. 

Vandaag zijn we weer te gast in Welzijnscentrum SWOS, waarvandaan Huib Bavelaar en zijn Annemarie de tweede tocht “Tussen Lek en IJssel” organiseren.

Huib heet ons allen welkom en meldt dat we 83 deelnemers hebben. Het is een tocht in polderlandschap met de hoofdrust in Stolwijk. Hij mag ook een oorkonde uitreiken aan Hans Oostveen uit Veenendaal voor 72 wandeltochten. Klasse, hooravezaath copy Hans.

We gaan om 10.03 uur van start en stieren gelijk de dijk op langs de Lek, richting Bergambacht. Deze rivier vormt vanaf Wijk bij Duurstede de voortzetting van de Nederrijn en verenigt zich bij Kinderdijk met de Noord als Nieuwe Maas. De lengte bedraagt 62 km. Aan de Lek liggen geen grote steden.

Eergisteren heb ik nog in de krant gelezen, dat drie mannen uit Vianen – zogenaamde Lekjutters – een buit van vijf zakken aan plastic afval hebben gevonden aan de Lekoever tussen de monding van het Merwedekanaal en de brug van de snelweg A27. De actie werd gehouden omdat het water van de Lek na een hoogwatergolf en de storm Ciara weer aan het zakken was. Dus de Lek is ook een plastic soep.

Op de hoek Hoge Dijk en Broekselaantje gaan we de polder in. Heerlijk. Ik ben namelijk van oorsprong een meisje uit de polder en houd daarom zo van het weidse. Op de kruising met de Provincialeweg verrast Annemarie ons met een paaseitje. Hoe leuk is dat.

In de weilanden om ons heen is van alles te ontdekken. Eenden, meerkoeten, ganzen, zwanen, schapen en een haasje. Je kan het zo gek niet bedenken of ik zie het. Zelfs een zwarte zwaan in het water en een muisje in het veld.

Wat we niet zien zijn muskusratten. Daar zorgen de rattenvangers van Muskusrattenbeheer van de Stichtse Rijnlanden, die we in de weilanden zien, wel voor.

We slaan een graspad in en hebben de wind pal in ons gezicht. Oei, dat is hard werken. Maar aan het einde wacht ons de eerste wagenrust, waarbij Annemarie koeken en sapjes uitdeelt. En zo kunnen we even uitrusten.

Al gauw gaat het verder en dan komen we in het dorp Stolwijk voor de hoofdrust. Dit 5.280 inwoners tellende dorp is de hoofdplaats van de gemeente Krimpenerwaard. In de eerste helft van de 20e eeuw was Stolwijk één van de haltes aan de spoorlijn tussen Gouda en Schoonhoven, maar deze is door de Duitsers in WOII gesloopt voor het maken van wapens.

De hoofdrust is dus in Het Kwartier, een zalencomplex met een vriendelijke bediening. Na 25 minuten staat er iemand te gillen, dat het bijna tijd is om te gaan en dat doen we dan maar.

We gaan eerst om het dorp heen, dan door een paar straten met op de hoek van de Kievitslaan het beeldhouwwerk Drie Generaties uit 1965 van de Stolwijkse beeldhouwster Ineke van Dijk.avezaath4

De zon schijnt vandaag volop, dat moet ook even gezegd worden. De wind maakt het koud, maar dat vind ik niet erg. Wat ik wel erg vind, is het agrarische luchtje bij de landerijen buiten het dorp. Het is niet te harden, maar gaat daar maar eens iets van zeggen. Ik durf het niet.

avezaath3Dan komen we bij een enge brug. Bij iedere beweging van de wandelaars wiebelt ie verdacht. Ik ga even op een bankje zitten om moed te verzamelen, maar ik zal toch verder moeten.

Aan de overkant van het water kruisen we de Bergvlietkade en gaan het Kraamvrouwenpad op. Dit pad werd vroeger door vroedvrouwen en artsen gebruikt om vanuit Stolwijk in allerijl naar barende boerinnen in het dorp Vlist te snellen.

Langs de rivier De Vlist vervolgen we onze route. De Vlist is een veenrivier en werd vroeger gebruikt als boezem voor de polders rondom het riviertje; er stonden dan ook veel molens voor het verpompen van het water aan de oevers van de rivier.

Aan het Julianaplein in het gelijknamige dorp hebben we de tweede wagenrust. Altijd weer lekker, zeker als er nog snikkers op het dienblad liggen. Annemarie is er maar druk mee.

Via het buurtschap Bonrepas komen we aan de rand van Schoonhoven. We lopen nog een slingertje naar links om een park heen, steken een drukke doorgaande weg over, gaan door het oude stadsgedeelte met o.a.de Waag en het Zilvermuseum en zijn dan weer bij het eindpunt.

Huib en Annemarie, het zal duidelijk zijn dat ik vandaag enorm genoten heb van hetgeen jullie geboden hebben. Doe daar het mooie weer bij, de vriendelijke wandelaars en de hulpvaardige begeleiders, dan zullen jullie begrijpen dat ik volgend jaar graag weer terugkom.

 

Zeist, 20.02.2020

Jeannette van Buuren

Stichting Samen Op Pad

t' Hennetje 19

3985 PB Werkhoven

KvK. 60842261 

Wilt u op de hoogte blijven van onze mooie wandelingen?
Schrijf u dan in voor onze nieuwsbrief.

Copyright © 2020 Samen Op Pad . Alle rechten voorbehouden.